Berichten

Geplaatst op

REISGIDS 2013 (9, slot): Casa Porco

Varkenslever in Casa Porco (kinderportie)


Wat? Eten
Waar? Casa Porco, Mataquintos
Prijs? $
Casa Porco in Mataquintos is een typisch Managuayaans eettentje voor gezinnen: grote porties, goedkope wijn en gratis cigarillo’s voor de kleintjes. Op het menu staan onder het kopje Vegetarisch de woorden ‘ha ha ha’. Toen wij om een salade vroegen, kregen we een portie varkenslever, extra groot.

$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop

Dit artikel maakt deel uit van de zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay. Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek.

Geplaatst op

‘Communicatie rond asbest in Utrecht is prima’

Asbest in Kanaleneiland: prima communicatie

De gemeente Utrecht communiceert prima over de asbestproblemen in de wijk Kanaleneiland, vindt projectontwikkelaar Elizardo Gómez uit Managuay. De mensen mogen blij zijn dat ze op tv komen.

Door Jens Mikkelsen

Meneer Gómez, misschien heeft u het ooit meegemaakt met een van uw bouwprojecten: zondag werd in een deel van Utrecht asbest aangetroffen en daarom zijn de bewoners uit hun huizen gezet.
…en nu slapen ze onder de brug? Ja, ja, dat soort klachten kennen we hier in Managuay ook. Zie het zo: het is maar een tussenfase.

Nee, ze slapen in hotels. Hoe dan ook: de gemeente kwam pas aan het eind van de middag met een verklaring. Dat hebben bewoners tegenover tv-journalisten bevestigd.
Prima toch? Beter laat dan nooit. En trouwens, die mensen mogen blij zijn dat ze überhaupt op tv komen.

Waarom?
Nou, dat kan ze nog iets opleveren natuurlijk. Heel wat Managuayaanse vrouwen hebben het op die manier geschopt tot lid van het parlement, of luxe-escort.

Zou u niet onmiddellijk een aparte telefoonlijn instellen?
Ben je gek! Die staat meteen roodgloeiend.

Een tweede communicatiefout: de politie die het gebied afzette, kon aanvankelijk niet uitleggen waarom de bewoners hun huis niet meer in mochten.
Dat is hun taak toch ook niet?

Maar je mag als bewoner toch weten waarom je je huis niet meer in mag?
Dan heeft u zeker nog nooit een razzia in Managuay meegemaakt.

U wel?
Niet persoonlijk, maar in 2007 heeft de junta voor ons een wijk in Mataquintos ontruimd waar we later een appartementencomplex hebben gebouwd. Toegegeven: dat zou ik nu anders doen.

Hoe dan?
Ik zou eerst de inboedel van die mensen verkopen voor we de boel platgooien. Kapitaalvernietiging, eeuwig zonde.

Een laatste punt dan: de burgemeester van Utrecht is niet teruggekomen van vakantie.
Ach, hij zit waarschijnlijk in een of ander resort. Ik kan me voorstellen dat hij wel iets belangrijkers aan zijn hoofd heeft dan een paar honderd zeurende stadgenoten.

Zoals?
Vooraan proberen te zitten als de wet t-shirt-wedstrijd begint – weet ik veel wat ze daar organiseren.

Bedankt voor dit gesprek.
Mag ik de groeten doen?

Geplaatst op

Toerisme: De dragers in de Andes

Wie een trektocht maakt door het Managuayaanse Andes-gebergte, heeft een drager nodig. Immers, als een sterke man zich over uw kleren, slaapzak en tentstokken ontfermt, houdt u tenminste de energie over om te genieten van het landschap. Voor omgerekend twee euro per dag heeft u er al een die voldoet aan alle wettelijke eisen die aan een drager in Managuay worden gesteld. Zoals de drager op de foto, die er pas tussenuit piepte nadat hij álle portemonnees van zijn Finse toeristengroep had buitgemaakt.

Geplaatst op

Prins carnaval schiet feestvierders neer

Prins carnaval, kolonel Gustavo I, tijdens zijn inhuldiging



ROIPOIPÚ – Prins carnaval van Roipoipú heeft gisteren tijdens de grote optocht drie carnavalsvierders neergeschoten. De prins maakt het goed.

De prins, kolonel Gustavo I, was aanvankelijk niet van zins om zijn sambawagen te bestijgen, maar gaf uiteindelijk toch toe. Dat heeft hij geweten: gezeten op de prinsentroon kreeg hij al na vijf minuten, tijdens het traditionele gooien van snoep, een mangololly in zijn oog, waardoor zijn humeur aanmerkelijk verslechterde. Toen drie medewerkers van de sambawagen hem even later tequila kwamen brengen, trok Gustavo I zijn pistool en beschoot hen. Zijn commentaar: ‘Hoe kon ik weten dat het drie malloten in tijgerpak waren, en niet drie tijgers?’
Tijgers komen op het Zuid-Amerikaanse continent niet voor.

De prins van het wereldberoemde carnaval van Roipoipú is dit jaar voor eerst niet gekozen door het bestuur van de carnavalsvereniging, maar aangewezen door de federale regering. Kolonel Gustavo I is een persoonlijke vriend van generaal Jamón, die diens optreden ‘ongelukkig, maar in principe deëscalerend’ noemt.

Geplaatst op

Wat is dit? III

We hebben weer een hoop interessante tips binnen over het voorwerp op de vakantiefoto van onze trouwe lezer de heer Thom Pak Phnau (zie boven)! Franka Verriet (familie van Koert Verriet wellicht, die eerder al een ‘oplossing’ inzond?) vermoedt in de bruine bol het ‘resultaat van een olifant die goed getafeld heeft.’ Zou kunnen. Dit in tegenstelling tot de these van Egbert Hartman, volgens wie we worden ‘verneukt’: ‘Niks Managuay. Negerzoen op Paaseiland.’ Wij zeggen: niks Paaseiland. De heer Thom Pak Phnau was wel degelijk op vakantie in de jungle van Noord-Managuay toen hij ons deze foto stuurde.

De prijs voor Stelling van de Week gaat echter naar mevrouw Sandra Verdonschot, die met de volgende verklaring op de proppen komt: ‘Beste redactie volgens mij is dit een bewijs van buitenards leven want von daniken schrijft al dat onze voorvaderen een soort haarballen maakten waaruit de mens voortkwam dit ziet precies zo uit.’ Gefeliciteerd!

Weet u wat er op de foto staat? Mail naar info@managuay.info!

Overigens is de heer Thom Pak Phnau nog niet terecht. Wel hebben de maoïstische rebellen een foto van hem naar de Managuayaanse pers gestuurd met het dreigement dat als zijn losgeld niet betaald wordt, zij een vinger van de heer Thom Pak Phnau zullen opsturen in een luchtkussentjesenvelop. Maar dat kan ook een pr-stunt zijn.

Geplaatst op

Wielerronde eindigt week later dan gepland

De legendarische Belgische wielrenner Eddy Merckx

MATAQUINTOS – De eerste editie van de Ronde van Managuay eindigde een week later dan voorzien, maar de organisatie kijkt al vooruit naar volgend jaar.

Door Jens Mikkelsen

Meneer Sancho Merckx Caudillo, critici zeggen dat u La Ronda een week heeft laten uitlopen om een militair te laten winnen.
Onzin. De organisatie bemoeit zich niet met het scoreverloop.

Toch heeft u afgelopen week alleen aan het legerteam plattegronden uitgedeeld met daarop de wegversperringen die plotseling overal in Mataquintos werden opgezet.
Ik heb de militairen gezegd: ‘Neem het bovenste vel af en geef de stapel door aan de anderen.’ Misschien had ik er beter op moeten toezien.

Waarom deed de winnaar, luitenant Francisco Dupont, u na afloop een villa vol prostituees cadeau?
Dat is een leugen. Het was geen villa, het was een haciënda.

Vol…?
Vol prostituees, ja, dat wel. Waar bent u naar op zoek?

Ik vraag me gewoon af of buitenlandse teams volgend jaar nog willen meedoen als het er zo aan toegaat.
Natuurlijk. Gerenommeerde bedrijven staan nu al in de rij om te sponsoren.

Zoals?
De Russische wapenproducent Kalasjnikov, de Italiaanse camorra, de overheden van Noord-Korea en Myanmar. Maar ook de Nederlandse vastgoedsector overweegt deelname.

Is wielrennen inmiddels een geaccepteerde sport geworden in Managuay?
De Managuayanen vinden wielrennen nog steeds een beetje gay. Maar laat ik het zo zeggen: op het parcours wordt in elk geval niemand in elkaar geslagen.

Een laatste vraag: bent u eigenlijk verwant aan de beroemde Belgische wielrenner Eddy Merckx?
Wie?

Geplaatst op

BOEKRECENSIE: De Schrik der Vagijnen *

Teatro Colón, Buenos Aires

Vorig jaar onthulde Alejandro Castiglione dat hij werkte aan een ‘erotische tenorenroman’ die hij grappend ‘Liefde in tijden van opera’ noemde. Het resultaat doet echter meer denken aan ‘Honderd jaar sneuheid’.

Door Ben de Faats

Uiteindelijk is de titel van Castigliones boek De Schrik der Vagijnen geworden (El Terror de las Vulvas), waarmee de Managuayaanse bestsellerauteur zich definitief schaart in het rijtje pompeuze pseudoromanciers – iets wat we na het in de Griekse Oudheid gesitueerde pornowerkje O, die Poes! en de vunzige avonturenroman-pastiche De Man met de Rode Pimpernel in zijn Pofbroek al vermoedden.

De Schrik der Vagijnen is het verhaal van de Italiaanse tenor Manzetti die op zijn sterfbed ligt, precies honderd jaar oud. Hij blikt terug op zijn leven, maar dan vooral op de vele avontuurtjes die hij beleefde in de coulissen van de grote theaters van het Zuid-Amerika van rond 1900. Teatro Colón in Buenos Aires, Teatro Municipal in Lima – Manzetti laat zo’n angstwekkend aantal vrouwen een hoge C produceren dat hij bekend komt te staan als, inderdaad, De Schrik der Vagijnen. Kortom: een verhaal zo dom en zo overduidelijk een excuus om smerigheden te etaleren, dat u zich moet schamen als u deze alinea tot hier heeft uitgelezen zonder uw hoofd minstens één keer tegen de dichtstbijzijnde muur te slaan.

Maar natuurlijk heeft u dat wel gedaan. En u bent de enige niet: uitgevers in onder meer Mexico, Argentinië en Peru hebben al beloofd dat ze Castigliones roman zeker niet in eigen land op de markt gaan brengen. De enige plek waar goedkope kopieën van dit broddelwerk ongetwijfeld van hand tot hand zullen gaan, is het geboorteland van de schrijver: Managuay.

Één ster voor De Schrik der Vagijnen. Ik vond er geen kut aan.

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Peper

Een Fuego Infierno Volcánico

‘Gringo, no toca!’ De marktkoopman kijkt me verschrikt aan. Snel trek ik mijn hand terug, die zojuist nog boven een kist vol glanzend rode vruchten hing. ‘Ik moet Spaanse pepers hebben,’ zeg ik, ter verduidelijking. ‘Spaanse pepers!’ roept de man uit. Hikkend van de lach slaat hij een collega op de schouder. Deze, een wat knorriger type, bitst: ‘Dit is geen gewone peper, mamapinga. Dit is de Fuego Infierno Volcánico. Laat hem één nacht op je keel liggen en je wordt wakker zonder strottenhoofd.’

Elk volk krijgt de groenten die het verdient, en op de Pepermarkt kun je zien wat dat voor Managuay betekent. De markt beslaat eenmaal per maand een hoek van de beroemde Mercado Popular in Mataquintos en biedt een kleurrijke verzameling van het pittige broertje van de paprika: rode, oranje, gele, groene, paarse en bruine chilipepers. En de Fuego Infierno Volcánico dus.

Dat blijkt niet zomaar een hapje, zo leert nadere studie. Sterker nog: de Fuego Infierno Volcánico is de heetste chilipeper ter wereld. Op de Scoville-schaal, die de mate van pittigheid aangeeft, haalt hij maar liefst 7.200.000 punten. Ter vergelijking: een straal pepperspray van een Managuayaanse diender in je oog haalt amper 2.000.000, een broodje lamaburger komt op circa 10.000 (al merk je de jalapeño daarin pas op het toilet). Met de Fuego Infierno Volcánico brengen artsen hier buitenlandse patiënten onder narcose door ze eraan te laten ruiken. Hem vastpakken alleen kost je een nacht op de intensive care, plus het aannaaien van de losgetrokken vellen huid (nóóit wapperen).

Voor Managuayanen echter is de ‘Fuego’ een hartige snack. ‘Ik ben gek op pittig eten,’ zegt Jacky (17). Leunend op een kinderwagen laat ze een zakje vullen met de hete pepers. Ik kijk naar haar gewelfde buik. Is dat niet gevaarlijk, voor zwangere vrouwen? Een schaterlach. ‘Het is niet voor mij!’ Ze wijst naar de baby in de kinderwagen, dan tikt ze op haar tanden. ‘De kleine houdt ons wakker, met zijn geknars. Vannacht leg ik voor straf een peper in zijn mondje. Morgen doet hij het niet meer.’
Noud Nijssen

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

Dictatuur wil kernwapens Volkel kopen

B61-kernkoppen

DEN HAAG – De militaire junta van het Zuid-Amerikaanse Managuay heeft zich als koper gemeld voor de kernwapens van vliegbasis Volkel.

Dat in het Brabantse Volkel Amerikaanse kernbommen liggen, werd afgelopen weekend toegegeven door oud-premier Ruud Lubbers en woensdag door oud-premier Dries van Agt. De Managuayaanse minister van Defensie, generaal Moto y Tomo, weet dat het gaat om verouderde, tactische kernwapens van het type B61, die stammen uit het jaar 1965. Dat deert hem echter niet: ‘Zo’n aankoop katapulteert ons land in één keer naar de twintigste eeuw.’

Geplaatst op

Weer geen nieuw wapenakkoord Managuay en Paraguay


ASUNCIÓN – Managuay en Paraguay hebben weer geen overeenstemming bereikt over de vermindering van hun arsenaal van strategische wapens. Paraguay beëindigde de zeventiende gespreksronde toen de afgevaardigde uit Managuay klaagde over het geserveerde broodje cavia.

De twee Zuid-Amerikaanse landen praten al decennia over wapenvermindering. Paraguay, in het verleden al diverse malen door Managuay binnengevallen, vreest de Managuayaanse overproductie van mosterdgas, het zogenaamde ‘mosterdgasmeer’. Dit is overigens geen fictief meer, maar een bestaande plas met een inhoud van 12.000 kubieke kilometer, niet ver van de Paraguayaanse hoofdstad Asunción (foto).

Managuay, dat al verschillende keren door Paraguay is gebombardeerd, eist op zijn beurt een inkrimping van de Paraguayaanse jeukpoederindustrie. De ‘jeukpoederberg’ is een stevig aangestampte massa aan de grens met Managuay die bij een bepaalde zonnestand een slagschaduw werpt over Managuays oostelijke provincie. Bij een bepaalde windrichting veroorzaakt hij een roodpaarse uitslag.