Berichten

Geplaatst op

Wilders bedreigd om toespraak New York

Het hoofdpostkantoor van Anticoncepción, Managuay

DEN HAAG – Een islamitische terreurgroep uit Managuay dreigt Geert Wilders te vermoorden als hij gaat demonstreren tegen de geplande moskee bij Ground Zero in New York. De groep eist een som van ‘100 miljoen biljoen euro, maar minder mag ook.’

De terreurgroep, Al-Sadiq Al-Jamaza Al-Sakran Al-Lama, is bij terrorisme-experts onbekend. De leden hebben echter vertakkingen in het Nederlandse thuisbezorgcircuit, aangezien het dreigement gisteren op het adres van de PVV-leider in Den Haag werd afgeleverd door een koerier van Taco Express. Lijfwachten konden de man niet achterhalen.

Navraag in Managuay leert dat Al-Sadiq Al-Jamaza Al-Sakran Al-Lama (‘Vriendenclub “De dronken lama”’) is voortgekomen uit een gezelligheidsvereniging van stokers van illegale rum. Door de dalende prijzen van suikerriet kampen zij al jaren met ernstige armoede. Hoewel terrorisme-experts spreken van ‘een levensgevaarlijke cel’, vermoeden Zuid-Amerika-kenners dat het om straatarme boeren gaat die een creatieve manier hebben gevonden om hun inkomsten aan te vullen.

De 100 miljoen biljoen euro had moeten worden gebracht naar ‘Hoofdpostkantoor Anticoncepción, Managuay, en dan vragen naar Manuel.’
Geplaatst op

“Aan onze vrouwelijke medewerkers.”

“De afgelopen week heeft u kunnen merken dat de damestoiletten wegens verbouwing waren gesloten. Helaas is dat nog steeds het geval. De installatie van videocamera’s blijkt een behoorlijk tijdrovende klus.

Daarom verwijzen we u ook deze week door naar de herentoiletten.”

“Daar is alle apparatuur al aangebracht. Dankuwel en excuses voor het ongemak.

De Directie.”

Foto’s Ronaldo Santana

De opschriften zijn in het Portugees omdat de bewuste toiletten zich bevinden in Maracatá, een grensplaats met veel Braziliaanse gastarbeiders.

Geplaatst op

‘Bedrijf Managuay dumpt afval voor kust Haïti’


PORT-AU-PRINCE – Volgens activisten van Greenpeace heeft het Managuayaanse bedrijf Papaya Internacional afgelopen nacht afval gedumpt voor de kust van Haïti. Het zou gaan om enkele zeecontainers vol rottende papaya’s en linkerschoenen. Papaya Internacional ontkent de beschuldigingen.

De zeecontainers zouden omstreeks vier uur zijn gedumpt door een vrachtschip zonder licht. De activisten, getuigen van de hele operatie, troffen in de containers oneetbaar fruit aan, alsmede lege shampooflessen en gebruikte onderbroeken van het merk ‘Björn Bor’. Op het vrachtschip zou duidelijk leesbaar de naam ‘Papaya Internacional’ hebben gestaan, maar volgens het Managuayaanse bedrijf ‘zijn er meer bedrijven die met onze naam willen pronken.’ Dat bij alle containers het serienummer is weggekrast, noemt het bedrijf ‘niet ons probleem’.

Papaya Internacional is het grootste conglomeraat van Managuay en heeft enkele generaals van de militaire junta in de raad van bestuur. Het bedrijf is verantwoordelijk voor onder meer computersoftware (Microboft), een cappuccinoketen (Starbox) en kleding (Hugo Bossi).

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Torta vómito

Een Managuayaanse delicatesse: torta vómito

De keuken glimt. De oven gloeit, ernaast staat een lege taartvorm. Het mangohouten aanrechtblad is bezaaid met aangevreten stukken deeg, paprika, papaja, maïskorrels en wat al niet meer. Chef-kok José Bartoloméu werpt een blik op zijn toeschouwers. Hij neemt een ferme slok olijfolie, direct uit de fles, en slikt. Dan: ‘BWÈÈÈÈH!’ Een straal braaksel vliegt in de taartvorm. Bartoloméu veegt zijn mond af en gebaart naar een van zijn koksmaatjes: ‘Bestrooi met kaas, uurtje in de oven op 220 graden.’

De wijze waarop José Bartoloméu zijn eigen draai geeft aan de traditionele Managuayaanse keuken is uniek. De braakseltaart, of torta vómito – oorspronkelijk voor mannen uit de sloppenwijken de snelste manier om na een dag hard luieren van een kater af te komen en aan een nieuwe fles te beginnen – is een simpel gerecht. ‘Maar dat laagje kaas bovenop, dat maakt het verschil,’ zegt Bartoloméu, als we hem na de demonstratie in zijn bomvolle restaurant even mogen spreken.

De Managuayaanse keuken is twee dingen: eenvoudig en goedkoop. Bartoloméu pakt er een klassiek recept bij om het te bewijzen: enchiladas mataquinteñas. ‘“Men stele een kip. Men dode hem met een steen. Men hakke hem aan gort. Men rolle hem in een tortilla. Eet smakelijk.”’ Bartoloméu: ‘Prima recept, niks meer aan doen. Ik voeg er alleen nog koriander aan toe. Het is een geweldig volksgerecht. Hoe vaak heb ik er niet een dot haar in aangetroffen, of, omdat de werkbank van oom Velasco dienst deed als aanrecht, een oude duimsleutel. Prachtig!’

De maître d’hôtel komt aangelopen. Of Bartoloméu voor de mensen niet een andere klassieker wil opdissen: de Bruine Trui? Met een verontschuldiging zegt de chef-kok me gedag. Hij gaat in een hurkzit. ‘Ja, ik moet ook wel,’ mompelt hij, en loopt richting het toilet. Que aproveche!
Noud Nijssen

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto Persbureau Managuay

Geplaatst op

Vakantieboekspel: Win een boek! (10)

 Is ‘Ticket to the tropics’ het Managuayste nummer ooit?

En wéér kunt u een exemplaar winnen van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek! U weet wel, dat werkje van ons dat op vrijdag 17 mei in Utrecht wordt gepresenteerd (kom ook!). Er zijn nog maar drie kansen om zo’n boek te winnen, dus doe uw best.

Het Vakantieboekspel van februari draait om de vraag: wat is het Managuayste lied? Ook u kent een hoop nummers die erg van toepassing zijn op Managuay en zijn inwoners, zoals:

  • Easy lover (Phil Collins en Philip Bailey)
  • Tequila sunrise (The Eagles)
  • Mambo no. 5 (Lou Bega)
  • Adieu, mein kleiner Gardeoffizier (Robert Stolz)
  • Ticket to the tropics (Gerard Joling)

Mail uw suggestie naar info@managuay.info – van de beste inzendingen maken we een top 10 en de nummer 1 wint een gratis boek!

Geplaatst op

Couleur locale: Ruilhandel

Ruilhandel mag bij ons in het Westen een nieuw en hip verschijnsel zijn, in Managuay is het een eeuwenoud concept. Vooral de variant waarbij een aantal mensen ongevraagd het eigendom van een ander accepteren, is er razend populair. Bij de ruilhandel op de foto worden een paar stevige klappen verwisseld voor een nier.

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Sopropo

Sopropo’s

Eten bij de familie Buzarquis. Moeder Emma zet een grote ketel op tafel, waarop vader Pepe en opa overeind komen uit hun stoel. ‘Soproposoep!’ juichen de kleine Juan en María. Pepe neemt kater Hugo op schoot en houdt hem een lepel met het groene goedje onder de neus. Hugo snuffelt, slobbert het naar binnen – en valt prompt op de grond. Morsdood. ‘Nog niet goed,’ bromt Pepe. Scheldend pakt Emma de ketel weer op. ‘Pinche sopa!’

De weerbarstige sopropo is een groente uit de komkommerfamilie. In Suriname wordt hij veel gegeten, maar ook in buurland Managuay is de tropische plant – die er uitziet als een pokdalige courgette – heus volksvoedsel. Sopropo’s zijn goedkoop en groeien overal. Bovendien: de onrijpe vrucht heeft een wrattige schil, het vlees smaakt bitter en het plantensap is bijtend giftig – de sopropo is, kortom, het Managuayaanse volk in zijn vegetale vorm.

Ondanks die volkseigen kwaliteiten hoopte de lokale sopropo-industrie heel even Europa te veroveren. In 2011, tijdens het gedoe met de EHEC-bacterie, durfden veel Duitsers geen komkommers meer te eten en de Managuayaanse Liga van Sopropotelers rook haar kans. ‘Straks zijn we exportproduct nummer één van Managuay,’ sprak Liga-voorzitter Amalfi. ‘Mosterdgas kan naar de tweede plek.’ Maar al snel bleken komkommers EHEC-vrij. En dat een sopropo vóór consumptie een paar uur in zout water moet worden geweekt om zijn dodelijke bestanddeel momordicine kwijt te raken, hielp ook al niet mee in de pr-campagne.

Na twee uur doorkoken staat de soep weer op tafel. ‘Goed spul,’ zegt Pepe smakkend. Maar opeens valt de lepel uit zijn hand. Pepe stormt de achtertuin in. Liggend in het gras geeft hij over. Naschokkend, met een lijkbleek gezicht, veegt hij zijn mond af aan een handvol grassprieten. Dan, met een schaterlach: ‘Man, wat houd ik toch van groente!’
Roger Abrahams

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

Koper gevonden voor failliet Griekenland

Het Parthenon in Athene, op de berg Akropolis

ATHENE – Mocht Griekenland door de eurocrisis failliet gaan, dan is er al een koper gevonden. De Zuid-Amerikaanse dictatuur Managuay is bereid het land aan te schaffen voor het symbolische bedrag van één mango.

Door Jens Mikkelsen

Dat maakte generaal Bernardo Moto y Tomo, de minister van Defensie en Kinderdagverblijven, vanochtend bekend. De militaire junta van Managuay vindt het ‘jammer’ dat Griekenland bekend staat als de bakermat van de democratie, maar is desondanks zeer geïnteresseerd vanwege de strategische ligging: niet ver van goedkope nucleaire technologie in oud-sovjetstaten als Oekraïne en dichtbij bevriende leiders als de presidenten Assad van Syrië en Ahmadinejad van Iran.

Een kleine belronde leert dat ook andere sectoren van de Managuayaanse samenleving mogelijkheden zien in een overname van het failliete Griekenland.
Bobo Delvino van aannemersbedrijf Destrucción: ‘Ik zeg: slopen dat Parthenon, en een nieuw kantoorpand neerzetten. Al die gaten, dat kan echt niet meer. Zo zien zelfs de gebouwen in Managuay er niet uit! Tenminste, niet die van na 2005.’
Valerio García, chef-kok: ‘Natuurlijk staat de Griekse keuken bekend om zijn borden vol zwartgeblakerd vlees van dubieuze herkomst. Aan de andere kant: doe er een pannenkoek omheen en je hebt een burrito.’
Rodolfo Velázquez, evenementenorganisator: ‘We zouden die 3000 Griekse eilanden tot onwijze feestoorden kunnen omtoveren. Dat sluit perfect aan bij de Managuayaanse mentaliteit van zuipen als een beest en je ongegeneerd laten gaan, bij voorkeur naakt. Chersonissos? Nee, nooit van gehoord. Hoezo?’

Geplaatst op

Militaire junta lanceert officiële ‘hashtag’ Twitter

Luitenant Diego Sánchez Ortega had een hele middag op de hashtag geoefend

MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay heeft maandag de officiële Twitter-term gelanceerd voor haar nieuwste propagandastunt: #Managuayboek.

Deze ‘hashtag’ – een woord waarmee Twitter-berichten doorzocht kunnen worden, voorafgegaan door een ‘hekje’ – was niet de eerste keus van de junta. ‘Wij stelden aanvankelijk het Spaanse #ElGranLibroDeBricolajeParaLasVacacionesEnManaguayParaDivertimientoYPropagandaHonrandoElGranIndicadorGeneralJamónQueLuchaTodosLosDíasParaLaGloriaDelPaísGloriosoDeManaguayNucleoDelMundo voor,’ vertelde luitenant Diego Sánchez Ortega tijdens de persconferentie. ‘Maar de CIA heeft dat verboden.’

Dat het zoekwoord ruim over de 140 tekens heengaat die Twitter als maximum hanteert, vond Sánchez Ortega irrelevant. ‘Wij zijn een dictatuur en weten hoe het met regels gaat: je handhaaft ze met geweld, totdat iemand je een cadeau geeft.’ Daarop concludeerde de luitenant teleurgesteld dat het pallet met ingetapete alpacalama’s blijkbaar niet in de smaak was gevallen op het Twitter-hoofdkwartier in San Francisco.

De term #Managuayboek verwijst naar Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek, dat op 17 mei speciaal voor de Nederlandse markt verschijnt. Dat bevat, behalve puzzels en kleurplaten, ook onverholen propaganda die de lezer het gevoel moeten geven dat hij naar Managuay moet afreizen. ‘Dat mag ook het gevoel van angst zijn,’ gaf Sánchez Ortega ruiterlijk toe.

Geplaatst op

Bloedbad tijdens carnavalsoptocht

Toeschouwers, en bookmakers, verdringen zich om een glimp op te vangen van de schietpartij

ROIPOIPÚ – De grote carnavalsoptocht van Roipoipú is maandagmiddag uitgelopen op een schietpartij met elf doden. De autoriteiten spreken van een bloedbad. ‘Eentje maar, dus dat is winst.’

Het conflict was het gevolg van een vete tussen twee carnavalsbendes. Los Puercos Olorosos (De Stinkende Varkens) stalen enkele weken geleden raaf Pepito, de mascotte van de rivaliserende groep El Cuervo Mojado (De Natte Raaf). De Raven bemachtigden maandag via steekpenningen een plek in de optocht direct achter de sambawagen van de Varkens, waarop de twee wagens begonnen met een aanhoudend versnellen, vertragen en botsen. Na ongeveer een uur haalde de leider van de Raven een uzi tevoorschijn en begon te vuren, waarop alle andere Raven, en de Varkens, hetzelfde deden.

De politie greep snel in. Ze doodde leden van beide bendes, beroofde de overlevenden en bracht hen daarna over naar het politiebureau. De regerend prins Carnaval, kolonel Gustavo II, noemde het voorval ‘slechts een incident’. Wel sprak hij zijn waardering uit voor de manier waarop El Cuervo Mojado het begrip ‘gaten in de optocht’ van een nieuwe dimensie voorzag.

Raaf Pepito is geschrokken, maar maakt het goed.