Land van taco's, tango's en tanks
Wie het vandaag om te puffen vindt, moet bedenken dat onze 26 graden Celsius door een Managuayaan als ‘frisjes’ zal worden omschreven. Bovenstaande klimaatgrafiek geeft aan dat in het Zuid-Amerikaanse Mataquintos doorgaans een redelijk constante 40 graden heerst. En de neerslag? Zie het blauwe balkje.
 |
| Varkenslever in Casa Porco (kinderportie) |
Wat? Eten
Waar? Casa Porco, Mataquintos
Prijs? $
Casa Porco in Mataquintos is een typisch Managuayaans eettentje voor gezinnen: grote porties, goedkope wijn en gratis cigarillo’s voor de kleintjes. Op het menu staan onder het kopje Vegetarisch de woorden ‘ha ha ha’. Toen wij om een salade vroegen, kregen we een portie varkenslever, extra groot.
$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop
Dit artikel maakt deel uit van de zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay. Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek.
 |
| Rodeolama’s van fokkerij Yiii-Haaa bij San Luís |
MATAQUINTOS – Vanwege de vele protesten heeft de regering-Jamón besloten om de verhoging van de btw op kunst en cultuur niet te laten gelden voor ‘volksmuziek, lamarodeo en rumproeverijen met een artistiek karakter’. Daarmee is de maatregel een farce: andere vormen van kunst en cultuur zijn in Managuay marginaal.
Op deze afbeelding is te zien hoe in Managuay invulling wordt gegeven aan de uitdrukking ‘wandelen met lama’s’. ‘Wandelen met lama’s’ betekent in de volksmond dat je een ommetje maakt met twee of meer cameloïden.
Iets anders zeggen dan je bedoelt zien veel Managuayanen als een bewijs van homoseksualiteit of van politieke interesse. In beide gevallen kan je een klap krijgen.
Foto Rodrigo de los Montes
‘En dit,’ zegt de gids, ‘is de internetzaal.’ Onder een cirkelvormig plafond, gestut door Griekse zuilen, staat een mahoniehouten bureau met een computer erop. Het inbelmodem verspreidt een ratelend geluid. ‘Een pc,’ constateert de collega van Le Monde, en krabbelt op zijn blocnote. ‘Is het een Windows 8?’ De gids, die op het toetsenbord tikt, begint onbedaarlijk te lachen. ‘Windows 8?!’ Een traan uit zijn oog vegend: ‘Wij zijn inmiddels verder. Dit is een Windows 95.’
Er zijn veel terreinen waarop Managuay een achtergestelde positie inneemt, en technologie is er beslist een. In dit cassetteland verzamelen zich op feestjes steevast vijf mannen rondom je cd-speler en stoten bewonderende fluittonen uit. Videotheken doen er goede zaken, en niet zelden rangschikken ze hun films op Betamax, Video 2000 en VHS.
Ook wat computers betreft, is Managuay een vergaarbak van verouderde technologieën. In Valle de las Tetas – het Silicon Valley van Managuay – werd vorig jaar de lancering van Windows 95 groots gevierd. ‘Vanaf nu telt Managuay mee als computerland,’ ronkte de licentiehouder. ‘De Commodore 128 gaat het héél lastig krijgen.’ Vijf minuten in de demonstratie van het nieuwe besturingssysteem crashten alle computers.
Desalniettemin breidt de digitale wereld zich in het Zuid-Amerikaanse land als een olievlek uit. Bedroeg het aantal officiële internetaansluitingen in 2011 nog vier, een jaar later stond de teller al op elf. En dat is bijzonder, voor een land waar vooral ouderen liever vertrouwen op nieuwsvoorziening per telex, telegraaf en postduif.
Nadat hij de journalisten verschillende kleuren diskettes heeft getoond – ‘een soort floppy, maar dan hard’ – stapt de gids naar de pc en zegt triomfantelijk: ‘Nu moet u dít maar eens bekijken!’ Staand voor de computermonitor betrekt zijn gezicht. ‘Puñeta!’ brult hij. ‘Een half uur gelul en nóg is die foto van Gloria Estefan niet geladen!’
Roger Abrahams
MATAQUINTOS – De jaarwisseling is in Managuay rustig verlopen. De Staatsgezondheidsdienst registreerde 734 doden en 22.196 gewonden en spreekt van ‘een kalme nacht’.
Generaal Jamón, staatshoofd van Managuay, deed op 27 mei 2008 het dorpje Torrentos aan en hield er vanaf dit balkon een redevoering. Van tevoren werd verwacht dat de toespraak korter zou duren dan de gebruikelijke vijf tot drieëntwintig uur, dat hij niet tijdens het gloeiend hete middaguur zou plaatsvinden en dat hij, om die reden, geen doden zou veroorzaken onder de overwegend bejaarde bevolking van Torrentos.
Dat bleek echter niet het geval.
 |
| Het slachtoffer, de Boliviaanse minister Catacora, prees voor de wedstrijd nog ‘de verbroedering van twee grootse volkeren’ |
SANTA CRUZ DE LA SIERRA – De minister van Financiën van Managuay heeft zijn Boliviaanse collega een knietje gegeven. Het incident vond donderdag plaats tijdens een partijtje voetbal.
De regeringen van Managuay en Bolivia hadden op aandringen van Chili toegestemd in een vriendschappelijke wedstrijd om de onderlinge verhoudingen te verbeteren. Dat is niet gelukt. In de 37ste minuut probeerde de Managuayaanse minister van Financiën, generaal Diego Verbuto, de bal wanhopig uit het strafschopgebied weg te werken, maar plaatste hem via een opwippende beweging per ongeluk voor het hoofd van zijn Boliviaanse collega Luís Arce Catacora. Deze sloeg onmiddellijk toe en deed het net bollen met een fenomenale kopbal: 1–0. Verbuto beukte daarop Catacora vol in het kruis, die meteen tegen de grond ging. Toen de generaal daarvoor werd gestraft met een rode kaart, verliet het Managuayaanse regeringsteam het voetbalveld.
De Managuayaanse staatsomroep Managuay Uno zei donderdagavond niets over Verbuto’s rode kaart, maar meldde dat ‘het enige doelpunt van de wedstrijd mogelijk [werd] gemaakt door een onmogelijke voorzet van onze minister van Financiën, zijne excellentie generaal Diego Verbuto.’
Wel plaatste de omroep op zijn website een anderhalf jaar oud filmpje van de president van Bolivia, Evo Morales, die op het voetbalveld een overtreding begaat.
 |
| De ingezonden vakantiefoto van de heer Thom Pak Phnau |
De antwoorden op de vraag van vorige week – wat is dit? (zie foto) – stromen binnen. Volgens Koert Verriet is het een versteende dinosaurusdrol. ‘Het is immers algemeen bekend dat dino’s veelvuldig voorkwamen in Managuay,’ stelt Verriet.
Pepito Zelf meent dat het gaat om ‘een prehistorische Bossche Bol‘. Maar hoe die daar komt, is een volgend mysterie, voegt Zelf daaraan toe.
Mogelijk zijn beide theorieën te verenigen in de these dat een prehistorische Bossche Bol in feite een dinosaurusdrol ís – maar dat is speculeren. Onze trouwe lezer die de foto maakte, de heer Thom Pak Phnau, zou het wel weten, maar helaas hebben wij nog steeds niets van hem vernomen.
Weet u wat we op bovenstaande foto zien? Stuur uw antwoord naar info@managuay.info en maak kans op eeuwige roem!
Hoogachtend,
Roger Abrahams
Hoofdredacteur
Managuay.info
Lees ook: Wat is dit?
O God, is dit spel dan nog steeds niet voorbij? Nee! Lamabord duurt een eeuwigheid. Dus pak die dobbelstenen nou maar en werp.
45
Je ontdekt een lek in de kerncentrale van Jerónimos. Dat is geen nieuws, maar toch: sympathiek van je. Twee stappen vooruit.
50
Je vrouw, die een lucratief baantje had in het buitenland waarover ze niet wil vertellen, keert terug. Ze heeft een souvenir voor je meegenomen: syfilis. Ga terug naar Start.
52 – De gevangenis
Op straat kijk je een kolonel aan. Ai, dat wordt waterboarden. En lang ook: je komt pas vrij wanneer een andere lama in de gevangenis belandt.
54
Je richt een politieke partij op. Ga naar de gevangenis.
MATAQUINTOS – Het nationale voetbalelftal van Managuay is gisteren in de hoofdstad Mataquintos gehuldigd vanwege zijn prestaties op het WK. Opmerkelijk, aangezien de elf zich niet eens kwalificeerden voor het toernooi.
Door Jens Mikkelsen
Ruim een miljoen mensen hadden een vrije dag om in Mataquintos hun helden te eren. ‘We hebben dan wel niet meegedaan aan het WK,’ verklaarde de enthousiaste aanvoerder Armando Pedrito de opkomst, ‘maar voor Managuay zijn we kampioen.’ Bovendien: de werkloosheid in het Zuid-Amerikaanse land schommelt rond de 80%.
Het officiële programma begon met een toespraak van generaal Jamón. Zeven uur later kregen Pedrito en bondscoach Eduardo Viando Charculo de onderscheiding van Waterboarder in de Orde van de Meedogenloze Beul op de blote borst gespeld. De vijftienjarige Alexandra, dochter van de minister van Defensie en Kinderdagverblijven, vroeg verlegen of de heren hun handtekeningen op haar blote lichaam en op dat van enkele van haar vriendinnen wilden tatoeëren – een verzoek waaraan met graagte werd voldaan.
Vervolgens begon de parade door de stad. De helden brachten het uitzinnige publiek in vervoering door vanaf hun tank papaja’s in de menigte te slingeren, evenals volle flessen rum en tequila. Tot diep in de nacht werd in Mataquintos gedanst, gedronken en verkracht. Na afloop verklaarde bestuurder Dengue van de Managuyaanse voetbalbond: ‘Sommige mensen wilden alleen een parade door stad organiseren als onze jongens met de wereldbeker thuiskwamen, maar kom op: ons volk heeft recht op een feestje.’