Berichten

Geplaatst op

Zeven gewonden bij valpartij slotetappe

Chaos bij de valpartij in Mataquintos, vanmiddag

MATAQUINTOS – De laatste etappe van de Ronde van Managuay is vanmiddag ontsierd door een massale valpartij in de hoofdstad Mataquintos. Zeven wielrenners raakten gewond.

De valpartij is vrijwel zeker het werk van Team Ejército, de wielerploeg van het leger van Managuay. Het incident vond plaats op de hoek Boutersestraat/Pinochetstraat, waar tweehonderd soldaten en officieren en twaalf tanks een onaangekondigde militaire oefening hielden. Tientallen renners botsten er met een snelheid van zestig km per uur bovenop en kwamen ten val. Zeven raakten ernstig gewond. Waarom de oefening juist vandaag en precies op het parcours moest plaatsvinden, is een raadsel. ‘Landsverdediging is ons werk,’ stelde een kolonel kort na het ongeval. ‘Hetero-activiteiten gaan vóór homoactiviteiten,’ zou hij daarna hebben gemompeld, maar dat is niet bevestigd.

Dat het Managuayaanse leger er alles aan zou doen om zijn wielrenploeg te laten winnen, werd eerder op de dag al duidelijk. Om zes uur vanochtend (plaatselijke tijd) bliezen trompettisten in startplaats San Pedrito zo hard appèl, dat alle andere wielrenploegen uit hun bed opschrikten. Bovendien moest om één uur ’s middags het volledige peloton afstappen bij de gemeentegrenzen van Mataquintos voor een door het leger ingestelde identiteitscontrole. Renners van Team Ejército mochten echter doorrijden, ‘want die kennen we al,’ aldus een controlerende luitenant.

RONDkijken
San Pedrito–Mataquintos (101 km)
Als het peloton in Mataquintos het verplichte rondje maakt om het presidentiële paleis, kijk dan eens wat aan de noordkant ervan ligt. Inderdaad, die grijze plak. Toch geen snelweg? Jawel. Sinds 2007 begint de A1 bij de ambtswoning van generaal Jamón. Handig wanneer het staatshoofd voor urgente zaken de deur uit moet – al beweren boze tongen dat hij slechts een eigen oprit wilde om bestellingen bij de Burrito Bar tijdig op te kunnen halen.

Geplaatst op

REISGIDS 2013: Eten bij Zé

Eigenaar Zé (r) en een collega tonen hun grill

Met trots presenteert Persbureau Managuay de nieuwe zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay, verzameld door ons correspondententeam ter plaatse.

Wat? Eten
Waar? Zé, La Libertina
Prijs: $
Een simpel, volks steakhouse, maar met het beste gegrilde vlees van de stad. Eigenaar Zé gooit alles op de barbecue: vis, gevogelte, varken, rund, en incidenteel zelfs een lastige klant. Als u gekrijs hoort in de keuken, draaien ze hem juist om.

$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop

Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek

Geplaatst op

Generaal: ‘Charlie Sheen is inspirerend leider’

Charlie Sheen

MATAQUINTOS – Generaal Jamón, de dictator van Managuay, heeft Charlie Sheen ‘een inspirerend leider’ genoemd. Het staatshoofd zou hopen op een backstagepasje voor Sheens theatertour.

Dat zeggen anonieme bronnen rond het presidentiële paleis in Mataquintos. Volgens een van deze bronnen, de politicoloog Pedro Santos, is Jamón met name onder de indruk van Sheens consumptie van tijgerbloed. Santos: ‘Aangezien tijgers in de VS niet voorkomen, heeft de generaal respect voor Sheens logistieke capaciteiten.’ Ook het aantal Twitter-volgers van de acteur, dat dankzij diens opzienbarende uitspraken binnen enkele dagen opliep tot 2,5 miljoen, kan in Managuay op instemming rekenen. ‘Jamón weet het nu zeker: dat internet kon wel eens heel groot worden.’

De regering-Jamón heeft Charlie Sheen inmiddels officieel uitgenodigd om voor zijn theatertournee ook het Estadio Imperial in Mataquintos aan te doen, dé arena voor publieke executies in Managuay.

Geplaatst op

Olympische équipe naar Vancouver


MATAQUINTOS – De Olympische équipe van Managuay is vandaag afgereisd naar Vancouver. Volgens de chauffeur van de bus zal het viertal zeker voor dinsdag in Canada arriveren.

Daarmee zijn ze juist op tijd voor de vrije kür voor paren van de kunstrijders Ricardo Matti en Jimena Bela Velázquez. Het echtpaar kijkt uit naar de eerste sessie op echte schaatsen. ‘Maar mijn rollerskates doe ik nooit meer weg,’ bekende Matti.

Derde Managuayaan is skeleton-sportvrouw Bebel Kahuna. ‘De grootste borsten op de plank’ verdiende afgelopen zomer onverwachts een wild card toen zij nog éénmaal haar diskwalificatie mocht komen uitleggen aan het Braziliaanse IOC-lid Ventana in diens strandhuis in Rio de Janeiro.
Het oog van de natie is echter gericht op Benedicto de Boer, rodelaar met Nederlandse voorouders. De ‘bon vivant uit Buena Vista’ heeft verwaarloosbare medaillekansen, maar heel Managuay zal willen weten of hij zijn belofte om ‘elke atlete zijn chorizo te laten zien’ gestand kan doen.
De Boers echtgenote weigerde commentaar.
Geplaatst op

‘Niet snijden in ambtenaren’


MATAQUINTOS – De regering-Jamón overweegt drastisch te snijden in het ambtenarenapparaat, maar dit heeft tot protesten geleid. Bureaucratenvoorman Oswaldo Ben Jor, zelf herstellende van een steekwond: ‘Je kunt niet blijven snijden in de ambtenaren.’

Ben Jor voorspelt ‘bloedarmoede’ in de bureaucratie. ‘Ik heb nog littekens op mijn buik van de vorige afslankoperatie. Straks gaan onze polsen en vingers eraan. Hoe moeten we dan nog stempelen?’
Ben Jor werd een jaar geleden verwond door de toenmalige onderminister van Reorganisatie en Steekwapens, generaal Néstor Méndez. Méndez wilde niet reageren. Hij is aan het bijkomen van een schampschot dat hij opliep toen hij, na opheffing van zijn departement, een hoge functie accepteerde bij de Belastingdienst.

Geplaatst op

Evaluatie Olympische Spelen: acht doden

Dressuur in Londen: het besluit om muilezels te weren, betekende
een grote klap voor de Managuayaanse paardensport.

MATAQUINTOS – In Managuay zijn gisteren acht doden gevallen bij de evaluatie van de Olympische Spelen. Onder de slachtoffers bevinden zich alle leden van het Managuayaans Olympisch Comité (MOC).

De leiding van de Zuid-Amerikaanse dictatuur is buitengewoon ontevreden met het resultaat van de olympische équipe: nul medailles. Dat de équipe zich nooit had gekwalificeerd, was al bekend, maar ‘voor een echte Managuayaan is geen buitenlandse regel heilig,’ zo stelde de militaire junta in een persbericht. De laatste woorden aan de ter dood veroordeelde MOC-leden luidden: ‘Bij gebrek aan een gouden medaille ontvangt u allen de rode plak.’ Een ‘rode plak’ is militair jargon voor een schotwond in de rug.

Een grote teleurstelling voor de junta is Misión Deportivo (‘Missie Sport’). Die speciale operatie van de Managuayaanse veiligheidsdienst moest de sportzomer van 2012 aangrijpen om nucleaire geheimen te ontfutselen aan kernwapenlanden als de VS en Groot-Brittannië. In plaats daarvan kwamen de geheim agenten thuis met de manicuurdoos van voetballer Christiano Ronaldo en een bandenplakset van Marianne Vos.

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Filmfestival

Een sopropo

Van wat voor muziek hou jij?’ Of: ‘Evita Perón, vrouw of musicalster?’ Er zijn veel opmerkelijke vragen denkbaar tijdens de liefdesdaad, maar regisseur Andrés Papachango (1949) sprak ze echt uit. Sterker: het enfant terrible van de Managuayaanse cinema liet de camera’s lopen terwijl hij het deed.

Liefde (Amor, 2008) is sinds afgelopen zaterdag te zien in een nevenprogramma van het Managuayaans Film Festival (MFF). Een gewaagde keuze, aangezien de film destijds door de critici werd afgedaan als ‘een goedkope aaneenschakeling van ruim veertig hoerenbezoeken’ en ‘een slap excuus om zoveel mogelijk vrouwelijk naakt te laten zien’.

Het zijn deze nevenprogramma’s die het MFF doorgaans zo geslaagd maken. Zeker nu de uitreiking van de Gouden Lama’s steeds meer een gelegenheid wordt waarin de militaire junta een beslissend woordje meespreekt. Zoals vorig jaar, toen een wanproduct van het Managuayaanse leger de grote winnaar werd: Het bloedbad bij San Fernando, een in real time nagespeelde veldslag van dertien (!) uur. De makers wilden speciale effecten gebruiken, maar het officierskorps stond erop om de complete slachting over te doen.

Nee, dan het ingetogen werk van Papachango. Neem het magistrale Alles over mijn vader (Todo sobre mi padre, 2001), waarin een travestiet, de zoon van twee travestieten, op zoek gaat naar zijn vader, die nooit een echte travestiet blijkt te zijn geweest, maar slechts een travestietachtige manhoer die travestieten als klant heeft.

Of Diepe vouwen (Arrugas profundas, 2010), door Papachango geroemd als ‘het bewijs van cinematografische schoonheid op het snijvlak van erotiek en origami.’ En de broeierige roadmovie Twee sopropo’s en een perzik (Dos sopropos y un melocotón, 2003). Daarin razen twee jongens en hun buurvrouw uit verveling over de pampa’s. De sopropo – een soort komkommer – uit de titel verwijst naar de permanente staat van opwinding van het duo.

Ook bij deze films kreeg Papachango het verwijt van effectbejag. Zijn reactie luidde steevast: ‘Wie de plot niet vat, heeft in elk geval een paar lekkere tieten gezien.’
Noud Nijssen

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

Death Belgian cyclist doesn’t scare Managuayans

Cyclist Wouter Weylandt earlier this year

CHUCO – The fatal accident of Belgian cyclist Wouter Weylandt in the Giro d’Italia yesterday has turned attention to La Ronda de Managuay, a cycling race coming up next month.

Managuay is a poor South American country where the only well-functioning organisation is the Ministry of Propaganda. According to some critics, Managuay organising a four-week international cycling race by standards of the International Cycling Union (UCI) ‘is like a llama trying to spit in its own eye.’

Yesterday, a Ronda spokesman referred to the same South American cameloid after expressing his grief about Weylandt’s death. Although some stages of La Ronda are located in the Andes, such an accident could never happen in Managuay, he said. ‘In the valleys of this country, there’s always a llama to drop on.’

Cycling teams from France and Australia are reconsidering their participation.

Geplaatst op

Kinderdagverbljif “El Manguista Optimista”!


Heeft u een drukke baan bij uw internacionale onderneming? U wilt toch goed gezinsleven? U moet uw kind(eren) aanmelden bij kinderdagverbljif “El Manguista Optimista”!

Bij “El Manguista Optimista” (“De Optimistische Mango-plukker”), wij streven naar optimale nestwarmte te maken voor uw kind)eren). De verwarming bij ons staat daarom altijd aan. Ook wij willen optimal continuiteit en flexibiliteit. Dus groep leiders soms werken 1 jaar, soms 1 dag, kind(eren) zijn soms 1 week, soms opeens weg. Service.

De dagindeling is voor iedere kinde(eren) individual anders. Soms een kind wil meer rum in de melk, soms minder. Dat is alles mogelijk. Soms kind/n vind niet erg dat luier hele middag vies is, soms kind wel. Bij ons meestal hele middag! Want bij “El Manguista Optimista”, kind(eren) spelen veel buiten!

Natuurlijk heft u meer vragen. Dat is helaas niet mogelijk. Maar als u aangemeld, u kunt altijd meer vragen.

Wij zien u graag, bij “El Manguista Optimista”!

Lieutenant Marta Órfuz Edipus
Directrice
en beledigd vertaler

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Club Schurft

Een heteroseksuele man toont zijn spierballen in Club Schurft


‘Homo’s? Gadverdamme!‘ Ubaldo (27) is duidelijk: aan hem is de herenliefde niet besteed. Wat hij in Club Schurft doet, is dan ook een raadsel. ‘Ik liep toevallig langs en wil gewoon een biertje, zoals elke heteroseksuele man,‘ gromt hij. Dan komt de barman. ‘Ubaldo! Vaste prik? Ik kom het zo brengen, Felipe laat weten dat je bad klaar is.’ Ubaldo schuift van de kruk, trekt zijn kontloze broek omhoog en beent weg.

Club Schurft (Club Sarna in het Spaans) is de enige openlijke homobar van Mataquintos. De club is verboden en duikt steeds op een andere plek in de stad op. Dat is niet gek in dit traditioneel katholieke, Zuid-Amerikaanse land, waar geen politicus zich uitspreekt vóór homorechten. De extreem-rechtse parlementariër Paco Tornado noemt homoseksualiteit zelfs een fascistische ideologie. Toegegeven, Tornado noemt alles een fascistische ideologie, ook synchroonzwemmen, en Lego, maar toch.

Hoe gewone Managuayanen tegen homo’s aankijken, is een lastige vraag. Het liefst kijken ze homo’s namelijk helemaal niet aan, want volgens het bijgeloof zou je zomaar in een chihuahua kunnen veranderen. Toch is er een mentaliteitsverandering gaande. Sinds homo’s in de buurlanden Argentinië en Uruguay mogen trouwen, krijg je niet meer zo snel ‘flikker’ naar je hoofd geslingerd als je als man in de bus tegen een andere mannelijke passagier aanstaat. Tegenwoordig luidt het scheldwoord ‘Argentijn’.

Felipe neemt plaats aan de bar en bestelt een Cosmopolitan. ‘In Club Schurft kunnen mannen zichzelf zijn,’ zegt hij. ‘Hier kunnen we – op een totaal heteroseksuele manier – samen naar de sauna, elkaar inzepen met douchegel of lekker gek doen in een kussengevecht.’ Maar die Ubaldo, vragen we, dat is toch een homo? Voor we het weten, smijt Felipe zijn cocktail in ons gezicht. ‘Zit je achter hem aan of zo?’ gilt hij. ‘Ubaldo is een superlieve jongen! Jezus, wat een nichtenstreek.’
Roger Abrahams

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto Rodrigo Abd / AP