Land van taco's, tango's en tanks
Wie het vandaag om te puffen vindt, moet bedenken dat onze 26 graden Celsius door een Managuayaan als ‘frisjes’ zal worden omschreven. Bovenstaande klimaatgrafiek geeft aan dat in het Zuid-Amerikaanse Mataquintos doorgaans een redelijk constante 40 graden heerst. En de neerslag? Zie het blauwe balkje.
 |
| De Managuayaanse artieste Dora |
SAN LUÍS – Joan Franka, die gisteren met het nummer ‘You and me’ werd uitverkozen tot de Nederlandse afgevaardigde voor het Eurovisie Songfestival, heeft haar indianenact gestolen.
Dat claimt de Managuayaanse artieste Dora (foto). Dora zegt al jaren op te treden als Indiaan in ‘het erotisch-muzikale circuit’. De 24-jarige vermoedt dat Joan een van haar optredens heeft bijgewoond en haar act daarna heeft overgenomen, al weet zij dat niet zeker. ‘De helft van de tijd hang ik natuurlijk ondersteboven aan een paal.’
Desalniettemin bereidt Dora een schadeclaim voor tegen de Nederlandse zangeres. Zij benadrukt dat het haar daarbij vooral om het principe gaat. ‘Het gaat mij niet om het geld. Daarom claim ik honderd miljoen miljard euro.’ Op de vraag of zij weet hoeveel nullen het getal honderd miljoen miljard bevat, antwoordt Dora: ‘Geen idee. Mannen die me na het optreden bestellen, hebben gewoonlijk beneden al betaald.’
 |
| Vreugdevuur in San Cristóbal, 31 december 2012 |
Ramira (17) rookt doodgemoedereerd een shaggie op het plein van San Cristóbal, een stadje in de Managuayaanse Andes. Vriendin María (18) veegt met anderen de restanten van het nieuwjaarsvuur bijeen. Elke keer als deze haar een nagloeiende stoelpoot of speelgoedbazooka toeslingert, duikt Ramira opzij. ‘Gevaarlijk? Welnee,’ lacht ze. ‘Iedereen heeft hier derdegraads brandwonden in januari.’
Jaarwisselingen in Managuay zijn berucht. Het patroon is dit: met Oud en Nieuw vallen honderden doden en gewonden, de politie blijft op haar post en in de ochtend verklaart de Staatsgezondheidsdienst dat alles rustig is verlopen. Zo ook dit jaar. De werkelijkheid is echter anders: metropool Mataquintos snoof tot het ochtendgloren, in het jungleachtige noorden slingerde men naakt aan lianen en op de pampa’s van het zuiden vonden weer de met drank overgoten lamarodeo’s plaats. En in de Andes, in het westen, streefde elk plaatsje naar het hoogste vreugdevuur.
Dit jaar streek San Cristóbal met de eer: de vlammen reikten wel 21 meter hoog. Het resultaat van gemeenschapszin, stelt Geraldo Puños (59), een van de vegers op het plein. ‘Aan de brandstapel draagt iedereen zijn steentje bij,’ zegt hij. ‘Een oud kastje, een stoel.’ Zelfs de overheid deed mee: de Immigratiedienst doneerde zevenhonderd in beslag genomen panfluiten van illegale Bolivianen, en één beenprothese.
Het vreugdevuur is simpelweg een traditie in San Cristóbal. Na middernacht vormen de mannen uit het stadje een kring en dansen er zo dicht mogelijk tegenaan. Wie als eerste zijn snor schroeit, krijgt – behalve rode blaren in zijn gezicht – de unieke kans om de nacht door te brengen met een scholiere naar keuze.
Ramira lacht: afgelopen maandag was zij zo’n scholiere. ‘Ik wist van toeten noch blazen, ik vond er niks aan. Toen hij zijn vriendengroep ging halen, ben ik hem snel gepeerd!’
Noud Nijssen
Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.
MATAQUINTOS – Na een onverwacht debat in het parlement gisteravond heeft het kabinet-Jamón de rijen weer gesloten. Van de oproerkraaier, generaal Pompo, ontbreekt sindsdien ieder spoor.
Pompo, minister van Financiën, veroorzaakte onbedoeld commotie toen hij opmerkte dat Managuay eind dit jaar weg moet zijn uit de rode cijfers. ‘Dat is geen nieuws; dat heb ik altijd al gevonden.’ Hij zei dan ook niets te weten van een kabinetsbrief aan het Internationaal Monetair Fonds (IMF) vorige week. Daarin zou de regering verzoeken om een lening van 27 miljard dollar ‘om de ambtenarensalarissen te betalen.’ Beide mededelingen waren een verrassing: de regering-Jamón heeft altijd gezegd dat de schatkist van Managuay overloopt met peso’s.
Het enige oppositielid, Paco Tornado, vroeg daarop aan de minister van Economie en Mosterdgas, Eduardo Dinero, of het kon dat Pompo niets wist van deze brief. ‘Nee,’ antwoordde Dinero. Hierna rende Pompo opeens naar het toilet. Sindsdien is hij spoorloos.
In totaal duurde het debat acht minuten. De laatste keer dat in het Managuayaanse parlement een vraag gesteld werd, was in 2007. Hij luidde: ‘Waarom is de rum hier zo verdomd lauw?’ (foto)
 |
| © Postbus 43/ Ministerio de Cosas Familiales y Reeducación |
Deze week is het de Landelijke Week van de Opvoeding. Ook in Managuay gaat de themaweek vandaag van start, maar waarschijnlijk rond de klok van twaalf, als de ouders hun roes hebben uitgeslapen.
Bovenstaande puzzel komt uit een folder van het Managuayaanse ministerie van Familiezaken en Heropvoeding die rond het thema opvoeding is verspreid. Onderstaande tekst stond erbij afgedrukt.
—
Woordzoeker opvoeding
Houdt u van puzzelen, én van uw kind? Zoek dan in de tabel de opvoedkundige termen uit het rijtje en bespreek ze met elkaar!
Abortus
Tienerzwangerschap
Gonorroe
Jeugdcriminaliteit
Obesitas
Longkanker
Prostitutie
Comazuipen
Spijbelen
Heropvoedingskamp
Huiselijk geweld
Incest
Chlamydia
 |
| Jan Pronk |
LA LIBERTINA – Jan Pronk sluit zich aan bij de maoïstische rebellen in het Zuid-Amerikaanse Managuay. Het nieuws volgt een dag nadat de oud-minister bekend maakte dat hij uit de PvdA stapt.
Dat blijkt uit een brief die Pronk heeft geschreven aan Fernando Sapo, de leider van de Managuayaanse rebellenbeweging De Oplichtende Pad. Pronk, die de PvdA verwijt ‘zich steeds verder van de beginselen van de sociaal-democratie verwijderd’ te hebben, zegt daarin te kiezen voor ‘linkse zuiverheid’. Een woordvoerder van de rebellen citeerde vanochtend op een persconferentie uit de brief. ‘Uw beweging koestert dezelfde solidariteit die ik mij eigen maakte in de jaren zestig en zeventig,’ schrijft Pronk. ‘Schouder aan schouder staan met de ander, mits hij het met je eens is, en anders hem vermorzelen. Dat spreekt mij aan.’
De rebellen zijn verheugd met de sollicitatie van Pronk. ‘Wij delen hetzelfde gedachtegoed,’ aldus de woordvoerder. ‘Ook wij maken ons druk over het feit dat de Nederlandse regering de norm van 0,7 procent voor het ontwikkelingsbudget heeft losgelaten. Dat slaat een enorm gat in onze begroting. Ontvoeringen brengen steeds minder op.’
De rebellen hopen dat Pronks ervaring met het beschermen van de zwakkeren hun cocaïne-export kan opkrikken. ‘Onze cocaboeren lijden onder concurrentie van goedkope, synthetische drugs uit het Westen. Daar kunnen wij niet tegenop.’ De woordvoerder suggereert het trekken van ‘rode contouren’ om afzetgebieden te markeren, zoals de ex-PvdA-minister ooit deed in zijn Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening.
Het is nog onduidelijk wanneer Pronk zich in de Managuayaanse jungle meldt voor zijn basistraining. ‘Het struikelblok is zijn lichte weerzin tegen het hanteren van een kalasjnikov,’ zegt de woordvoerder. De rebellen zijn ervan overtuigd dat Pronk zijn verstand zal volgen, maar houden een slag om de arm. ‘Wie meer dan een halve eeuw oud is, neemt niet luchthartig afscheid van verroeste denkbeelden.’
Elke maand doet correspondent Joris Mikkelsen – het kleine neefje van Jens – verslag van een muziekfestival in Managuay, de Zuid-Amerikaanse bananenrepubliek.
Festival: Festival del Mundo
Beoordeling: *****
Serge
Het gekreun van ‘Je t’aime… moi non plus’ galmt door de tent. Het is plakkerig heet en de slowende stelletjes kruipen nog dichter tegen elkaar. Op het podium, onder het rood-wit-blauw van de Franse vlag, steekt de legendarische Serge Gainsbourg een lange, donkerrode tong in de mond van Jane Birkin. ‘Wat heeft Serge Gainsbourg een grote snor,’ fluister ik tegen Jens. ‘Dat is Serge Gainsbourg niet,’ fluistert hij terug. ‘Dat is Conchita Sánchez, een actrice, en die is juist beroemd om haar snor.’
Welkom in Managuay, een vergeten uithoek van Zuid-Amerika waar niets is wat het lijkt, al was het maar omdat er geen geld is om het te betalen. Ik ben op het Festival del Mundo met mijn neef Jens, die hier als freelance correspondent werkt en die ik mag helpen met festivalverslagen voor VICE. Het Festival del Mundo biedt de Managuayanen een blik op de wereld, zo heet het, en dat is een goede zaak. Van Latijns-Amerikaanse gastvrijheid heb ik bij de ingangscontroles namelijk weinig gemerkt – waarschijnlijk omdat ze door militairen werden uitgevoerd. Het beeld van Jens, in buikligging op een tafel terwijl zo’n soldado hem met een wapenstok examineert, zal ik niet licht vergeten. ‘Een rectale controle is hier niks bijzonders,’ riep Jens nog, de moed erin houdend. ‘Maar rubberen wapenstokken in plaats van houten, dat is echt luxe.’ Hij stak zowaar zijn duim op.
Eenmaal op het terrein is er muziek, er is drank, mensen liggen chillend op de grond – wat dat betreft onderscheidt het Festival del Mundo zich niet van een doodgewone Managuayaanse straat. Maar die landenpaviljoens! Als eerste betreden we dat van Duitsland. Eén gigantisch Oktoberfest. Alleen: circa 1935. Alle mannen zijn blond en geüniformeerd. ‘Jens!’ sis ik aan de tap. ‘Het lijken goddomme wel nazi’s!’ Jens slaat snel een wijsvinger voor zijn mond. ‘Zeg dat woord niet.’ Hij schuift me een stenen kruik met bier toe. ‘Het zijn hun nakomelingen. Na de Tweede Wereldoorlog heeft Managuay tienduizenden foute Duitsers met open armen ontvangen. Dit is hun… cultuur.’ Opeens barsten de drie Oberscharführer naast ons uit in een brullend gelach. Ze slaan hun bierpullen tegen elkaar. ‘Ha-ha-ha-Hitler!’
Nepfransen, nepnazi’s: het mag duidelijk dat het Festival del Mundo meer over Managuay zegt dan over de rest van de wereld. De ‘Franse baguette’ in de snackbar? Een uitgerekte burrito. Engelbert Humperdinck in de Engelse tent? A guy named José met bejaardenschmink. Afijn, alles went. Met vlag en wimpel slaag ik voor mijn inburgeringscursus als we het terrein verlaten. De soldaat die Jens fouilleerde, kijkt ons vragend aan en wijst op zijn wapenstok. ‘No gracias,’ zeg ik, en we lopen door.
Vanwege de Managuayaanse totaalervaring krijgt het Festival del Mundo: vijf sterren.
Adios!
Joris
Dit verslag stond eerder op VICE.com. Volg daar de avonturen van Joris Mikkelsen deze zomer. Of op deze website.
Zie ook:
Muziek in een bananenrepubliek (1)
Foto Ronaldo Santana
PERSBERICHT * 12 september 2012
Persbureau Managuay gaat vanaf donderdag 20 september een reeks artikelen verzorgen voor de Volkskrant. Dat is een week later dan werd aangekondigd. De tiendelige serie zal bestaan uit culturele reportages uit de Zuid-Amerikaanse dictatuur Managuay, geschreven door correspondent Noud Nijssen.
De titel van de serie luidt ‘Ondertussen in Managuay’. De artikelen verschijnen op de goed gelezen achterpagina Dag In Dag Uit van het dagelijkse katern V, waarop ook Gummbah, Nico Dijkshoorn, Sylvia Witteman, Aaf Brandt Corstius en Lucky TV publiceren. Hoofdredacteur Roger Abrahams: ‘Natuurlijk hadden we liever op de buitenlandpagina’s gezeten. Tussen al die grappenmakers is er het risico dat onze berichtgeving niet serieus zal worden genomen. Maar ja, die staan vol met crisisberichten uit Syrië en de EU. Dan denk ik: hallo, er zijn wel meer totalitaire regimes op deze wereld.’
Abrahams richtte in 2009 Persbureau Managuay op, dat via deze website, Facebook en Twitter nieuwsberichten verspreidt over ‘de sympathiekste militaire dictatuur van Zuid-Amerika’. De deal met de Volkskrant is – na die met website VICE – de eerste met een groot, landelijk medium. Abrahams zet dan ook een van zijn middelmatigste correspondenten op het project: Noud Nijssen. ‘Noud is een aardige kerel,’ licht de journalistieke ondernemer toe, ‘maar soms ziet hij het verschil niet tussen een mango en een handgranaat. En dat is in Managuay een vrij essentieel verschil – voor je het weet, zit je met een gebroken tand. Maar ja, er was niemand anders die het wilde doen.’
Managuay is de laatste dictatuur van Zuid-Amerika. Het wordt sinds 2006 bestuurd door een militaire junta onder leiding van generaal Jamón. Managuay wordt niet erkend door de Verenigde Naties, maar bezet wel de 203de plaats op de FIFA-ranglijst (net achter Papoea-Nieuw-Guinea). Managuayaanse mannen staan bekend om hun incasseringsvermogen, met name op het gebied van grote hoeveelheden tequila, en vrouwen om hun snor. In april van dit jaar kondigde Managuay aan naar de Floriade in Venlo te komen met een duurzame cocaplantage, maar het voor dit doel uitgevaren vrachtschip wordt sinds juni vastgehouden in de haven van Rotterdam.
In 2013 verschijnt Het Groot Managuay-Vakantie-Doeboek, waarvan de opbrengsten deels gebruikt zullen worden om de bemanning op borgtocht vrij te krijgen.
Hoogachtend,
Roger Abrahams
Hoofdredacteur
Persbureau Managuay
 |
| Een Boliviaanse panfluitmuzikant |
NOVO LABRADOR – De Managuayaanse politicus Paco Tornado is weer thuis. Zaterdag demonstreerde hij in Brazilië tegen de bouw van een Boliviaans panfluitcentrum. Hij was mild.
Tornado hield een langverwachte toespraak in het Braziliaanse Novo Labrador. De politicus, voor wie Bolivia geen land is maar een ‘fascistische ideologie’, vindt – net als veel Brazilianen overigens – de beoogde bouwlocatie misplaatst. In 2004 raakte in Novo Labrador een agent gewond bij het arresteren van een groep Boliviaanse muzikanten, toen hij struikelde en de buis van een panfluit in zijn neus kreeg.
‘Hier geen panfluit,’ verklaarde Tornado in steenkolenportugees. ‘Novo Labrador is gedrenkt in Managuayaanse law and order. We moeten ervoor waken dat Novo Labrador geen Novo La Paz wordt.’ Tornado refereerde hiermee aan de wortels van Novo Labrador, dat in 1614 gesticht werd door een Managuayaanse kolonist wiens hond overleed op de dag van aankomst. Hij kocht ter plekke maar een nieuwe.
 |
| De vastgelopen pc van generaal Fernando Díaz |
LA LIBERTINA – De Nederlandse Lobke Velstra, guerrillastrijdster bij de maoïstische rebellen van Managuay, plaatst landmijnen. Daarover klaagt legeraanvoerder Fernando Díaz.
Generaal Díaz zegt een video gezien te hebben op de website van de Managuayaanse wereldomroep waarin Velstra dat toegeeft. ‘Schande,’ zegt Díaz. ‘We hebben al drie scherpschutters, een tank en vijf waterboarders eerste klas verloren terwijl we jacht op haar maakten. Die dingen zijn levensgevaarlijk!’
Helaas loopt de computer vast als de generaal aan de verslaggever de bewuste video wil tonen. ‘Ik zocht medische informatie, en toen verscheen er een pop-up, u kent het wel,’ legt Díaz uit. Na de vraag waarom het apparaat desondanks beelden kan afspelen van een lastdier en een ontklede man met een snor, en waarom de melding verschijnt ‘You have succesfully downloaded Lama Fellatio – The Movie’’, worden we gesommeerd het vertrek te verlaten.
 |
| Manuel Hermoso, hoofdrolspeelster van ‘Santana’ |
LOS ANGELES – De organisatie van de Oscars in Los Angeles heeft Santana, de Managuayaanse inzending, op voorhand uitgesloten van deelname. De regisseur van Santana voelt zich ‘als porno’ behandeld.