Land van taco's, tango's en tanks
Wie het vandaag om te puffen vindt, moet bedenken dat onze 26 graden Celsius door een Managuayaan als ‘frisjes’ zal worden omschreven. Bovenstaande klimaatgrafiek geeft aan dat in het Zuid-Amerikaanse Mataquintos doorgaans een redelijk constante 40 graden heerst. En de neerslag? Zie het blauwe balkje.
 |
| Een chinchilla of boomkonijn |
UTRECHT – Wat KPN deep packet inspection noemt, kan Managuay al lang. De Zuid-Amerikaanse bananendictatuur publiceerde onlangs een Engelstalige toeristenfolder waarin het al zijn gangbare veiligheidsmaatregelen opsomt.
In het 2144 pagina’s tellende boekwerk staan ruim 5000 methoden beschreven die de Managuayaanse politie, douane, veiligheidsdiensten en Vereniging van Portiers zien als noodzakelijk om hun beroep uit te oefenen. Een bloemlezing.
 |
| De zon |
MATAQUINTOS – Verhitte burgers hebben generaal Jamón woensdag verzocht om de temperatuur te matigen. In Managuay is het vrijwel altijd 40 graden.
De almachtige dictator, die zich onder meer tooit met de officiële titels Heer der Hemelen en Meester van het Universum, heeft toegezegd om een hartig woordje met de zon te spreken. Echter, kort na deze toezegging maakte de minister van Linkse Hobby’s, wachtmeester 1ste klasse Virginia Ugarte Ramírez, al een voorbehoud. ‘De zon is een harde onderhandelaar,’ aldus Ramírez.
Volgens Managuay-watchers is een project gedoemd te mislukken wanneer het militaire regime de minister van Linkse Hobby’s inzet: een vrouw, en dan ook nog eens geen generaal.
 |
| Anne-Marie Jung, de mol in seizoen 2012 van Wie is de mol? |
HILVERSUM – Actrice Anne-Marie Jung, die gisteren onthulde de mol te zijn in het tv-programma Wie is de mol?, gaat dezelfde rol vervullen in de Zuid-Amerikaanse versie.
Dat maakte de Managuayaanse tv-producent Chihuahua TV gisteravond bekend. Managuay.info had een verwarrend gesprek met medewerkster Shirley Sánchez over ¿Quién es el topo?
Mevrouw Sánchez, waarom wilt u zo graag dat Anne-Marie Jung ook in uw versie de mol is?
Zij heeft laten zien dat zij dat heel goed aankan. Die vertragingstactieken van haar, fantastisch!
Is de spanning niet weg als nu al bekend is dat zij de mol zal zijn?
Dat hangt van de andere deelnemers af. Hoe reageren zij op haar? We zijn dan ook zeer verheugd dat zij ook meedoen met onze versie.
U bedoelt…
Hadewych Minis, Dio, en de rest.
Betaalt u hen ook om deel te nemen? Dat moet een behoorlijke cent hebben gekost.
Laat ik het zo zeggen: de directeur van ons tv-productiebedrijf heeft zijn geld niet verdiend met het dealen van waspoeder.
En waar in Zuid-Amerika gaan de opnames plaatsvinden? Patagonië? De Galápagos-eilanden?
Daar hebben we over nagedacht, maar uiteindelijk is het toch IJsland en Spanje geworden.
U wilt gaan filmen op dezelfde plek waar de Nederlandse ploeg gefilmd heeft?
Nou, filmen… Als de Nederlanders daar al gezeten hebben, waarom zouden wij dan hun opnames niet gebruiken, hè? Dan zouden we een dief zijn van onze eigen portemonnee.
Dus… uw Zuid-Amerikaanse versie van Wie is de mol? bevat de volledige Nederlandse cast, is op dezelfde plek gefilmd en bestaat uit precies dezelfde opnames. Kortom: u heeft seizoen 2012 van de AVRO aangekocht.
In feite wel, ja.
U geeft dus weer, zoals altijd, voor dit programma een schijntje uit. Afgezien van de ondertiteling.
Ondertiteling, ha! Nee hoor, we gaan gewoon dubben. 80% van de Managuayanen is toch analfabeet.
MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay zet alles op alles om Neelie Kroes te interesseren voor een hoge politieke functie in het Zuid-Amerikaanse land. Dat heeft een regeringswoordvoerder toegegeven. ‘Een kerel als Kroes is het waard om voor te strijden.’
Kroes zou haar toekomstige EU-baan als eurocommissaris ICT en Telecom te min vinden en op zoek zijn naar iets anders, zo is de de verwachting. ‘Televisiefrequenties zoeken en 112 bellen, dat kan elke mongool,’ aldus de regeringsvoorlichter. ‘Sterker nog, hier in Managuay worden daaraan gerelateerde functies aan niemand anders doorverkocht dan aan geestelijk gehandicapte familieleden van hoge officieren.’ De woordvoerder, die consequent aan Kroes refereerde met ‘hij’, liet tevens doorschemeren dat de hoogste politieke echelons in Mataquintos gecharmeerd zouden zijn van Kroes’ uiterlijk. ‘Hij heeft niet de looks van Tom of van Penélope, maar het blijft een Kroes.’
En de de derde die er vandoor gaat met een virtueel exemplaar van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek is… Jorg Adder! Jorg, gefeliciteerd. Je krijgt het echte boek in 2013.
Jorg zag bovenstaande foto en beantwoordde de bijbehorende vraag goed:
Wat zien we hier?
a. Een berg zout
b. Een in de open lucht opgeslagen partij cocaïne
c. Een bergketen
d. Een foto
Jorg werd op het goede spoor gezet omdat hij de naam van fotografe Lota del Horno herkende als een van onze medewerksters (hoe hecht de relatie tussen de twee is, is ons onduidelijk). Overigens moeten wij bekennen dat het hier om een strikvraag ging: elk antwoord hadden wij goed gerekend (al is het maar omdat je op een foto zout zo moeilijk van cocaine kunt onderscheiden).
Foto Lota del Horno
 |
| Een hand. |
MATAQUINTOS – De nieuwe toepcommissaris Marco Ruteño heeft dinsdag in zijn toepverklaring de oppositie de hand gereikt, maar die weigerde ‘aan afgelikte vingers te sabbelen.’
Ruteño’s positieve boodschap viel niet in goeden aarde. ‘Ja, we gaan in veel opzichten moeilijke tijden tegemoet, maar er is geen reden bij de pakken neer te zitten.’ Zijn plannen – bezuinigen op het aantal kipknotsen en flessen tequila per toepende parlementariër – kregen echter het commentaar ‘zielloos’ (Socialisten) en ‘een kil verhaal’ (Tequilapartij).
Er vond een korte aanvaring plaats tussen Alessandro Pekin van de Extreem Gematigde Partij (1 zetel) en de rechtse Paco Tornado (PPP). De laatste herinnerde Pekin aan diens dreigement ‘hem naar Bolivia te peren’ als Tornado ook maar één potje zou mogen toepen. ‘Nou, ik ben bereid vanavond nog te helpen uw koffer te pakken.’ Daarop liep Pekin de debatzaal uit. ‘Kijk,’ riep Tornado hem na, ‘de gematigde enerzijds-anderzijdselite staat huilie huilie te doen op de gang.’
Pekin rende terug de zaal in en brulde: ‘Ik heb jullie toch niets gedaan?’
 |
| Het slachtoffer, de Boliviaanse minister Catacora, prees voor de wedstrijd nog ‘de verbroedering van twee grootse volkeren’ |
SANTA CRUZ DE LA SIERRA – De minister van Financiën van Managuay heeft zijn Boliviaanse collega een knietje gegeven. Het incident vond donderdag plaats tijdens een partijtje voetbal.
De regeringen van Managuay en Bolivia hadden op aandringen van Chili toegestemd in een vriendschappelijke wedstrijd om de onderlinge verhoudingen te verbeteren. Dat is niet gelukt. In de 37ste minuut probeerde de Managuayaanse minister van Financiën, generaal Diego Verbuto, de bal wanhopig uit het strafschopgebied weg te werken, maar plaatste hem via een opwippende beweging per ongeluk voor het hoofd van zijn Boliviaanse collega Luís Arce Catacora. Deze sloeg onmiddellijk toe en deed het net bollen met een fenomenale kopbal: 1–0. Verbuto beukte daarop Catacora vol in het kruis, die meteen tegen de grond ging. Toen de generaal daarvoor werd gestraft met een rode kaart, verliet het Managuayaanse regeringsteam het voetbalveld.
De Managuayaanse staatsomroep Managuay Uno zei donderdagavond niets over Verbuto’s rode kaart, maar meldde dat ‘het enige doelpunt van de wedstrijd mogelijk [werd] gemaakt door een onmogelijke voorzet van onze minister van Financiën, zijne excellentie generaal Diego Verbuto.’
Wel plaatste de omroep op zijn website een anderhalf jaar oud filmpje van de president van Bolivia, Evo Morales, die op het voetbalveld een overtreding begaat.
 |
| Een impressie van het Managuayaanse paviljoen |
VENLO – Managuay komt met de eerste duurzame cocaplantage ter wereld naar de Floriade.
Dat heeft de regering-Jamón gisteren bekend gemaakt. De militaire junta ziet de cocaplant als een typisch lokaal tuinbouwproduct en een uithangbord van de nationale cultuur. De inzending moet uiterlijk op 1 juni open zijn en zal anderhalve hectare aan cocavelden beslaan. Daarnaast komt er een paviljoen met traditionele hutten van opgesteven lamafecaliën.
Floriadedirecteur Paul Beck: ‘Wij zijn verheugd dat ook een klein land als Managuay de middelen heeft gevonden om op de Floriade aanwezig te kunnen zijn, en dat nog duurzaam ook. De militaire junta heeft gedacht: beter laat dan nooit. Dat kan ik alleen maar toejuichen.’
Bovenstaand bericht verscheen eerder op de website Groentennieuws.nl
 |
| Manca-ruïne in de Andes |
Vanaf het rotsplateau wijst Tica in de verte. ‘Yanan Manca!’ Op onze wandelschoenen snellen we naar haar toe. Zien we dan eindelijk de legendarische hoofdstad van het Manca-volk? ‘Daar,’ zegt Tica. We knijpen met onze ogen. ‘De Grote Tempel. Achter de IKEA.’ Warempel: achter de in aanbouw zijnde vestiging van de Zweedse meubelgigant priemt een torentje uit. Een bouwvakker heeft Tica in de gaten gekregen. Hij grijpt in zijn kruis. ‘Hola guapa!’
De Manca’s zijn voor Managuay wat de Inca’s voor Peru zijn en de Azteken voor Mexico: een glorieus verleden. Op het toppunt van hun macht heersten zij over een groot deel van Zuid-Amerika. Toch zijn er ook verschillen. De Manca’s vonden bijvoorbeeld wél het alfabet uit, maar schoven het weer opzij omdat schrijven ‘voor homo’s’ zou zijn.
Liever besteedden ze hun tijd aan het hoogtepunt van hun beschaving: gruwelijk, maar hoogst origineel wapentuig. Neem de cuenca: een bom van palmbladeren, vol gloeiend hete bananenpap, die uiteenspatte bij een voltreffer. El cóndor loco was een dronken gevoerde gier die achter vijandelijke linies werd losgelaten en daar dood en verderf zaaide met golven van braaksel en gal. Denk ook aan de binnenzakchihuahua, een uitgehongerd hondje dat tijdens vredesonderhandelingen opeens richting de nek van de vijand werd gegooid.
Al deze inventiviteit voorkwam overigens niet dat de drie miljoen trotse Manca’s, kort na de komst van de Spanjaarden in 1504, bijna waren uitgeroeid door Europese ziektes als oorpijn, loopneus en jeuk.
‘Aan de kant, gringo!’ brult iemand vanuit zijn shovel, die zeshonderd jaar oude Manca-sculpturen op een hoop veegt. Yanan Manca wordt toegankelijk gemaakt voor toeristen, en daar horen behalve ruïnes ook een meubelboulevard, een goederenspoorlijn en een Manca-themapark bij. De wereldberoemde Grote Tempel blijft echter bereikbaar – links achter de hoofdpoort van Mancaland, naast de herentoiletten.
Noud Nijssen
Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.
Foto Conrado Blanco
