In Mataquintos, hoofdstad van het vrijwel analfabete Managuay, begon gisteren de Boekenweek. Zoals gebruikelijk kwam er weer niemand opdagen.
‘Nieuwe eigenaar Vitesse verwoestte club Managuay’
Merab Zjordania
SERPENTO – De Georgische zakenman Merab Zjordania, die maandag voetbalclub Vitesse kocht, heeft eerder een Managuayaanse club in chaos achtergelaten.
Dat zegt de huidige eigenaar van de bewuste club, Anaconda FC uit Serpento. Zjordania kwam in 2006 in beeld, vertelt Cornaldo Embrazo. ‘Hij had een zak met geld en een hoop praatjes. Hij beloofde de club binnen één jaar landskampioen te maken, dan zouden we in 2008 de Copa Libertadores winnen en in 2009 de wereldbeker voor clubs.’ In plaats daarvan haalde Zjordania al in 2007 de kas leeg en vertrok met de noorderzon. Twee dagen later kwam een deurwaarder het stadion ophalen.
Zjordania heeft toegezegd Vitesse binnen drie jaar naar de eerste plek van de eredivisie te loodsen en daarna naar de Champions League.
Generaal Jamón viert Kerst in Cárcel Superior
MATAQUINTOS – Generaal Jamón zal met kerstavond speciaal het woord richten tot alle priesters, bisschoppen en kardinalen van Managuay. Die bevinden zich momenteel in Blok D van de best beveiligde gevangenis van het land, het Cárcel Superior.
Jamón zal vanavond, in de centrale hal van de gevangenis, de gedetineerde kerkleiding nogmaals persoonlijk verzoeken de Steunbetuiging te ondertekenen, waarmee zij een eed van trouw afleggen aan de juntaleider. Sinds de collectieve weigering van de rooms-katholieken in april brengen zij hun dagen door in het Cárcel Superior. Men struikelde met name over de passage: ‘O, generaal Jamón, hoofd van staat en van de strijdkrachten, alleen Gij zijt mijn herder en hoeder en niemand, ook niet een vaag omschreven kracht genoemd in zogenaamde heilige boeken, is zo omnipotent als u, of tenminste zo potent.’
Generaal Jamón begint de mis om 20:30 uur plaatselijke tijd.
Managuay eist cocaïne terug van Bouterse
 |
| Desi Bouterse |
PARAMARIBO – De militaire junta van Managuay eist teruggave van de cocaïne uit het vliegtuig dat begin dit jaar neerstortte boven Suriname.
Volgens telefoontaps van de Nederlandse recherche heeft president Desi Bouterse zich over de helft van de drugs ontfermd. Een schande, vindt generaal Eduardo Dinero, de Managuayaanse minister van Economie en Mosterdgas. Dinero: ‘We hadden 30% afgesproken.’
De minister noemt verlies van de partij cocaïne niet alleen een klap voor de economie van zijn land. ‘Ik denk vooral aan al die hardwerkende Managuayaanse dwangarbeiders die zich op onze cocaplantages hebben uitgesloofd. Hoe moeten wij aan hen uitleggen dat er staatshoofden bestaan die alleen uit zijn op eigen gewin en die algemene regels van hoffelijkheid aan hun laars lappen?’
Bouterse riskeert sancties als hij de zaak niet netjes regelt, dreigt Dinero. ‘We overwegen een boycot van Fernandes, bakkeljauwkroketten en het hele repertoire van Traffassi. Ons volk zal daarachter staan, want ze zijn alle drie niet te pruimen.’
Wilders bedreigd om toespraak New York
Het hoofdpostkantoor van Anticoncepción, Managuay
DEN HAAG – Een islamitische terreurgroep uit Managuay dreigt Geert Wilders te vermoorden als hij gaat demonstreren tegen de geplande moskee bij Ground Zero in New York. De groep eist een som van ‘100 miljoen biljoen euro, maar minder mag ook.’
De terreurgroep, Al-Sadiq Al-Jamaza Al-Sakran Al-Lama, is bij terrorisme-experts onbekend. De leden hebben echter vertakkingen in het Nederlandse thuisbezorgcircuit, aangezien het dreigement gisteren op het adres van de PVV-leider in Den Haag werd afgeleverd door een koerier van Taco Express. Lijfwachten konden de man niet achterhalen.
Navraag in Managuay leert dat Al-Sadiq Al-Jamaza Al-Sakran Al-Lama (‘Vriendenclub “De dronken lama”’) is voortgekomen uit een gezelligheidsvereniging van stokers van illegale rum. Door de dalende prijzen van suikerriet kampen zij al jaren met ernstige armoede. Hoewel terrorisme-experts spreken van ‘een levensgevaarlijke cel’, vermoeden Zuid-Amerika-kenners dat het om straatarme boeren gaat die een creatieve manier hebben gevonden om hun inkomsten aan te vullen.
De 100 miljoen biljoen euro had moeten worden gebracht naar ‘Hoofdpostkantoor Anticoncepción, Managuay, en dan vragen naar Manuel.’
Sócrates dood, Aristóteles krijgt nieuwe lever
 |
| Sócrates, een held in Brazilië |
LA LIBERTINA – Amper is de Braziliaanse topvoetballer Sócrates overleden of diens broer, Aristóteles, maakt een doorstart via een succesvolle levertransplantatie.
Beide broers leidden voetballevens die parallel liepen aan elkaar, totdat Sócrates gisteren op 57-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van een darminfectie. Hun onbezorgde jeugd in het Noord-Braziliaanse Belém, waar ze opgroeiden met hun broers Archimédes, Pythagóras en buitenbeentje Rai, stond in het teken van voetbal. Maar waar Sócrates furore maakte met zijn hakballetje, liet Aristóteles een agressievere speelstijl zien: zijn ‘hakbal’ bestond uit een hoge lob, om vervolgens, terwijl de tegenstander naar de bal tuurde, met een Zwitsers zakmes snel een kootje van diens vinger eraf te kappen.
Het was dan ook snel duidelijk dat Aristóteles in het Braziliaanse voetbal niets te zoeken had, maar des te meer in het voetbal van buurland Managuay. Hij emigreerde, liet zich naturaliseren en werd begin jaren 80 aanvoerder van het Managuayaanse nationale elftal. Zijn eerste maatregel: het bewapenen van defensie, middenveld en aanval met mini-machetes in de kous. Terwijl Sócrates beroemd werd met de Goddelijke Kanaries, groeide Aristóteles uit tot een in Managuay legendarische speler die nog steeds vereenzelvigd wordt met het voetbal van de ‘Bloedrode Selectie’ van 1982, ook wel het gewelddadigste nationale team genoemd dat nooit aan een WK deelnam.
Ook buiten het veld spreidden de broers dezelfde interesses ten toon. Waar Sócrates een gediplomeerd arts was en een democratisch activist, kluste Aristóteles bij door – dronken – aderlatingen uit te voeren op wanhopige sloppenwijkbewoners en vroeg hij zich hardop af wanneer de toenmalige junta’s van Managuay en Brazilië gezamenlijk ‘agressor’ Frans Guyana zouden binnenvallen.
Beiden waren ook fameuze drinkers, die kampten met leverproblemen. Maar waar Sócrates een voorkeursbehandeling weigerde en zo feitelijk zijn eigen gezondheid in gevaar bracht, vroeg Aristóteles gisteren niet of zijn nieuwe lever legaal was verkregen, maar liet hem eenvoudigweg plaatsen. Het heeft hem weer een aantal jaren respijt opgeleverd.
Maoïsten stellen SP aanslag op Samsom voor
 |
| De Managuayaanse jungle, thuisbasis van de maoïstische rebellen |
MATAQUINTOS – Linkse guerillastrijders hebben Emile Roemer (SP) aangeboden een aanslag te plegen op PvdA-leider Samsom. Dit als vergelding voor Samsoms spectaculaire verkiezingsresultaat.
Het aanbod staat in een telegram dat het SP-hoofdkantoor in Amersfoort vanochtend ontving. Het is verstuurd door maoïstische rebellen uit Managuay in Zuid-Amerika. Zij zeggen zeer te hebben meegeleefd met Roemers verkiezingscampagne en noemen Samsom een ‘dief van uw stemmen. Daar kunt u coulant mee omgaan, maar u kunt hem ook opwachten als hij met een dvd’tje van Ice Age uit de videotheek komt lopen.’
Opvallend detail: in het telegram biedt ook Lobke Velstra haar diensten aan. Velstra is een Nederlandse guerillastrijdster die zich enige jaren geleden bij de maoïstische rebellen heeft aangesloten. Ze besluit het verder Spaanstalige bericht met deze woorden in het Nederlands: ‘Shit Emile we leven met je mee we pakken Samsom hard anders twitteren we hem kapot nou weet ik niks meer doei STOP.’
De maoïstische rebellenbeweging De Oplichtende Pad was tot 2006 aan de macht in Managuay. Nu houdt zij zich schuil in de jungle van het Zuid-Amerikaanse land. Ondanks hun zeer linkse ideologie beschikken de rebellen met hun hoofdkwartier daar over het enige maoïstische bolwerk ter wereld met een Kentucky Fried Chicken en een meubelboulevard.
Toerisme: Het Blauwe Meer
 |
| Een vis op de oever van het Blauwe Meer |
Het Blauwe Meer ligt midden in het grootste natuurreservaat van Managuay. Volgens de autoriteiten heeft het Managuayaanse centrum van de petrochemische industrie, dat er pal naast ligt, geen enkele negatieve invloed op het ecosysteem en worden alle lozingen – zowel van giftige stoffen als van de urine van de circa 16.000 arbeiders – strikt gereguleerd.
Dat is echter niet het geval.
Foto Conrado Blanco
Vuilnisstaking Managuay in impasse
Na twee weken staken pakken de gemeentereinigers van Amsterdam en Utrecht hun werk weer op. Tijd voor een belletje met Romy Arzt Lobeiro, de leider van de vuilnismannenstaking in Managuay.
Hoe dicht bent u inmiddels bij een akkoord, meneer Lobeiro?
We zijn er ver van verwijderd. De gemeentes willen niet aan salarisverhoging. Terwijl we afgelopen donderdag nog een aanbod hebben gedaan.
Wat voor aanbod?
We eisen nu 35,5% loonsverhoging in plaats van 37%. Een groot offer. Als gebaar hebben we daarom wat zakken verwijderd van de bergen vuil die we rondom alle stadhuizen in het land hebben opgeworpen.
En hoe reageerden de gemeentes?
21 doden.
21 dode ambtenaren? Door stank?
21 dode vuilnismannen. Door tanks.
Dat klinkt als een impasse.
Zeker. Alleen in 1972 was het nog erger. Toen werd de hele landelijke vuilniswagenvloot omgekieperd en moesten onze mannen, gedwongen, alles met de hand oprapen.
Dat was bij de vorige vuilnismannenstaking?
Vorige? Wij zijn in de tussentijd nooit gestopt met staken.
Maar hoe lang bent u dan al bezig?
Hm, geen idee. Maar ik kan me nog herinneren dat toen mijn vader de leiding van de staking kreeg overdragen van mijn opa, opa zei: ‘Als mijn overgrootvader dit zou zien, zou hij glunderen van geluk omdat het werk van zijn opa’s opa niet voor niets is geweest.’
Dus uw mannen zitten nog wel even thuis?
Jazeker. Maar gelukkig komt het WK eraan. En daarna zien we wel weer verder.
Soap onderminister in Haïti duurt voort
PORT-AU-PRINCE – Opnieuw komt onderminister voor Toerisme Francisco Barón in opspraak. In plaats van rampgebied Haïti te verlaten of financiële toezeggingen te doen, maakte hij een wandeling door een door de aardbeving verwoeste sloppenwijk, waar hij bovendien uit een ruïne een spel Mens-erger-je-niet meenam.
Volgens de onderminister ging het om ‘een cultureel uitstapje’. De ontvreemding van een doos Mens-erger-je-niet (Hombre! No te enfada) schaart hij onder ‘recycling’, want ‘wie zo woont, gaat niet rond de tafel zitten om met zijn kinderen een spelletje te doen.’ Een anonieme medewerker van het hotel van Barón meldt dat zijn kinderen het verblijf op het door rampspoed geteisterde Haïti als ‘vet saai’ zouden hebben betiteld.
De soap rond de onderminister, die tijdens zijn vakantie werd overvallen door de aardbeving, maar weigert terug te keren, wordt met de dag groter. Barón stelt dat hij op werkbezoek is. De regering-Jamón heeft nog geen verklaring afgelegd. Wel beginnen zich volgens dissidenten voorzichtig de eerste signalen van nervositeit bij het generaalsregime af te tekenen. Bij een spontane inzamelingsactie voor Haïti, zeldzaam in het straatarme Managuay, zette de lokale overheid zeven tanks in, een ammoniakkanon en mosterdgas.
Mosterdgas is Managuays belangrijkste exportproduct.
ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Vrouwendag
 |
| Vrouwen in Managuay |
Aan de toog in tequilabar Zócalo in Mataquintos. ‘Internationale Vrouwendag? Internationale Snauwendag!’ bromt loodgieter Rico. ‘Internationale Klerenvouwendag,’ grapt Jorge, een boekhouder. ‘Kom, kom,’ sust ambtenaar Rosario. ‘Een vrouw heeft ook een positieve kant. O nee, dat is een batterij!’
Waar in Rusland vrouwen bloemen krijgen, mag de Managuayaanse mujer al blij zijn als haar man haar vandaag geld geeft om er een paar te kopen. Hoffelijkheid is hier geen gewoonte. Volgens sommigen ligt dat aan de cultuur van machismo, waarbij zij steevast wijzen op de regering-Jamón. De enige vrouw in het generaalskabinet is Virginia Ugarte Ramírez, als wachtmeester eerste klas enkel een ‘troeteltrutje’, en bovendien slechts minister van Linkse hobby’s, waaronder cultuur.
Toch is dat te simpel. Toegegeven, karweitjes als koken, wassen, strijken, dweilen, stofzuigen, bedden verschonen, boodschappen doen, kinderen opvoeden, het vuilnis buiten zetten, een kozijn vervangen, de badkamer betegelen, dakdekken, schoorsteenvegen, een muurtje metselen en het middelgrote hak- en breekwerk zijn nog steeds typische vrouwenklusjes, maar voor de rest zijn de taken in Managuay min of meer gelijk verdeeld.
Bovendien hebben vrouwen het voordeel dat zij – mits niet te onaantrekkelijk – zich op plaatsen kunnen manoeuvreren die voor veel mannen onbereikbaar zijn. Zo werd de negentienjarige Luísa Campaña twee jaar geleden bijna afgevaardigd naar het Eurovisie Songfestival, omdat zij bereid was tijdens het zingen van het lied ‘Caramba! (Where Is My Pantyhose?)’ uit de kleren te gaan. Het feest ging niet door omdat Zuid-Amerikaanse landen van deelname zijn uitgesloten, maar toch: een man was het nooit gelukt.
In tequilabar Zócalo hangt Rico over een serveerster. ‘Jij schenkt, ik drink. Dat is toch gelijkheid?’ Rosario en Jorge proberen een andere op schoot te trekken ‘voor een goed gesprek over emancipatie.’ Dan slaat de klok het middaguur. Eén voor één strompelen de mannen de straat op. Tijd voor siësta.
Noud Nijssen
Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.
Foto Lota del Horno