Berichten

Geplaatst op

Lunchpartner Strauss-Kahn meldt zich

IMF-topman Dominique Strauss-Kahn voor zijn arrestatie

NEW YORK – De man om wie IMF-baas Dominique Strauss-Kahn zaterdag haastig zijn hotel verliet omdat hij met hem zou lunchen, heeft zich gemeld. Het blijkt om een 23-jarige playboy uit Managuay te gaan.

Strauss-Kahn zit momenteel in hechtenis omdat hij verdacht wordt van een poging tot verkrachting van een kamermeisje in het Sofitel-hotel in New York. De man met wie hij daarna zou lunchen, Dionisio ‘El Toro’ Farfán, kan zich hierbij niets voorstellen. ‘Ik zou met Dominique een serieuze lunchbespreking hebben,’ aldus Farfán. ‘Hij zou me tips geven over het leven in New York: hoe je de vrouwen moet aanspreken, wanneer je ze het beste bij hun borsten kunt grijpen, op welke metrostations je ze in een donkere nis kunt drijven… Een verkrachting laten mislukken en dan zomaar wegrennen, dat is niets voor Dominique.’

Farfán, die als ‘Señor 30 centímetros’ dezelfde bijnaam heeft als ‘Monsieur 30 cm’ Strauss-Kahn, blijft in New York tot de IMF-baas vrijkomt. ‘Niemand heeft zoveel kennis en klasse als Dominique. En trouwens: ik had beloofd hem te introduceren bij de Managuayaanse gemeenschap van prostituees in New York.’

Geplaatst op

Nieuw parlement in Managuay


MATAQUINTOS – De ‘democratie volgens de Managuayaanse weg’ zette gisteren een nieuwe stap met de parlementaire benoemingen door generaal Jamón.

Het staatshoofd van de militair-democratische republiek presenteerde pas rond elf uur in de avond – naar eigen zeggen ‘vanwege staatszaken’ – een lijst van de door hem uitverkoren parlementariërs. Volgens een vertrouweling echter had Jamón plots ‘nodig moeten kakken’, waardoor de bekendmaking vertraging opliep.
Het parlement van 100 zetels wordt als volgt ingedeeld: Socialistische Partij 26, Liberale Partij 26, Christelijke Unie 21, Tequilapartij 21, Partij voor Paco (PPP) 2 en overige partijen 5. De constatering van het feit dat het aantal zetels hiermee op 101 uitkomt, deed Jamón af met: ‘Dan zetten ze er maar een bij.’
De score van de PPP wijst erop dat de pogingen van voorman Paco Tornado om zijn zieke moeder aan werk te helpen, zijn geslaagd. Zijn voornaamste doel echter, het uitzetten van alle Bolivianen die zich met de productie van ondeugdelijke panfluiten hebben schuldig gemaakt (en dat zijn ze allemaal, volgens Tornado), zal hij er waarschijnlijk niet mee verwezenlijken.
Alle betrokken partijen hebben generaal Jamón inmiddels een bedankbrief, een bloemstuk en een minderjarige prostituee gestuurd.
Geplaatst op

Anne-Marie ook in Zuid-Amerika de mol

Anne-Marie Jung, de mol in seizoen 2012 van Wie is de mol?

HILVERSUM – Actrice Anne-Marie Jung, die gisteren onthulde de mol te zijn in het tv-programma Wie is de mol?, gaat dezelfde rol vervullen in de Zuid-Amerikaanse versie.

Dat maakte de Managuayaanse tv-producent Chihuahua TV gisteravond bekend. Managuay.info had een verwarrend gesprek met medewerkster Shirley Sánchez over ¿Quién es el topo?

Mevrouw Sánchez, waarom wilt u zo graag dat Anne-Marie Jung ook in uw versie de mol is?
Zij heeft laten zien dat zij dat heel goed aankan. Die vertragingstactieken van haar, fantastisch!

Is de spanning niet weg als nu al bekend is dat zij de mol zal zijn?
Dat hangt van de andere deelnemers af. Hoe reageren zij op haar? We zijn dan ook zeer verheugd dat zij ook meedoen met onze versie.

U bedoelt…
Hadewych Minis, Dio, en de rest.

Betaalt u hen ook om deel te nemen? Dat moet een behoorlijke cent hebben gekost.
Laat ik het zo zeggen: de directeur van ons tv-productiebedrijf heeft zijn geld niet verdiend met het dealen van waspoeder.

En waar in Zuid-Amerika gaan de opnames plaatsvinden? Patagonië? De Galápagos-eilanden?
Daar hebben we over nagedacht, maar uiteindelijk is het toch IJsland en Spanje geworden.

U wilt gaan filmen op dezelfde plek waar de Nederlandse ploeg gefilmd heeft?
Nou, filmen… Als de Nederlanders daar al gezeten hebben, waarom zouden wij dan hun opnames niet gebruiken, hè? Dan zouden we een dief zijn van onze eigen portemonnee.

Dus… uw Zuid-Amerikaanse versie van Wie is de mol? bevat de volledige Nederlandse cast, is op dezelfde plek gefilmd en bestaat uit precies dezelfde opnames. Kortom: u heeft seizoen 2012 van de AVRO aangekocht.
In feite wel, ja.

U geeft dus weer, zoals altijd, voor dit programma een schijntje uit. Afgezien van de ondertiteling.
Ondertiteling, ha! Nee hoor, we gaan gewoon dubben. 80% van de Managuayanen is toch analfabeet.

Geplaatst op

REISGIDS 2013 (8): Slapen bij de familie Von Weizsäcker

Het huis van de familie Von Weizsäcker, Mataquintos

Wat? Slapen
Waar? Familia Von Weizsäcker, Mataquintos
Prijs? $
Deze familie uit de Duitse wijk van Mataquintos vindt het leuk om toeristen te ontvangen. Als u mazzel hebt, maakt u een bonte avond mee waarop de gezinsleden oude fanfareliederen zingen en de gastvrouw – hilarisch! – urenlange redevoeringen uit haar hoofd opdreunt. Stel geen vragen over het kereltje met de kleine snor dat overal in het huis op foto’s en schilderijen te zien is – het is kennelijk haar overleden echtgenoot, want ze kan daarop nogal geprikkeld reageren.

$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop

Dit artikel maakt deel uit van de zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay. Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek.

Geplaatst op

Winnaar rumrace steelt prijs

Een krokodil, met staart

ESPOSA – De jaarlijkse rumrace van Esposa is gisteren gewonnen door Felipe Manzana (17). Manzana won de trofee, een krokodillenstaart, door hem te stelen van de oorspronkelijke winnaar.

Bij de traditionele rumrace rijden dronken, ongehuwde mannen, gezeten op een leguaan, op hoge snelheid onder een krokodil door die aan beide voorpoten is vastgebonden aan twee bomen. Tijdens de rit springen zij van hun paard en klampen zich vast aan de krokodillenstaart. De man die de staart weet los te rukken én te behouden, wint de race.
Zijn gezin eet vervolgens tot diep in de zomer krokodillenpap.

Geplaatst op

Voorbereidingen op verhit Nieuwjaar in de Andes


SAN CRISTÓBAL – Ramira Martí staat doodgemoedereerd een shaggie te roken terwijl ze jerrycans benzine doorgeeft op het centrale plein van San Cristóbal, een stadje in de Andes van Managuay. ‘Geen punt,’ lacht ze, ‘er verbrandt hier elk jaar wel iemand.’


Door Jens Mikkelsen

De jaarwisselingen in het Zuid-Amerikaanse land zijn berucht: illegaal vuurwerk zorgt voor honderden doden en gewonden, de politie blijft op haar post en in de ochtend verklaart de Staatsgezondheidsdienst dat alles rustig is verlopen.

Ramira Martí weet wel beter. Het volksfeest van San Cristóbal bestaat uit het aanleggen van een vuur dat wel vijftien meter hoog kan worden en waar de jonge mannen van het plaatsje zo dicht mogelijk tegenaan moeten dansen. Wie als eerste zijn snor schroeit, ontvangt derdegraads brandwonden in zijn gezicht, maar ook de unieke kans om de nacht door te brengen met een scholiere naar keuze.
Ramira lacht: ook zij was ooit zo’n scholiere. ‘Ik was vijftien, dus wist van toeten noch blazen. Ik vond er niks aan. Dus toen hij zijn vriendengroep erbij haalde, ging ik er snel vandoor!’
Het wordt een enerverend feest, vanavond in San Cristóbal.
Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Sovjetbom

De Zuidelijke Woestijn van Managuay

‘Hier stond de tribune, volgens mij.’ Majoor Enrique de los Platos, mijn begeleider, spuugt in het zand. ‘Ik zou het kunnen navragen bij de Topografische Afdeling. Maar ja.’ Met toegeknepen ogen kijk ik naar de zon, die deze zanderige uithoek tot een oven maakt. Nikita Chroesjtsjov had het goed gezien.

De Zuidelijke Woestijn van Managuay was een halve eeuw geleden een brandpunt van de Koude Oorlog. Het maoïstische regime van Sergio ‘De Neushoornleguaan’ Susa had het gebied aangewezen als testlocatie voor een nieuwe, Russische kernkop: de AN602 of ‘Tsar Bomba’. Sovjetleider Chroestsjov gaf vanuit Moskou opdracht aan Managuayaanse ingenieurs om het model in elkaar te schroeven.

Zo kwam het dat op een ochtend in 1961 een Toepolev met de volledige Sovjettop in Mataquintos landde. Susa’s programma – een krampachtig ongedwongen receptie met tequila en gefrituurde chinchillaknoedels – werd door Chroesjtsjov genegeerd: hij wilde direct naar de woestijn. Drie uur later zat hij op een tribune bloednerveus te lonken naar de Tsar Bomba, even verderop in het zand. Een mannenstem begon af te tellen.

‘Diez… Nueve…’ Niemand voorzag wat zou gaan gebeuren. Niemand, behalve iedereen die wel eens een transistorradio made in Managuay had gekocht. ‘…Zero.’ Niets. Toen klonk een luid ‘pffrrrt’, dat een half uur aanhield. Daarna nestelde een koppel alpacalama’s zich in de bom. Chroesjtsjov gooide zwijgend zijn burrito in het zand en verliet de plek des onheils.

‘Is het nog goedgekomen?’ vraag ik aan majoor De los Platos. Deze haalt een mango uit zijn jaszak en neemt een hap. Met volle mond: ‘Als u meer wil weten, kan ik u begeleiden naar het Militaire Archief. Maar ja.’

Op 30 oktober 1961 brachten de Russen op Nova Zembla hun eigen model tot ontploffing. De Tsar Bomba veroorzaakte een explosie van vijftig megaton: de grootste die de mens ooit heeft teweeggebracht.

Foto Persbureau Managuay

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

Uw hoofdredacteur zegt: vakantie!


Beste lezer,


Als hoofdredacteur van de oudste Managuay-nieuwssite op internet neem ik voor een kleine twee weken afscheid van u. In mijn afwezigheid zullen de Managuayaanse stagiairs Sílvia Sommer en Emilio Parmánto u werkdagelijks voorzien van nieuws uit hun geboorteland. Hoewel het Nederlandse arbeidsethos en de dito omgangsvormen hun afgelopen woensdag nog zo vreemd waren als een Apple-computer, weet ik zeker dat alles naar wens zal verlopen. En gelukkig maar, want onze verslaggever Jens Mikkelsen heeft een onthullende reportageserie over de banden tussen de georganiseerde misdaad en de politiek in Managuay in voorbereiding!
Tot snel.


Hoogachtend,

Roger Abrahams
Hoofdredacteur Managuay.blogspot.com
Geplaatst op

Beroemde Managuayanen: De gebroeders Coño

Wat Handige Harry in Bassie en Adriaan was, zijn in Managuay de gebroeders Coño: de domste criminelen die je je maar kunt voorstellen. Zo besloten Tino en Pino Coño in de lente van 1999 een touringcar te stelen. Fout nummer 1: het bleek een touringcar van de politie. Fout nummer 2: het plaatselijke politiekorps zat er nog in. Dat een passerende toerist van de actie op klaarlichte dag bovenstaande (wazige) foto kon maken, wijst op fout nummer 3.

De gebroeders Coño kwamen ervan af met een paar rake klappen. Hun neef is conciërge bij het ministerie van Justitie en Showprocessen – vandaar.

Foto Rogelio de la Sierra

Geplaatst op

Nobelprijs weer niet naar Managuay

Sergio Sánchez Hammarskjold

PERFIDO – En weer gaat de Nobelprijs voor de Literatuur niet naar Sergio Sánchez Hammarskjold. ‘Mario Vargas Llosa? Een armoedige prutser.’

Door Jens Mikkelsen

Het is een bittere pil voor Sergio Sánchez Hammarskjold. Gaat de Nobelprijs eindelijk weer eens naar de Spaanstalige wereld, krijgt Mario Vargas Llosa hem, de grootmeester uit Peru. En dat terwijl Sánchez Hammarskjold elk jaar weer genoemd wordt. Toegegeven: alleen door hemzelf.

Teleurgesteld?
‘Het gaat elk jaar zo. Die Zweden lezen alleen fantasieverhalen. Alles wat anders is, is verkeerd.’

Sánchez Hammarskjold gaat er prat op nog nooit een heuse roman te hebben geproduceerd. In Managuay, waar de helft van de bevolking niet kan lezen, en de andere helft daar gewoon geen zin in heeft, moet een auteur zich toeleggen op praktische teksten. Sánchez Hammarskjold schrijft handleidingen, snackbarmenu’s en productinformatie. Zijn Ingrediënten & Voedingswaarde per 100 ml van de literflessen Pipo Papajapap geldt als een klassieker in het genre.

Waarom wordt u steeds gepasseerd?
‘Ze willen dat je dingen verzint. Het mag geen praktisch nut hebben. Ik heb net een klus voor het leger afgerond. Inventarisatie van lijken na de opstand van San Fernando, 3 maart 2010, A t/m M is een prachtwerkje geworden. Maar denkt u dat ze dat in Stockholm gaan lezen? Als je, zoals Vargas Llosa, dingen uit je duim zuigt, dan ben je toch een armoedige prutser?’

Is uw werk wel te vergelijken met dat van hem?
‘Maar natuurlijk. Ze prijzen Vargas Llosa “voor de manier waarop hij machtsstructuren in kaart brengt en voor zijn scherpzinnige beelden van het verzet, de opstandigheid en de nederlaag van het individu.” Dan hebben ze mijn bewegwijzering van martelcentrum Horror Máximo in La Libertina nog niet gelezen.’

Hopelijk heeft u volgend jaar meer geluk. Wat schrijft u nu?
‘Ik ben bezig met het telefoonboek van Managuay. Mag ik uw mobiele nummer noteren?’