Berichten

Geplaatst op

Vakantieboekspel: de elfde winnaar!

In deze een-na-laatste editie van ons Vakantieboekspel vroegen we u naar het Managuayste boek. Natuurlijk, de meeste inwoners van uw favoriete militaire dictatuur zijn analfabeet, maar toch, u deed uw best. Ziehier: de Managuay-boeken-top-10!

10. Rode rozen en tortilla’s (Laura Esquivel)
9. Herinnering aan mijn droeve hoeren (Gabriel García Márquez)
8. Ik beken, ik heb geleefd! (Pablo Neruda)
7. Lonely Planet Zuid-Amerika
6. Moby Dick (Herman Melville, ingestuurd door Frans Pollux)
5. Een vlucht bolsjewieken (Martin Corazón, ingestuurd door Bart van der Mark)
4. De terugkeer (Roberto Bolaños, ingestuurd door Hein van der Kroft. ‘De ik-persoon is een dode man, die voor geld uit het 3. mortuarium voor een aantal uur bij een homoseksuele necrofiel wordt afgeleverd.’)
3. De rebellenfamilie (Carmen Aguirre, ingestuurd door Herman Roovers)
2. Dictator Style: Lifestyles of the World’s Most Colorful Despots (Peter York, ingestuurd door Eelco Ligtvoet)

En de winnaar is…
1. Paranoia Paraguay (Arthur van Amerongen)

De gelukkige is Martino van Amerongen (geen familie, nemen wij aan), inzender van dit boek over crack, caña, grefo’s, semieten, antisemieten, puta’s, knokkelkoorts, zelfdestructie en nazi’s – kortom, alles waarover Managuay in grotere mate beschikt dan het buurland.
Gefeliciteerd, Martino! Mail je ons je adres toe? Dan krijg je van ons een aardigheidje. En vanaf 17 mei kun je natuurlijk je exemplaar van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek tegemoet zien!

Begin volgende maand: het laatste Vakantieboekspel!

Geplaatst op

Autobond voor beprijzing, maar niet helemaal


MATAQUINTOS – De leden van de Managuayaanse autobond zijn voor een vorm van rekeningrijden, maar onder strikte voorwaarden. ‘Natuurlijk is een belasting de beste manier, maar het kan niet zo zijn dat we ook echt moeten gaan betalen.’

De regering-Jamón discussieert al weken over een vorm van kilometerheffing om de exploderende verkeersdrukte in toom te houden. De Algemene Managuayaanse Bond voor Auto’s en Paardenkarren (AMBAP) telt inmiddels 33 leden, een stijging van circa 50% ten opzichte van vorig jaar.
De AMBAP-leden zijn tegen een vorm van kilometerheffing waarbij een kastje in elke auto wordt geplaatst. De militaire junta wil auto’s met zo’n kastje, dat de kilometers registreert en waarop een mitrailleur kan worden gemonteerd, kunnen vorderen om zo ‘in noodgevallen’ de vuurkracht van het Managuayaanse leger op te krikken.
Ook de permanente plaatsing van een overheidsdienaar op de achterbank kan op weinig steun rekenen van de AMBAP-leden. Zo’n ambtenaar schat het aantal afgelegde kilometers in en dient zo nu en dan bij zijn tante te worden afgezet.

Geplaatst op

Echtgenote steunt bondscoach in seksschandaal

Club ‘Punto G’ in Quito

QUITO – Bondscoach Arriba van het Managuayaanse elftal, wegens een seksschandaal in opspraak geraakt, heeft de steun van zijn vrouw. Zij snapt dat hij in een seksclub in Ecuador gebruik heeft gemaakt van de diensten van een minderjarige prostituee, ‘want wat er langs de velden staat, is ook niet veel soeps.’

Emilio Arriba is woensdag, tijdens een trainingskamp met de nationale ploeg nabij de Ecuadoriaanse hoofdstad Quito, gezien in een bordeel. Dit heeft in Managuay tot opschudding geleid. Arriba’s echtgenote Jacintha verdedigt haar man nu tegenover de pers: ‘Een trainingsweek is slopend. Daarna moet de druk van de ketel.’ Arriba bezocht het bordeel woensdagochtend, net na aankomst op het vliegveld van Quito.

De bondscoach zelf wast zijn handen in onschuld. ‘Ik wist niet dat het minderjarige meisjes waren. Ze hadden het weliswaar over de moeilijke overgang van basisschool naar middelbare school, maar zeg nou zelf: wie denkt daar zes jaar later niet af en toe aan terug?’

De opschudding in Managuay geldt overigens meer het dure verblijf in het buitenland dan het bezoek aan een minderjarige prostituee. Een groeiend aantal getrouwde mannen in Managuay mijdt schoolpleinen en speeltuinen vanwege het constante gefluit van vroegrijpe meisjes uit groep acht.

Geplaatst op

Playboy-model Britt Dekker veroorzaakt overstroming in Zuid-Amerika

Britt Dekker: ‘Van een lang leve de lol wereldreisje, naar natuurramp reporters’

UTRECHT – Playboy-model Britt Dekker heeft afgelopen weekend in Managuay een overstroming veroorzaakt. Dat valt af te leiden uit tweets van Dekker en haar reisbegeleider.

Dekker, die met Ymke Wieringa een wereldreis maakt voor een nieuw RTL 5-programma, mag van RTL niet zeggen waar ze is. Wie zondag echter haar tweets naast die van de Managuayaanse reisbegeleider Antonio Figueres legde, werd een hoop duidelijk.

6 maart:
@Toni_Travel: Naar het vliegveld, klanten uit Holland. Hopelijk zijn het dit keer intelligente mensen.*
@Brittjje: Zo weer Schiphol voor me reisprogramma, ik heb echt angst voor ’n Jetlag op Wikipedia staat dat je daar allemaal erge dingen van kan krijgen

8 maart:
@Toni_Travel: Ik heb het survivalschema naar beneden bijgesteld: rustig beginnen, beetje wandelen, niet te moeilijk. Als ze dit niet aankunnen, worden het vier zware weken.
@Brittjje:Allemachies die goser van het reisbureau denk dat we Superman zijn ofzo!! Ja dag! Ik zeg ik wil overal naar toe maar wel op me hakken ja toch!!!

12 maart:
@Toni_Travel: Ik word gek. Ze zijn nog onbeschoft ook. Vertel ik dat mijn zus Margarita vorige week een miskraam heeft gehad, begint die blonde gewoon te grinniken!
@Brittje: Zo gelachen met Tony. Zijn zus is vernoemd naar een cocktail!! ;D

14 maart:
@Brittjje: Reisgids is onwijs saai. Praatje maken ho maar. Terwijl ik nu best wel Engels kan.
@Toni_Travel: Is het nog ver? Waarom is die berg zo hoog? Kan ik hier lipgloss kopen? Waar vliegt die vogel naartoe? Wil je mijn tieten zien? AAARGGGH!

18 maart:
@Toni_Travel: Ik kan het niet meer aan. Ik ga vandaag in bad zitten en ik draai de kraan open. Laat die wijven de ziekte krijgen. Dit noem ik geen leven.
@Brittjje: Sooo! F*cking vette overstroming hiero! Van een lang leve de lol wereldreisje, naar natuurramp reporters. (zie foto)
@Toni_Travel: En nu de föhn in het stopcontact. Vaarwel wrede wereld.

* De Twitter-berichten van Figueres zijn vertaald uit het Spaans.

Geplaatst op

Koper gevonden voor failliet Griekenland

Het Parthenon in Athene, op de berg Akropolis

ATHENE – Mocht Griekenland door de eurocrisis failliet gaan, dan is er al een koper gevonden. De Zuid-Amerikaanse dictatuur Managuay is bereid het land aan te schaffen voor het symbolische bedrag van één mango.

Door Jens Mikkelsen

Dat maakte generaal Bernardo Moto y Tomo, de minister van Defensie en Kinderdagverblijven, vanochtend bekend. De militaire junta van Managuay vindt het ‘jammer’ dat Griekenland bekend staat als de bakermat van de democratie, maar is desondanks zeer geïnteresseerd vanwege de strategische ligging: niet ver van goedkope nucleaire technologie in oud-sovjetstaten als Oekraïne en dichtbij bevriende leiders als de presidenten Assad van Syrië en Ahmadinejad van Iran.

Een kleine belronde leert dat ook andere sectoren van de Managuayaanse samenleving mogelijkheden zien in een overname van het failliete Griekenland.
Bobo Delvino van aannemersbedrijf Destrucción: ‘Ik zeg: slopen dat Parthenon, en een nieuw kantoorpand neerzetten. Al die gaten, dat kan echt niet meer. Zo zien zelfs de gebouwen in Managuay er niet uit! Tenminste, niet die van na 2005.’
Valerio García, chef-kok: ‘Natuurlijk staat de Griekse keuken bekend om zijn borden vol zwartgeblakerd vlees van dubieuze herkomst. Aan de andere kant: doe er een pannenkoek omheen en je hebt een burrito.’
Rodolfo Velázquez, evenementenorganisator: ‘We zouden die 3000 Griekse eilanden tot onwijze feestoorden kunnen omtoveren. Dat sluit perfect aan bij de Managuayaanse mentaliteit van zuipen als een beest en je ongegeneerd laten gaan, bij voorkeur naakt. Chersonissos? Nee, nooit van gehoord. Hoezo?’

Geplaatst op

Achtergebleven lid van de ‘Guays’ droomt van betere tijden

Stadsgezicht in Mataquintos, Managuay

JOHANNESBURG – Nu Uruguay zich geplaatst heeft voor de WK-kwartfinale en Paraguay als favoriet geldt in het duel tegen Japan van vandaag, voelt Managuay, het enige lid van de ‘Guays’ dat zich niet eens kwalificeerde, buitengesloten.

‘Dertig jaar geleden waren de Guays een hechte club,’ vertelt Armando Pedrito, aanvaller van het nationale voetbalelftal van Managuay, dat net collectief op borgtocht vrij is uit de gevangenis van Johannesburg. ‘In de tijd van mijn vader was er veel meer saamhorigheid.’ De vader van Pedrito, destijds elektricien en als zodanig beul in dienst van de militaire dictatuur, werkte veel samen met collega’s uit Zuid-Amerika.
Ook middenvelder Enrique Marcanto deelt in de melancholie. ‘Er was meer uitwisseling in die jaren. Mensen deden ‘een rondje Guays’.’ Marcanto doelt hiermee op het vrije verkeer van politieke gevangenen, die destijds konden worden gearresteerd in Asunción (Paraguay), gemarteld in Mataquintos (Managuay) en bij Montevideo (Uruguay) in de Atlantische Oceaan geworpen.
Met de democratie in Paraguay en Uruguay kwam een einde aan die periode.
Geplaatst op

Revolutie Managuay mislukt

Armoede in Managuay: een van de betere buitenwijken van Mataquintos

MATAQUINTOS – In tegenstelling tot de revolutie in Egypte is die in Managuay mislukt. Geïnspireerd door de gebeurtenissen in Caïro heeft generaal Jamón echter wel het parlement ontbonden en de grondwet afgeschaft.

Daarmee volgt hij het voorbeeld van het Egyptische leger, dat deze beslissingen heeft genomen in afwachting van democratische verkiezingen. Dat laatste is voor Jamón echter een brug te ver. ‘Bijna heel Managuay leeft onder de armoedegrens,’ sprak hij zondag vanaf het balkon van zijn ambtswoning. ‘Moeten wij onze arme landgenoten ook nog dwingen kostbare tijd op te offeren voor een debatje en een gang naar de stembus?’

Na de toespraak probeerde een wanhopige man zichzelf in brand te steken, in een laatste poging de demonstraties van afgelopen week nieuw leven in te blazen. Omstanders werden boos, maar niet vanwege de wanhoop, maar vanwege de verspilling van de tequila die de man als brandstof gebruikte.

Geplaatst op

Vacature: Toezichthouder detentiecentrum nr. 13 (M/V)

Als detentietoezichthouder kom je te werken in een inspirerende omgeving

Detentietoezichthouder
Ministerie van Justitie en Showprocessen
Locatie: Detentiecentrum nr. 13, Mataquintos
60 uren per week

De functie voor mannen
Functieomschrijving:
Je werkt in detentiecentrum nr. 13 met wetenschappers, vakbondsleiders en kunstenaars, kortom: tuig van de richel. Als detentietoezichthouder zorg je ervoor dat hun verhoren zo efficiënt mogelijk verlopen. Je roostert de officieren in die de verhoren afnemen, je ondervoedt de honden, je zorgt voor een constante aanvoer van elektriciteit, waterboardsets en voor de verhoren benodigde bouwmaterialen en je onderhoudt het contact met het Nationale Instituut voor Orgaandonatie.

Functie-eisen:
• Je kunt lezen en schrijven, of je kent iemand die dat kan.
• Je staat stevig in je schoenen.
• Je hebt een goede lichamelijke conditie.
• Je bent 14 jaar of ouder.

—
De functie voor vrouwen
Functieomschrijving:
N.o.t.k.

Functie-eisen:
• In bezit van cup c of hoger, of van de bereidheid die aan te schaffen.

—
Arbeidsvoorwaarden:
Salaris: Schaal 4. Bonus afhankelijk van de financiële draagkracht van de gedetineerden.
Dienstverband: Tijdelijke aanstelling van een jaar.
Werkuren per week: 60, afhankelijk van de politieke situatie en het humeur van generaal Jamón
Werkkleding: Je krijgt een uniform en een onbeperkte hoeveelheid oordopjes en parfum.

Overige arbeidsvoorwaarden:
Je mag rekenen op het wantrouwen van je superieuren, de jaloezie van je ondergeschikten, de haat van de gedetineerden en de minachting van de maatschappij als geheel. Maar het jaarlijkse politiebal maakt veel goed.

Reageren:
Je kunt je interesse in de vacature Detentietoezichthouder bekend maken bij de directeur-generaal van het ministerie van Justitie en Showprocessen op werkdagen in het complex aan het Plein van de Menselijke Waardigheid in Mataquintos. Of ga op zaterdagen naar de paardenkoetsstandplaats bij het Centraal Station en vraag naar José.

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Alfonso Mango

Alfonso Mango tijdens een klus in Rio, 1984

Het jaarlijkse politiebal. Op het podium maant de korpschef van Mataquintos zijn collega’s tot kalmte. ‘Ik weet voor wie jullie zijn gekomen,’ roept hij. ‘Hij is de beste geheim agent aller tijden, en hij is weer bezig met een weergaloze undercoveractie: Alfonso Mango!’ Gebrul, pistoolschoten. Een agente komt aangetrippeld met een dienblad, waarop een baksteen ligt. ‘Helaas kan ik niet lang blijven,’ klinkt het uit de steen. ‘Ik zit midden in een onderzoek naar de vastgoedbranche.’

Alfonso Mango is een absolute superster in Managuay. De geheim agent, opgeleid door de Israëlische Mossad, staat erom bekend moeiteloos van gedaante te wisselen tussen mens, dier en gesteente. Zijn bijnaam: ‘het camouflagemirakel’. Mango’s werkgever, de gevreesde inlichtingendienst Seguridad, laat hem begaan – zolang hij zijn missies maar volbrengt. En trouwens, ze kunnen hem toch nooit vinden.

Het is zijn vrijgevochten stijl die Mango tot een volksheld maakt. Zijn werkwijze bestaat uit extreem doordachte camouflagetechnieken die hij tot het uiterste doorvoert. Tijdens een klus in Rio de Janeiro in 1984, bijvoorbeeld, presteerde Mango het om zó overtuigend in een hagedis te transformeren, dat hij 72 uur lang niets anders deed dan krekels eten en razendsnel zijn tong in en uit zijn mond te laten schieten. Dit laatste doet hij overigens nog steeds, tot irritatie van de caissières van zijn lokale supermarkt.

Na het optreden wordt Mango omringd door een schare jonge rechercheurs. ‘Goed, nog één verhaal dan,’ roept hij vanuit zijn steen. ‘Maar eerst: bier!’ De knaap die zijn dienblad vasthoudt, gooit hem in een volle pul. Als die weer leeg is, laat Mango een boer en loeit: ‘Sinds ik twintig uur per dag op een steiger lig, kan ik zuipen als een bouwvakker!’ De rechercheurs brullen het uit. De avond is voor Alfonso Mango, en hij is nog lang niet voorbij.
Roger Abrahams

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto María Luísa Corazón del Ángel

Geplaatst op

Snowden wijst asiel in Managuay af

Een spandoek ten faveure van Edward Snowden
in Hong Kong, Snowdens vorige vluchthaven

QUITO – Edward Snowden heeft politiek asiel in de Zuid-Amerikaanse bananendictatuur Managuay afgewezen. Buurland Ecuador wordt waarschijnlijk de nieuwe thuishaven van de Amerikaanse klokkenluider.

Dat heeft de Ecuadoriaanse ambassadeur in Rusland, Patricio Alberto Chávez Závala, verteld in een televisie-interview. Chávez had zondagmiddag op de luchthaven van Moskou een ontmoeting met Snowden, maar werd daarbij herhaaldelijk gehinderd door een geheim agent uit Managuay. ‘Ik had die man al vijf keer langs zien lopen,’ zei Chávez. ‘Eén keer deed hij alsof hij zijn veter moest strikken. Toen legde hij heel opvallend zijn visitekaartje naast de voet van Snowden.’

Niet veel later nam de geheim agent plaats aan het tafeltje naast Chávez en Snowden. Chávez: ‘Dat deed hij heel stilletjes. Maar toen de ober kwam, ontstond er een kleine scène omdat hij weigerde om iets te bestellen, maar toch wilde blijven zitten. Het was nogal genant. Daarna bleef hij naar Snowden staren en sisgeluidjes maken. Het was overduidelijk dat hij Snowden naar Managuay wilde halen, maar een echt aanbod heeft hij niet gedaan. Wel stak hij, toen Snowden en ik dieper ingingen op de mogelijkheid van politiek asiel in Ecuador, een Managuayaans boekje met een blote vrouw boven zijn tafel uit, trok zijn wenkbrauwen op en knipoogde. Snowden schudde toen met zijn hoofd.’

De Managuayaanse minister van Defensie, generaal Bernardo Moto y Tomo, wil het verhaal van de Ecuadoriaanse ambassadeur niet bevestigen, maar geeft wel toe dat hij een ‘speciale elitespion’ in Rusland heeft zitten. Moto y Tomo zegt het te betreuren dat Ecuador, na Julian Assange van Wikileaks, nu weer een prominente politieke vluchteling heeft binnengehaald. ‘Wat is er mis met Managuay?’ vraagt hij zich af. ‘Ooit was ons land hét toevluchtsoord voor in de verdrukking geraakte buitenlanders.’ Vermoedelijk doelt de minister hiermee op de grote aantallen nazi’s die na de Duitse nederlaag in 1945 hun weg naar Zuid-Amerika vonden, alsmede op tijdelijke verblijven van leden van terreurorganisaties als de IRA, de ETA en de Italiaanse Rode Brigades. ‘Maar laten we eerlijk zijn,’ geeft de minister toe, ‘dat was de crème de la crème.’