Berichten

Geplaatst op

Joran van der Sloot bekent ook tweede moord

Joran van der Sloot legde gisteren in de rechtszaal in Lima, Peru, een schuldbekentenis af

LIMA – Joran van der Sloot heeft woensdag in Peru naast de moord op Stephany Flores ook de moord op de dochter van een hoge politicus bekend.

Dat berichtte het staatsjournaal van buurland Managuay gisteren. Van der Sloot zou eind vorig jaar Ronaldiña Casimontes hebben geprobeerd te verleiden, de oudste dochter van de voorzitter van het Managuayaanse parlement. Toen zij zijn avances afwees, zou hij haar uit woede hebben gewurgd en daarna het jacht van de familie Casimontes hebben verpletterd met een T-100-tank.

Critici vermoeden dat het verhaal een verzinsel is van de vicevoorzitter van het Managuayaanse parlement, die zich vlak na Kerst uit jaloezie op het jacht heeft uitgeleefd en nu een zondebok zoekt. Zij wijzen er met name op dat Ronaldiña Casimontes gewoon leeft.

Het is in de militaire dictatuur Managuay een goed gebruik dat politici hun misstappen in de schoenen van buitenstaanders proberen te schuiven. In dezelfde nieuwsuitzending werd Van der Sloot beschuldigd van het in de rivier de Araná afzinken van een prostituee die bekend stond als ‘De Vrouw Met De Snor’, het seksueel bedreigen van lama’s in een afgelegen Andesprovincie en het morsen van rode wijn over de jurk van politiek verslaggeefster Maria Bulaños, die afgelopen zondagmiddag een verjaardagsfeestje gaf voor haar zevenjarige zoontje Felipe.

Geplaatst op

Uw hoofdredacteur zegt: excuus


Beste lezer,


Na een aangenaam verblijf in de tropen trof mij thuis, op de redactie, een onaangename verrassing: geen spoor van mijn toegewijde stagiairs uit Managuay. Noch Sílvia Sommer, noch Emilio Parmánto bevonden zich ijverig schrijvend achter hun Apple-computers. Sterker nog: niet alleen zij waren verdwenen, maar de Apple-computers ook.

Idem dito voor wat betreft de server, het kopieer-, scan- en faxapparaat, de Senseo, de werktafel, zeven houten stoelen en mijn leren fauteuil, de archiefkast (een Billy, maar toch), mijn anti-rsi-polsmat van verwarmende gel, een tray voetbadpoeder met eucalyptusextract en drie stukken jonge Beemsterkaas, die met de koelkast waar ze in lagen, wel lijken weggekatapulteerd uit de redactie van Managuay.blogspot.com, die nu een onrustbarende gelijkenis vertoont met een vijfmansloods waar Thunderdome-privéfeestjes kunnen worden georganiseerd.

Tevens heb ik begrepen dat u de afgelopen dagen niet op de hoogte bent gehouden van de actualiteiten in Managuay. Het lijkt dan ook een feit dat Sílvia en Emilio al aan het begin van hun stage door een bende dieven zijn overmeesterd. Mocht u hier meer van weten, stuur mij dan zo snel mogelijk een e-mail! Bovenaan dit bericht heb ik een polaroid van hen geplaatst die ik hier heb aangetroffen, waarschijnlijk genomen tijdens een lunchpauze.

Mijn welgemeende excuses voor de gebrekkige betrouwbaarheid van deze site de afgelopen tijd.

Hoogachtend,

Roger Abrahams
Hoofdredacteur
Managuay.blogspot.com

P.S. De onthullende reportage van onze journalist Jens Mikkelsen over de banden tussen de georganiseerde misdaad en politiek bent u door bovenstaand onheil misgelopen. Dat lijkt helaas definitief, aangezien Jens vorige week voor de achttiende keer in een Managuayaanse gevangenis is beland en al zijn bewijsmateriaal in beslag is genomen.
Geplaatst op

Kredietwaardigheid Managuay omhoog, naar ‘zeer meelijwekkend’

WASHINGTON – Moody’s heeft zijn oordeel over de kredietwaardigheid van Managuay verhoogd. Die staat voortaan op ‘zeer meelijwekkend’.

De stap, op dinsdagavond door de kredietbeoordelaar bekend gemaakt, is in het Zuid-Amerikaanse land met gejuich ontvangen. Hij geldt als een grote opsteker: decennialang bezat Managuay de kredietstatus ‘uitermate deplorabel’, daarvoor zelfs ‘buitengewoon schabouwelijk.’ Overigens zijn al deze termen speciaal voor Managuay in het leven geroepen.

Moody’s waarschuwt echter dat een investering in Managuay nog steeds is ‘als met blote handen je billen vegen: je wordt er heel verdrietig van.’ De kredietbeoordelaar geeft toe Managuay ‘per abuis’ te zijn vergeten en de kredietstatus van het land sinds 1923 niet meer te hebben aangepast. In dat jaar was de mango er nog een geldig betaalmiddel

Geplaatst op

En weer blijkt een parlementariër agressief

Juan Afilado, parlementariër voor twee dagen

MATAQUINTOS – De Partij voor Paco (PPP) blijft grossieren in schandalen. Nu geeft het omstreden parlementslid Juan Afilado zijn zetel op.

Volgens Afilado heeft dat echter niets te maken met het feit dat hij zijn ex-vriendin ‘voor haar eigen bestwil’ tien jaar lang in een kelder opsloot. Ook de recordboete die hij in Peru kreeg – Afilado betaalde jongens om met een vrouwenstem telefoonseks te bedrijven – staat er los van, net als een atletiekincident uit de jaren 80, waarbij Afilado met een discus het halve gezicht van een concurrent wegsloeg. ‘Dat was destijds verdiend, dat gaf die jongen later zelf toe,’ aldus Afilado.

Het is het zoveelste keer dat Paco Tornado van de PPP (Partij voor Paco) zijn medeparlementariër moet vervangen. Eerder deze week stapte Enrique Lúkach op, die had verzwegen dat hij zijn 72-jarige buren met zoutzuur had overgoten en daarna in hun brievenbus urineerde. Nu zijn alle ogen gericht op de Afilado’s vervanger, Ivo del Bessanto. Deze werkte 20 jaar voor het ministerie van Sociale Zaken, waar hij bekend stond als ‘De Zwerverwurger’.

Geplaatst op

Nazomer in Managuay: Het militaire pretpark

Antieke tanks worden goed onderhouden, zodat ze ook nu nog op bloedige wijze een opstand neer kunnen slaan

Om de nazomer af te dwingen, doet correspondent Jens Mikkelsen deze week verslag van zijn zomer in Managuay.
Vandaag: het Glorieuze Museum van het Leger en zijn Glorieuze Oorlogen ter Meerdere Glorie van het Glorieuze Vaderland, annex pretpark, in Cabúm

Net als elke zichzelf respecterende dictatuur heeft ook Managuay een oorlogsmuseum. Het past perfect bij het land: leugenachtig, onveilig en afgebladderd.
 
Door Jens Mikkelsen

Het Museo Glorioso del Ejército y sus Guerras Gloriosas para la Gloria Superior de la Patria Gloriosa (Glorieuze Museum van het Leger en zijn Glorieuze Oorlogen ter Meerdere Glorie van het Glorieuze Vaderland) is een museum annex pretpark in Cabúm, iets ten noorden van Mataquintos. Vóór de staatsgreep van 2006 was het een en al propaganda voor de toenmalige maoïstische dictatuur, iets waar de rechtse generaals zich altijd tegen verzetten. Toen zij eenmaal aan de macht waren, sloten zij het museum echter in hun armen. Waar ooit ‘maoïsme’ stond, staat nu ‘militarisme’, en klaar is kees.

Zodra je door de poort het terrein op loopt, over de met kinderkopjes geplaveide weg (échte kinderkopjes, van de Kinderdagverblijvenrevolte van ’98), wordt de omvang van het museumcomplex je duidelijk. Om het centrale gebouw heen, dat bestaat uit zeven loodsen, ligt een grasvlakte ter grootte van enkele voetbalvelden. Her en der klimmen kinderen in bomen en beelden van inmiddels verdreven, verguisde of gerehabiliteerde dictators, van zowel maoïstische als militaire snit.

Draaimolens staan tussen tanks uit elk decennium van de vorige eeuw. De voertuigen zijn opvallend goed onderhouden, zelfs de oudste. Dat komt, laat ik mij later door een conciërge vertellen, omdat het Managuayaanse leger nogal eens een antieke tank nodig heeft om een opstand neer te slaan en een van de modernere exemplaren het niet meer doet. ‘Komt dat vaak voor?’ vraag ik. ‘Niet zo vaak,’ luidt het antwoord. ‘Eens per maand.’

Terwijl ik de op de grond liggende, doorgeladen kalasjnikovs omzeil – niet aanraken, had de conciërge nog gezegd, die zijn vergeten door dronken soldaten die ’s nachts nog even in de botsauto’s gaan – bereik ik het museum zelf. Het is het paradijs voor elke nationalistische Managuayaan: overal de rood-wit-blauwe vlag, opgepoetste oorlogswapens en af en toe een opgezette lama in bladgoud.

Pronkstuk is de Glorieuze Zaal van Groot-Managuay. Achter een klein fonteintje hangt, aan de muur, een enorme geschilderde landkaart van Groot-Managuay. Op het eerste gezicht lijkt het me vooral een kaart van Zuid-Amerika – en dat klopt. Groot-Managuay is niet het huidige, door land ingesloten staatje met wat extra grond erbij, maar alle gebieden tussen de Galápagos-eilanden (nu Ecuador), de monding van de Amazone (Brazilië) en Patagonië (Argentinië). De Managuayaanse regering, en dus ook de huidige militaire junta, claimt praktisch heel Zuid-Amerika sinds 1527.

Wat frustrerend. Het is niet eenvoudig om Managuayaan te zijn.

Geplaatst op

Kogelvrij vest voor Sinterklaas wegens dreigbrieven

Een kogelvrij vest

MATAQUINTOS – Tijdens pakjesavond in het Nederlandse consulaat in Managuay zal Sinterklaas vandaag voor het eerst een kogelvrij vest dragen.

De reden is dat het consulaat de afgelopen week verschillende dreigbrieven heeft ontvangen. Een ervan wil bewijs zien dat de goedheiligman daadwerkelijk over ‘staf en pepernoten’ beschikt. Een ander, een in het Spaans gesteld gedicht, zegt: ‘Hé gay met je wijvenkleren/ ik kijk uit naar onze ontmoeting/ een echte man laat zich niet decoreren/ je gaat meemaken een drive-by shooting.’ De Nederlandse honorair consul, Frederik de Zeeuw, zegt geschokt te zijn. ‘Alleen al omdat het AABB-rijmschema ontbreekt.’

De Sinterklaasviering op het Nederlandse consulaat zorgt in Managuay elk jaar voor problemen. Vorig jaar nog werd de viering verstoord door panfluitbendes, die na urenlang musiceren zeven kratten jenever en een zwevend toilet meenamen. Volgens De Zeeuw gaat het slechts om onschuldige cultuurverschillen. ‘De contacten tussen Nederlanders en Managuayanen zijn opperbest, hahaha.’
Behalve honorair consul is De Zeeuw ook ondernemer.

Geplaatst op

Vandaag: Dag van de Panfluit

Vandaag is het in Managuay Dag van de Panfluit. In het hele land staan festiviteiten rond dit blaasinstrument op het programma, zoals panfluitwerpen, kinderpanfluitknutselen en wedstrijden wie-krijgt-de-meeste-panfluiten-in-zijn-mond. Ook zullen Bolivianen met een panfluit op feestelijke wijze levend worden verbrand, want Boliviaanse panfluiten zijn – in tegenstelling tot Managuayaanse – het werk van Satan. Feliz día de fiesta!

Foto Lota del Horno

Geplaatst op

Kalasjnikovs voor Van Rompuy


MATAQUINTOS * Het generaalsbewind van de ‘militair-democratische republiek’ Managuay heeft de nieuwe president van de EU, Herman Van Rompuy, drie pallets kalasjnikovs cadeau gedaan.
Dat zei een woordvoerder vrijdagochtend. Het vrachtschip Rommel II vertrok donderdagnacht met het wapentuig richting Antwerpen. ‘Generaal Jamón heeft hoge verwachtingen van de nieuwe Europese Unie,’ aldus de woordvoerder. ‘Een politieke benoeming als deze is een eerste, hoopvolle stap richting een militaire dictatuur.’
Het Zuid-Amerikaanse Managuay heeft op verschillende vlakken grote onenigheid met de EU, onder meer op het gebied van mensenrechten en de uitlevering van oorlogsmidadigers. Als handreiking heeft het generaalsbewind de Rommel II (voorheen Alpenwiese) van Zwitserland gekaapt, een land dat geen lid is van de Europese Unie.
Geplaatst op

Boek verboden om ‘ondermijning van het gezag’

Steven Pinker, hoogleraar psychologie aan de universiteit van Harvard, VS

MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay heeft het nieuwste boek van Steven Pinker verboden vanwege ‘ondermijning van het staatsgezag’. Het boek gaat over de afname van geweld in de wereldgeschiedenis.

De Managuayaanse minister van Binnenlandse Zaken, generaal Popo de Mierda, is woest over Pinkers The better angels of our nature. The decline of violence in history and its causes. ‘Die zogenaamde hoogleraar aan Harvard,’ tiert de generaal, ‘zegt dat in de laatste vijf millennia geweld in al zijn verschijningsvormen – moord, doodslag, oorlogen tussen staten, burgeroorlogen, geweld van milities en krijgsheren, terrorisme en genocide – is afgenomen. Met zo’n boodschap blijft het volk natuurlijk niet koest!’ Na een korte pauze: ‘Daarbij is het voor ons, als militaire dictatuur, ook helemaal niet leuk om te horen.’

Op de vraag of Popo de Mierda het boek heeft gelezen, barst hij in lachen uit. ‘Ha ha, natuurlijk niet! Ik lees geen boeken! Los daarvan: ik was bij een openbare executie en had dus geen tijd.’

Geplaatst op

Vakantieboekspel: de elfde winnaar!

In deze een-na-laatste editie van ons Vakantieboekspel vroegen we u naar het Managuayste boek. Natuurlijk, de meeste inwoners van uw favoriete militaire dictatuur zijn analfabeet, maar toch, u deed uw best. Ziehier: de Managuay-boeken-top-10!

10. Rode rozen en tortilla’s (Laura Esquivel)
9. Herinnering aan mijn droeve hoeren (Gabriel García Márquez)
8. Ik beken, ik heb geleefd! (Pablo Neruda)
7. Lonely Planet Zuid-Amerika
6. Moby Dick (Herman Melville, ingestuurd door Frans Pollux)
5. Een vlucht bolsjewieken (Martin Corazón, ingestuurd door Bart van der Mark)
4. De terugkeer (Roberto Bolaños, ingestuurd door Hein van der Kroft. ‘De ik-persoon is een dode man, die voor geld uit het 3. mortuarium voor een aantal uur bij een homoseksuele necrofiel wordt afgeleverd.’)
3. De rebellenfamilie (Carmen Aguirre, ingestuurd door Herman Roovers)
2. Dictator Style: Lifestyles of the World’s Most Colorful Despots (Peter York, ingestuurd door Eelco Ligtvoet)

En de winnaar is…
1. Paranoia Paraguay (Arthur van Amerongen)

De gelukkige is Martino van Amerongen (geen familie, nemen wij aan), inzender van dit boek over crack, caña, grefo’s, semieten, antisemieten, puta’s, knokkelkoorts, zelfdestructie en nazi’s – kortom, alles waarover Managuay in grotere mate beschikt dan het buurland.
Gefeliciteerd, Martino! Mail je ons je adres toe? Dan krijg je van ons een aardigheidje. En vanaf 17 mei kun je natuurlijk je exemplaar van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek tegemoet zien!

Begin volgende maand: het laatste Vakantieboekspel!