Berichten

Geplaatst op

‘Jansen Steur aan het werk in Zuid-Amerika’

Patiënten in het A La Buena De Dios-ziekenhuis
staan in de rij voor het ziekenhuistoilet

LA LIBERTINA – De omstreden neuroloog Ernst Jansen Steur gaat ‘op zeer korte termijn’ aan de slag in het Zuid-Amerikaanse Managuay. Dat zegt een toekomstige collega van hem, die anoniem wil blijven.

De man, een oorarts in ziekenhuis A La Buena De Dios in de stad La Libertina, acht de kans ‘zeer groot’ dat Jansen Steur wordt aangenomen. Jansen Steur werd afgelopen zaterdag ontslagen door een kliniek in het Duitse Heilbronn, toen onder meer uitkwam dat hij in Nederland wordt verdacht van verslaving, het gebruik van cannabis en het vervalsen van recepturen. De oorarts: ‘Als hij dat allemaal onder werktijd heeft gedaan, nemen ze hem zeker aan. Zo’n multitasker is goud waard.’

Jansen Steur is sinds zijn ontslag in Duitsland spoorloos. Het is niet duidelijk of hij al eerder contact had met het A La Buena De Dios-ziekenhuis. Het ziekenhuis staat bekend om zijn toppositie in verschillende Managuayaanse kwaliteitsonderzoeken, bijvoorbeeld op het gebied van parkeerruimte voor medisch personeel (2010) en de aanwezigheid van gegratineerde burrito’s in het ziekenhuisrestaurant (2011). Wel adviseert een rapport uit 2012 om zo snel mogelijk rookruimtes te creëren in de operatiezalen, ‘want de compensatie van in patiënten zoekgeraakte peuken drukt zwaar op de begroting.’

Het A La Buena De Dios-ziekenhuis wilde niet reageren. Maar we hebben het ook niet gevraagd.

Geplaatst op

Moslim uit Managuay naar Mekka

De bus waarmee Jamal Sánchez naar de grens vertrok.

PERNILOS – De moslim van Managuay, Jamal Sánchez, is gisteren vertrokken op bedevaart naar Mekka in Saoedie-Arabië.

De zogenaamde hadj is weer begonnen en Sánchez, die shoarmataco’s verkoopt in het dorpje Pernilos, wil er dit jaar bij zijn. Vorig jaar deden de wantrouwige Managuayaanse autoriteiten zeventien uur over Sánchez’ paspoortcontrole, waardoor hij de expresboot naar Saoedi-Arabië miste. Bij terugkomst sloegen douanebeambten hem in elkaar ‘in het kader van de strijd tegen het terrorisme’.

Jamal Sánchez heet eigenlijk Jamal Sankhandrishun en komt uit India. Desondanks, en ondanks zijn naamsverandering, noemen zijn dorpsgenoten hem consequent ‘de Turk’.

Geplaatst op

Club van dictators berispt Birma

De Birmese oppositieleidster Aung San Suu Kyi, voor wier bestaansredenen wordt gevreesd

PORT SUDAN – Krachtige Leiders United, de belangenvereniging van dictators, heeft tijdens zijn jaarlijkse zeilweek de leiding van Birma berispt om haar democratische hervormingen.

De Birmese overheid laat vandaag waarschijnlijk 6000 gevangenen vrij, waaronder ook politieke. ‘Zo krijgen mensen hoop,’ stelt de Soedanese leider Omar al-Bashir, gastheer van de zeilweek. ‘Levensgevaarlijk.’ Vorig jaar maakten verkiezingen in Birma formeel een einde aan de bijna vijftigjarige heerschappij van de militaire junta onder leiding van generaal Than Shwe. ‘Aanvankelijk leek dat nog gewoon een farce,’ aldus Al-Bashir. ‘Maar nu is de farce dus dat die farce een farce blijkt.’

Krachtige Leiders United kampt met meer tegenvallers, nu de Arabische Lente zowel de Libische dictator Kadhafi als diens Jemenitische collega Saleh op de knieën heeft gedwongen. Toch zijn er ook lichtpuntjes: president Janoekovitsj van Oekraïne wist gisteren zijn belangrijkste rivaal Joelia Timosjenko in een politiek proces tot zeven jaar cel veroordeeld te krijgen. De dictatorsvereniging spreekt er vandaag over, zodra Kim Jong-Il (Noord-Korea) en Isaias Afewerki (Eritrea) hun folterworkshop in Syrië hebben afgerond.

Geplaatst op

Werk Oscar Niemeyer (1907-2012) ontdekt

Lunchroom Clivia in San Hernando


Oscar Niemeyer (1907-2012), de Braziliaanse architect die gisteren overleed, werd wereldberoemd met zijn modernistische gebouwen. Dat hij ook in buurland Managuay opdrachten heeft aangenomen, is minder bekend. Het bovenstaande werk, lunchroom Clivia in San Hernando, is volgens sommigen ‘briljant in zijn eenvoud en het bewijs van de dynamisch-sensuele potentie van gewapend beton.’ Volgens anderen is het ‘fucking lelijk.’

Geplaatst op

1527: Madeleno Puig y Razón

De Rio Pimpo

Na een aantal stabiele jaren onder Spaanse gouverneurs begon Managuay eindelijk de eigenschappen te ontwikkelen waarmee wij het tegenwoordig nog steeds associëren: een agressieve buitenlandse politiek en een onbetrouwbaar, labiel bestuur. In 1527 namelijk formuleerde de nieuwbakken gouverneur Madeleno Puig y Razón voor het eerst een buitenlands beleid voor Managuay, onder de titel: ‘El mundo es managuayo’ (‘de wereld is Managuayaans’).

Daarin claimde hij alle gebieden tussen de Galápagos-eilanden (nu Ecuador), de monding van de Amazone (Brazilië) en Patagonië (Argentinië) als de zijne, en begon een leger te formeren dat ze voor hem moest veroveren. Toen de grote dag van de militaire campagne was aangebroken, op 5 april 1527, viel Puig y Razéon van zijn paard en brak zijn nek. De onderkoning van Peru, aan wie Puig y Razón verantwoording was verschuldigd, liet zijn lijk in stukken snijden en brandend in de Rio Pimpo werpen, met de mededeling ‘Krijg de pokken, coño’.

Geplaatst op

Bankdirecteur overtuigt parlement niet


MATAQUINTOS – De president van De Managuayaansche Bank (DMB), Ramón Delirio Franco, is er niet in geslaagd het parlement van zijn integriteit te overtuigen. Oorzaak is deels de sponsor van DMB, die per 1 juli officieel De Andrélon for Men Shampoo Anti-Roos Managuayaansche Bank heet.

Delirio Franco zou steekpenningen hebben aangenomen van Andrélon, maar dit wordt door de parlementariërs als ‘welkome aanvulling op het salaris’ gezien. Erger is het feit dat Delirio Franco vorig jaar de WSB Bank liet omvallen.

De WSB Bank van ondernemer Wálmer Schnitzler werd groot door bij zijn klanten wurgcontracten af te sluiten met de verkoop van hypotheken, escortdiensten en voetbalplaatjes. Bij elke lening verplichtte de klant zich ook vijf pallets tequila af te nemen, waardoor schulden hoog opliepen. Toen de zeepbel vorig jaar knapte, greep de centrale bank niet in en verloren duizenden Managuayanen de greep op hun financiën, en hun drankmisbruik.

Geplaatst op

Harry Mulisch in heel Managuay uitverkocht

MATAQUINTOS – In heel Managuay is geen Mulisch meer te krijgen. Maar dat ligt niet aan zijn plotselinge dood.

Het oeuvre van Harry Mulisch staat in het Zuid-Amerikaanse land namelijk bekend als een zeer goede ondersteuning van instabiele tafels en kasten. Die prestatie is te danken aan de Managuayaanse uitgever van Mulisch, die al snel doorhad dat de laatste overlevende van de Grote Drie het niet van zijn literaire kwaliteiten moest hebben. Hij gaf hem uit in een handzaam formaat van 10 x 10 cm, voorzien van een hardhouten omslag.

Met name De ontdekking van de hemel is in elk Managuayaans huishouden wel onder een meubelstuk te vinden, omdat het door zijn dikte zowel liggend als staand kan worden gebruikt.
Harry Mulisch geldt in Managuay als een van de best verkochte, ongelezen auteurs.

Geplaatst op

Houdgreep in parlement Oekraïne ‘plagiaat’


FARFÁL – De vechtpartij die gisteren uitbrak in het parlement van Oekraïne veroorzaakte schokgolven tot in het verre Zuid-Amerika. Oud-politicus Orféo Mato uit Managuay zag hoe zijn parlementaire houdgreep werd geplagieerd.

Orféo Mato (82) staat er nog van te trillen. Tot 2002 vermengde hij regelmatig zijn werk als parlementariër met zijn worstelhobby. ‘Dan nam ik een aanloopje van de prostituees in de hoek, langs de kalasjnikovgarderobe, en sprong ik zó over het hekje in de nek van de spreker van dat moment.’

Mato haalt een persfoto tevoorschijn, en de gelijkenis met de Oekraïense actie is evident. ‘Schande,’ vindt Mato. ‘Ik ben jarenlang gedoopt in zonnebloemolie naar de worsteltraining gegaan om zo’n greep te verzinnen. Daar ben ik wereldberoemd mee geworden. En nu doet zo’n patjepeeër me na. Hier.’ Mato toont een dvd: Sexi Sexi: South Amerikan apparatchiks & politicians in oil do ju-jitsu, kara-te & wrestle!.

Er is één belangrijk verschil, bekent Mato. In Kiëv liepen de gemoederen hoog op na het besluit om Ruslands huurcontract van de haven van Sevastopol te verlengen tot 2025. ‘Bij ons gingen ruzies toch meestal om de echt belangrijke dingen, zoals gratis sigaretten op het toilet en het tequila-assortiment in de kantine.’

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Seksuele voorlichting

Brugklassers in Managuay onderweg naar een schoolfeest

Alejandro Recorre (29) haalt zijn dochters op van privéles. ‘Seksuele voorlichting,’ zegt hij besmuikt. ‘Ik wil niet dat iemand ze ziet.’ Terwijl de meiden plaatsnemen op de achterbank, start hij de auto. Hebben ze gevraagd waar de baby’tjes vandaan komen? ‘Nee,’ lacht Luz (9). ‘Wel of het oké is als je vriend je swaffelt in het openbaar.’ Elizabeth (10): ‘En welk cadeautje mag je eisen als hij zijn vrienden meeneemt?’

In Managuay zijn de zeden losser dan bij ons. Tegelijkertijd is Alejandro een vooruitstrevend vader, want in het van katholicisme doordrenkte land is seksuele voorlichting taboe. Dat leidt tot paradoxale situaties: een meisje dat vraagt wat vrijen is, wacht een dodelijke stilte, maar heeft ze op haar zeventiende nog geen kind gebaard, dan geldt ze opeens als een stijve trut.

Ook de liberale Alejandro herkent dit soort tegenstrijdigheden. Zelf zou hij bijvoorbeeld nooit toestaan dat zijn dochters in het ouderlijk huis de liefde bedrijven. ‘Niet dat ik hun seksualiteit negeer,’ legt hij uit vanachter het stuur, ‘maar waarschijnlijk lig ik dan zelf al in bed met iemand. Hun lerares of zo.’

De kinderen moeten er zelf maar achterkomen. En dat gebeurt – al doet menig broodje aap de ronde. Nee, niet elke Managuayaanse brugklasser surft thuis internet af op zoek naar een sexdate. Dat doen ze in de bibliotheek, want hier heeft bijna niemand een computer. En zelfs dan gelden er regels: zo mag het scharreltje absoluut niet jonger zijn dan elf jaar.

Vanaf de achterbank klinkt een kreet. ‘Papa, stop!’ roept Luz. ‘Ik wil tepelklemmen kopen, voor als ik Manuel weer zie.’ Zuchtend brengt Alejandro de auto tot stilstand. Terwijl de meiden naar de sexshop rennen, steekt hij een sigaret op. ‘De jeugd van tegenwoordig,’ zegt hij hoofdschuddend. ‘In mijn tijd deden we het gewoon met een nijptang.’
Noud Nijssen

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

FILM: Spin op klamboe (1991)

Still uit Spin op klamboe (1991)

Voordat Manolo Pipón beroemd werd met het nieuwe amateurisme in de Managuayaanse filmkunst, maakte hij al een werk dat daarop een voorschot nam. Spin op klamboe (1991) is een anderhalf durende, ongemonteerde sequentie van een over een klamboe lopende spin, door een stomdronken Pipón vastgelegd na een feestje. Zelf noemt de regisseur de film ‘een van mijn beste werken, een aanklacht tegen gemakzuchtig consumentisme in de kunst en een lofzang op ongebreidelde vrijheid tegelijk.’ De meeste anderen noemen hem ‘stomvervelend’.

Een jaar later kwam Pipón met Spin op bamboe (1992), naar verluidt een ‘actiethriller’ omdat de spin in kwestie, die een uur en drie kwartier op een paal zit, één keer op de grond valt.

Still uit Spin op bamboe (1992)

Foto’s Conrado Blanco