Land van taco's, tango's en tanks
De hitte van het afgelopen weekeinde heeft flink huisgehouden in de dierenwereld. Dit muisje in San Luís bijvoorbeeld begaf het door de hoge temperaturen. Wie nu schampert dat al het straatvuil in Managuay toch een eeuwigheid blijft liggen, komt bedrogen uit: een medewerker van restaurant ‘El Roedor’ was binnen een kwartier ter plekke om het muizenlijkje mee te nemen.
Na lang aandringen heeft het medium radio het toch voor elkaar gekregen om de hoofdredacteur van uw favoriete Managuay-nieuwssite (deze) voor de microfoon te krijgen. Roger Abrahams bij L1, over de diepere lagen onder de oppervlakte:
 |
| Het putdeksel, met de claimsticker op het vierkant links vooraan |
DAKAR – De Zuid-Amerikaanse republiek Managuay heeft land geclaimd in West-Afrika. Het gaat om een putdeksel op een nog onduidelijke locatie, waarschijnlijk in Senegal.
‘De omliggende grond hoort er natuurlijk ook bij,’ stelde generaal Arnoldo Pelotón, de Managuayaanse minister van Buitenlandse Zaken, donderdag op een haastig belegde persconferentie. Op het putdeksel (zie boven) is een zogeheten claimsticker aangebracht door de honorair consul van Managuay, Roger van Bergen. Deze rallyrijder op het parcours Amsterdam-Dakar werd enkele weken geleden plotsklaps tot diplomaat verheven met als doel om in Afrika goederen en grond te verwerven voor de militaire junta. ‘De eerste resultaten zijn mooier dan we durfden hopen,’ verzuchtte de minister. Behalve het putdeksel heeft Van Bergen beslag gelegd op twee muren en een rotsblok (zie foto’s beneden).
Managuay viert de overzeese gebiedsuitbreiding niet alleen als een mijlpaal in zijn eigen geschiedenis, maar ook in die van de mensheid. Pelotón: ‘Wij revancheren ons op ex-kolonisator Europa. Een land van deze kant van de Atlantische Oceaan dat gebied verovert aan de andere kant – dat is voor het eerst sinds de stichting van Liberia in 1847.’ De tegenwerping van een Duitse journalist dat Afrika geen Europa is en nooit Zuid-Amerika heeft gekoloniserd, definieerde de minister als ‘mierenneuken’.
Pelotón ziet een nieuw tijdperk aanbreken voor zijn straatarme land: ‘Er wordt veel geschreven over de Chinese expansie in Afrika. Maar vlak ook Managuay niet uit. Dit putdeksel nemen ze ons niet meer af.’
 |
| Muur 1 |
 |
| Muur 2 |
 |
| Het rotsblok |
Lees ook:
Rallynieuws: Foto consul roept vragen op
Rally van start, honorair consul legt uit
Nederlandse coureur gaat land veroveren voor Managuay
 |
| Gezicht vanaf de boot bij vertrek uit de Rotterdamse haven |
Bovenop de containers kunnen we nog net gebruik maken van de Rotterdamse havenwifi – gelukkig. De journalistieke expeditie naar Zuid-Amerika is begonnen! Nu de Managuayaanse burgeroorlog op zijn hoogtepunt is en een politieke omwenteling nabij, vinden we dat we als persbureau geen knip voor de neus waard zouden zijn als we niet daar, ter plekke, en met ons hele correspondententeam verslag zouden doen van de gebeurtenissen.
Onze reis maken we, naar goed Managuayaans gebruik, als verstekelingen op een vrachtschip. Dat is zo erg nog niet: in onze container wacht een kop thee, een amandelsprits en een comfortabel uitklapstoeltje (en zo’n zeventig Chinezen, die wat minder goed voorbereid op reis zijn gegaan). Als alles meezit, is Persbureau Managuay begin november weer operationeel – en wel vanuit Managuay! Natuurlijk, het is daar oorlog, maar onze contacten zullen ons beschermen. (Als we met Sinterklaas niets hebben laten horen, moet u onze moeders bellen – haha, nee, zo’n vaart zal het niet lopen!)
Tot snel, en ¡hasta luego!
Roger Abrahams
Hoofdredacteur
Persbureau Managuay
Wie onze Facebook-pagina volgt, weet al langer dat Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek de hele wereld overgaat. Hier is het in Rome, op de beroemde Spaanse Trappen. De foto is van Jerke Verschoor – dank, Jerke!
 |
| Ondernemer Kneet Borkelma: ‘…prachtig pand in de binnenstad…’ |
MATAQUINTOS – De inkrimping van de diplomatieke dienst is een zegen, vinden Nederlandse ondernemers die het consulaat in Managuay hebben overgenomen. ‘Nooit meer mensenrechtenrapportages.’
Al enkele jaren voor de inkrimping die minister Rosenthal nu voorstelt, heeft Nederland de diplomatieke vertegenwoordiging in Managuay verlaten. En dat bevalt goed, vinden de Nederlandse ondernemers in de Zuid-Amerikaanse dictatuur. Frederik de Zeeuw, ‘honorair consul’ en eigenaar van Cheap Women International: ‘Echte diplomaten worden constant gestoord door hun regering. Wéér een mensenrechtenrapportage. Nou, dat doen we hier niet hoor. Deze ondernemers gaan liever écht aan de slag!’
Mijnbouwer Kneet Borkelma, bestuurslid van het ‘consulaat’: ‘We zitten in een prachtig pand in de binnenstad. Het eerste wat wij deden, was dan ook de hele gevel behangen met reclame!’
De officiële naam van het Nederlandse consulaat is nu The Borkelma Mining Logistics Dutch Consulate.
De nationale vlag van Managuay heet in het kort de bandera.
De lange, officiële omschrijving luidt: La bandera nacional del pueblo managuayo entero, pero especialmente del noble ejército y del comandante en jefe general Jamón, que es el protector personal de la bandera y que a veces se envuelva en ella, desnudo, solo porque puede (‘De nationale vlag van het gehele Managuayaanse volk, maar met name van het edele leger en vooral van opperbevelhebber generaal Jamón, die de persoonlijke beschermer is van de vlag en zich er soms in wikkelt, naakt, gewoon, omdat het kan’).
De vlag bestaat uit vijf horizontale banen, die het volgende symboliseren (tussen haakjes staat de door het militaire regime toegevoegde betekenis vermeld):
In de middelste, hemelsblauwe baan staat in goud een lama afgebeeld, het nationale symbool van Managuay en het nationale dier. De witte cirkel waarin de lama staat afgebeeld, symboliseert een klodder spuug.
 |
| De rotonde in de wijk Malcupiña, waaronder het massagraf zich bevindt |
MATAQUINTOS – In Managuay is een rel ontstaan omdat het Graf van de Onbekende Soldaat, een nationaal monument in hartje Mataquintos, toch identificeerbare personen blijkt te bevatten.
In het graf, officieel het Massagraf van Zomaar Iemand geheten, liggen tegenstanders van de militaire junta begraven. De junta heeft zich er altijd op voor laten staan dat zij de sporen van gedode homo’s, Bolivianen en andere politieke dissidenten volledig uitwist, maar dat klopt niet, zegt een onderzoekscommissie van mensenrechtenorganisatie Dit Zijn Ze.
Volgens haar bevinden zich in het massagraf in ieder geval Adolfo Moye Rosendy, Alejandro Arambiza, Alfredo Romero Muñoz, Ana María Valverde Jordán, Ana Maria Díaz Guzmán, Anahi Cosky Paca Condori, Andrea Brenda Fuentes Arze, Andrea Mabel Morales Vargas, Anselmo Moye, Boris Ríos Uzeda, Catalina G.Rivadeneira Canedo, Cecilia Angulo Valdivia, Clemencia Melgar Gómez, Daniel Eugenio Ramos Gutiérrez, Daniela Arlette Morales Moreno, Elio Iti, Elizabeth Lourdes Huanca Coila, Enrique Yure Domic Rivadeneira, Enzo Aliaga Rossel, Erika Isadora Alandia Robles, Erika Pamela Rengel Gallardo, Evaristo Tayo Sanchez, Fernando Sarabia Maito, Florencio Mendoza, Francisco Morezapiri, Franklin Samuel Aguanta Alejandro, Gilberto Mauricio, Giovana Vargas Kubber, Guido Ernesto Miranda Chumacero , Guido Marcos Ayala Crespo, Guido Saldaña Covarrubias, Gustavo Adolfo Suárez Landívar, Hediy Luisa Montecinos Aillón, Herminio Ticona Challco, Ines Hinojosa Ossio, Jesús Chávez Barrios, Jesus Martínez Mollinedo, Jesus Nazareno Pinto Ledezma, Joaquin Barrientos, Jorge Luis Rodas, Jorge Segundo, José Ignacio Bustamante Eduardo, José María Chávez Calvimontes, José Miguel Castro Claros, Juan Gabide, Isabel Lara Delgado, Karen Yoana Udaeta Rodríguez, Lazaro Manuel, Lena Carolina Patiño Westermann, Levinde Burton García, Levy Picanerai Etacore, Lilian Elizabeth Painter, Lilian Marlene Apaza Vargas, Liliana Caceres Caceres Sanchez, Lorenzo Braga Jáuregui, Magaly Mendoza Apaza, Marcelo Amaya Ledezma, María Cristina Casavecchia, Maria Estela Viscarra Siñani, Maria Zulema Lehm Ardaya de Salas, Maribel Rejas Avendaño, Marizabel Flores Cordero, Mauricio Adalid Herrera Hurtado, Mauricio Torrico Orellana, Mayra M. Maldonado Méndez, Noelia Mabel Flores del Castillo, Noelia Mabel Flores del Castillo, Nuria Cecilia Bernal Hoverud, Oscar Gonzalo Loayza Cossio, Pamela G.Vallejo Claure, Pamela Jenny Carvajal Bacarreza, Patricia Rosario Aramayo Mariscal, Paula Andrea de la Torre Ugarte Cadima, Paulino Pache Lero, Robert Benedict Wallace, Rolando López, Romer Salvador Miserendino Salazar, Rosa Leny Cuellar Saldias, Rosario Arispe Liaños, Rudy Alarcón Alvarez, Sandra Jahel Rivera Córdova, Sandra Verónica Acebey Quiroga, Silenia Illanes Rojas, Silvana Rosario Huici Pinto, Suri Rolando Cabrera Barea, Tatiana Guerrero Vallejos, Teddy Marcelo Siles Lazzo, Tomas Martínez, Vanesa Fabiola Bejarano Alegre, Verónica Villaseñor, Victor Hugo Achá Garcia, Viviana Albarracín Dávalos, Orsolini Campana, Yara Sorena Higueras, Yorema Rosa Gutiérrez Magne, Zulema Barahona en Zulia Regina Porcel Balboa.
De militaire junta ontkent, maar heeft aangekondigd dat aan deze namenlijst binnenkort de namen van de leden van de onderzoekscommissie zullen worden toegevoegd.
Foto Rogelio de la Sierra
In grote delen van Managuay viert men sinds gisteren carnaval. Het beroemdst is het carnaval van Roipoipú in het noorden. Verslaggever Jens Mikkelsen geeft een impressie.
Ach, Roipoipú. Toen ik voor het eerst in Roipoipú arriveerde, trof ik een op straat hangende massa die zich te buiten ging aan muziek, alcohol en seks. En dat was nog in september.
Door Jens Mikkelsen
Een halfjaar later keerde ik terug voor het carnaval, en het was één groot festijn. Wie nog steeds denkt dat het wereldberoemde feest staat voor excessief drankgebruik, losbandigheid en besnorde mannen met opdringerig gedrag, heeft het mis. Immers, het zijn juist de vrouwen die doorgaans een snor dragen in dit land.
Nee, wie naar Roipoipú gaat, kan genieten van tal van evenementen, zoals een zeven kilometer lange optocht en een sambadanswedstrijd, en op het Plaza Real vindt rond middernacht vaak een vechtpartij plaats (niet georganiseerd).