Berichten

Geplaatst op

“Aan onze vrouwelijke medewerkers.”

“De afgelopen week heeft u kunnen merken dat de damestoiletten wegens verbouwing waren gesloten. Helaas is dat nog steeds het geval. De installatie van videocamera’s blijkt een behoorlijk tijdrovende klus.

Daarom verwijzen we u ook deze week door naar de herentoiletten.”

“Daar is alle apparatuur al aangebracht. Dankuwel en excuses voor het ongemak.

De Directie.”

Foto’s Ronaldo Santana

De opschriften zijn in het Portugees omdat de bewuste toiletten zich bevinden in Maracatá, een grensplaats met veel Braziliaanse gastarbeiders.

Geplaatst op

REISGIDS 2013: Eten bij Zé

Eigenaar Zé (r) en een collega tonen hun grill

Met trots presenteert Persbureau Managuay de nieuwe zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay, verzameld door ons correspondententeam ter plaatse.

Wat? Eten
Waar? Zé, La Libertina
Prijs: $
Een simpel, volks steakhouse, maar met het beste gegrilde vlees van de stad. Eigenaar Zé gooit alles op de barbecue: vis, gevogelte, varken, rund, en incidenteel zelfs een lastige klant. Als u gekrijs hoort in de keuken, draaien ze hem juist om.

$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop

Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek

Geplaatst op

Uw hoofdredacteur zegt: excuus


Beste lezer,


Na een aangenaam verblijf in de tropen trof mij thuis, op de redactie, een onaangename verrassing: geen spoor van mijn toegewijde stagiairs uit Managuay. Noch Sílvia Sommer, noch Emilio Parmánto bevonden zich ijverig schrijvend achter hun Apple-computers. Sterker nog: niet alleen zij waren verdwenen, maar de Apple-computers ook.

Idem dito voor wat betreft de server, het kopieer-, scan- en faxapparaat, de Senseo, de werktafel, zeven houten stoelen en mijn leren fauteuil, de archiefkast (een Billy, maar toch), mijn anti-rsi-polsmat van verwarmende gel, een tray voetbadpoeder met eucalyptusextract en drie stukken jonge Beemsterkaas, die met de koelkast waar ze in lagen, wel lijken weggekatapulteerd uit de redactie van Managuay.blogspot.com, die nu een onrustbarende gelijkenis vertoont met een vijfmansloods waar Thunderdome-privéfeestjes kunnen worden georganiseerd.

Tevens heb ik begrepen dat u de afgelopen dagen niet op de hoogte bent gehouden van de actualiteiten in Managuay. Het lijkt dan ook een feit dat Sílvia en Emilio al aan het begin van hun stage door een bende dieven zijn overmeesterd. Mocht u hier meer van weten, stuur mij dan zo snel mogelijk een e-mail! Bovenaan dit bericht heb ik een polaroid van hen geplaatst die ik hier heb aangetroffen, waarschijnlijk genomen tijdens een lunchpauze.

Mijn welgemeende excuses voor de gebrekkige betrouwbaarheid van deze site de afgelopen tijd.

Hoogachtend,

Roger Abrahams
Hoofdredacteur
Managuay.blogspot.com

P.S. De onthullende reportage van onze journalist Jens Mikkelsen over de banden tussen de georganiseerde misdaad en politiek bent u door bovenstaand onheil misgelopen. Dat lijkt helaas definitief, aangezien Jens vorige week voor de achttiende keer in een Managuayaanse gevangenis is beland en al zijn bewijsmateriaal in beslag is genomen.
Geplaatst op

Natuur: de helende baden van Benquibenqui


Nu de toeristenstroom naar Managuay langzaam begint aan te zwellen, heeft de militaire junta plekken van ‘strategisch toerisme’ aangewezen die hun aantrekkingskracht op reizigers dienen te vergroten. Met het oog op de toerist die van luxe, comfort en wellness houdt, is ook gekozen voor de helende baden van Benquibenqui. De door aardwarmte verhitte baden zijn al sinds mensenheugenis een begrip in Managuay. Echter, dit vooral vanwege de verstikkende fosforlucht en het feit dat de temperatuur van de modder nooit beneden het kookpunt komt (‘benquibenqui’ is een Manca-woord dat zowel ‘aaarghh’, ‘nee’ en ‘help me, nu’ betekent).

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: De Varkenssnuitskunks

De Patagonische varkenssnuitskunk

Luid wiekend zweeft de helikopter boven de Araná. De maan glinstert in het wateroppervlak. Vijf tot de tanden toe bewapende mannen springen op de oever – ‘Ándale! Ándale!’ – en jagen door de wirwar van straten en steegjes in de hoofdstad. Bij Enrique’s Enchilada’s houdt de eenheid halt. De voorste man kijkt om, zet dan zijn rechterlaars met kracht tegen de deur. Krak!

Zoals de Verenigde Staten de Navy SEALs hebben, beschikt ook de militaire junta van Managuay over haar eigen elitetroepen. Deze fuerza de operaciones especiales werd in 1962 opgericht door de toenmalige dictator van het land, generaal Fabio Flabendas, en heet Los Zorrinos, oftewel: de Varkenssnuitskunks. De naam werd bedacht door Flabendas’ ondergeschikten. Niet om de vasthoudendheid te eren waarmee dit Amerikaanse roofdiertje naar voedsel wroet, maar vanwege de scherpe geur die zijn anale klieren produceren – Flabendas leed aan ernstige winderigheid.

De opleiding tot Varkenssnuitskunk is keihard: zestig procent van de deelnemende militairen haakt voortijdig af. Degenen die de eindstreep halen, worden gedrild in typisch Managuayaanse vechttechnieken als met-zijn-twaalven-een-passant-beknuppelen, de-vijand-onder-tafel-drinken en met-een-tank-op-een-sloppenwijk-inrijden. In beginsel opereren de Varkenssnuitskunks in kleine, flexibele groepen die snel op een terroristische dreiging kunnen reageren. Vaker echter zijn ze dronken. Hun erelijst is indrukwekkend: de Skunks waren actief in voormalig Joegoslavië, Colombia en de F-side van Feyenoord, en volgens experts is zelfs de onverhoopte democratisering van Zuid-Amerika hun fout geweest. Maar daarover wordt nog gebakkeleid.

Enrique wijkt verschrikt achteruit. ‘Iedereen op de grond! Nu!’ Terwijl de overige vier hem rugdekking geven, snelt de voorste Varkenssnuitskunk naar de toonbank en grist een dampend dienblad weg. Tegen de uitbater: ‘O wee, als deze enchilada’s lauw zijn.’ Dan stormt de troep weer naar buiten. Als ze bijna de hoek om zijn, horen we één van hen zeggen: ‘Ik dacht dat de minister taco’s had besteld?’
Roger Abrahams

Geplaatst op

Bruid bijt bruidegom

Marita na het incident met Josés broer Juan, van wie zij nog geen kinderen heeft

ROIPOIPÚ – Tijdens een boerenbruiloft in Managuay, afgelopen zaterdag, heeft de bruid haar kersverse echtgenoot in het gezicht gebeten.

Het incident vond plaats in aanloop naar het wereldberoemde carnaval van Roipoipú, dat formeel op 19 februari begint. Een van de tradities is de matrimonio de campesinos, of ‘boerenbruiloft’: een nephuwelijk dat een boerenzoon en -dochter in de ‘onecht’ verbindt. Doorgaans worden twee jonge mensen gekoppeld die elkaar niet kennen en afkomstig zijn uit families in de drankindustrie, zodat men het na de plechtigheid op een collectief zuipen kan zetten.

Dit keer echter waren bruid en bruidegom geen onbekenden van elkaar. Marita, dochter van een tequilatycoon, heeft al twee kinderen van José, zoon van een cachaçakeizer, die echter sinds de bevalling zijn telefoon niet meer opneemt. Zaterdag kon Marita haar wraakgevoelens niet meer bedwingen: toen José de bruid mocht kussen, beet ze hem vol in zijn gezicht.

Overigens worden verreweg de meeste huwelijken in Managuay gezien als onecht. Of als onoprecht, niet uitgelegd, onbeslecht, onterecht, een vuurgevecht, aaneengehecht, weggelegd, drooggelegd, amper overlegd, stilgelegd, zwaar onthecht, een en al gebekvecht of gewoon slecht.

Geplaatst op

Noodweer teistert zuiden en oosten Managuay


FERNANDES – Noodweer heeft gisteren vooral in de oostelijke regio rond Fernandes en het zuiden schade veroorzaakt.

Zeker twintig SRV-wagens (annex mobiele alcoholstokerijen) uit Fernandes zijn in een plas met gelekt kernreactorafval terechtgekomen. De chauffeurs liepen geen verwondingen op. Die ontstonden pas toen zij zich wasten in een meer in een nabijgelegen natuurgebied, dat onverwachte hoeveelheden pesticiden, dioxinen en blondeermiddel bevatte.
In Mexitexibambo ontsnapten enkele luipaardkatten, een beschermde diersoort, uit hun kooi, maar zij konden binnen enkele uren weer worden gevangen. Hun eigenaar, Manuel Fidungo van kipknotsenrestaurant ‘El Pollo Loco’, zei dolgelukkig te zijn met de terugkomst van de dieren. ‘En onze gasten nog meer,’ voegde hij eraan toe.
Op de verharde zandweg tussen Coño en Pompo zijn enkele bordelen in brand gevlogen door een blikseminslag. Nadat de brandweer eerst parlementariërs, officieren, lobbyisten, industriëlen, grootgrondbezitters, bankdirecteuren, verzekeraars, lokale notabelen en organisatoren van hanengevechten hadden ontzet, bleef er slechts tijd om twee prostituees uit hun benarde positie te bevrijden. Zij worden juridisch gedwongen om hun klanten te compenseren volgens de gangbare ‘niet goed, geld terug’-regeling.
Geplaatst op

Speciale eenheid: de Varkenssnuitskunks

De Patagonische varkenssnuitskunk, symbool van de Managuayaanse elitetroepen

Het uitschakelen van Osama bin Laden door ‘special forces’ van de Navy Seals maakt nieuwsgierig naar de elitetroepen van Managuay. Over winderigheid, groepsknuppelen en de F-side van Feyenoord.

NAAM: Zoals in Navy Seals het woord ‘zeehonden’ zit, zo heeft ook Managuay zijn elite-eenheid naar een dier genoemd. De speciale commando’s van de militaire junta heten de Varkenssnuitskunks (Los Zorrinos).

OORSPRONG: De Varkenssnuitskunks werden in 1962 opgericht onder generaal Fabio Flabendas. De naam werd bedacht door zijn ondergeschikten. Niet om de vasthoudendheid te eren waarmee varkenssnuitskunks naar voedsel wroeten, maar vanwege de scherpe geur die hun anale klieren produceren (Flabendas leed aan ernstige winderigheid).

OPLEIDING: 60 procent van de militairen die de keiharde opleiding tot Varkenssnuitskunk volgen, haakt af. De militairen worden getraind in typisch Managuayaanse vechttechnieken als de-vijand-onder-tafel-drinken, met-zijn-twaalven-een-nietsvermoedende-burger-in-elkaar-knuppelen en met-een-tank-op-een-sloppenwijk-inrijden.

WERKWIJZE: De Varkenssnuitskunks opereren in principe in kleine, flexibele groepen die snel op terroristische bedreigingen kunnen reageren. Maar meestal zijn ze dronken.

EERDERE WAPENFEITEN: De Varkenssnuitskunks waren onder meer actief in voormalig Joegoslavië, Colombia en de F-side van Feyenoord. Volgens experts echter is ook de onverhoopte democratisering van het Zuid-Amerikaanse continent hun fout geweest.

Geplaatst op

Generaal Jamón wint tv-debat


MATAQUINTOS – In een buitengewoon saai tv-debat is generaal Jamón, zoals verwacht, gisteren als winnaar uit de bus gekomen. De vier uur durende tv-uitzending liet het Managuayaanse staatshoofd als vrijwel enige spreken.

Presentator Oli Mungo Chávez introduceerde, na een kort welkomstwoord, zwetend de generaal, waarna een langdurig applaus losbarstte. Daarop nam Jamón het woord en richtte zich ruim drie uur en drie kwartier lang tot de natie. De enige interruptie kwam na drie uur en twintig minuten van de liberale leider Marco Ruteño, die naar het toilet moest.
 

Het was het enige spannende moment van het debat: Jamón reageerde als door een wesp gestoken en eiste dat Ruteño zijn blaas beheerste ‘als een man’. Tevens bleek met deze interruptie dat alleen de microfoon van Jamón echt was, en die van de vier politieke leiders van opgesteven papajapulp. Ruteño verliet huilend de studio.    

Het laatste kwartier van de uitzending was bedoeld voor debat tussen de overgebleven politici, maar door gebrek aan geluidsversterking, en een reclameblok van elf minuten, kwam dat nauwelijks uit de verf.

Overigens zijn de politieke partijen in de militair-democratische republiek Managuay het op vrijwel alle fronten eens. Politici strijden voor hun eigen hachje tijdens de campagne voor de algemene benoemingen van 9 juni aanstaande. Dan deelt generaal Jamón het nieuwe parlement in.

Geplaatst op

‘Johan Friso had lawine kunnen ontwijken’

Een lawine

MATAQUINTOS – Prins Johan Friso had de lawine die hem vrijdag in Oostenrijk verraste, kunnen ontwijken. Dat stelt lawine-expert José Luís Acosta van de Universiteit van Mataquintos.

Door Jens Mikkelsen

Mijnheer Acosta, om meteen met de deur in huis te vallen: hoe had de prins aan zijn lawine kunnen ontkomen?
Kort gezegd – en dan bouw ik voort op zes maanden lawine-onderzoek in het Andes-gebergte – had hij er met een katachtige beweging overheen kunnen springen en aan de zijkant kunnen gaan staan.

Maar duizenden kilo’s sneeuw hebben zich met een snelheid van minstens honderd kilometer per uur bovenop hem gestort.
Inderdaad, een schoolvoorbeeld van Lawinesituatie 1. Wij onderscheiden in onze benadering van lawines twee situaties.

Wat is situatie 2?
Situatie 2 is ‘geen lawine’.

Oké, laten we uitgaan van situatie 1. Het is in de praktijk toch onmogelijk dat iemand – een skiër, nota bene – met een simpele sprong zo’n lawine ontwijkt?
Hoort u eens, ik heb het zelf ook niet bedacht. Een van onze proefpersonen heeft, vlak voor zijn lawine-experiment, de verwachting uitgesproken dat hij dat kon.

Hoe dacht hij daarover ná zijn lawine-experiment?
Geen idee, we hebben hem nog niet onder de sneeuw vandaan kunnen bevrijden.

Over wat voor soort onderzoek hebben we het eigenlijk?
Gewoon, kwantitatief onderzoek.

En dat houdt in?
(zucht) Dertig lawine-experimenten gedurende zes maanden, waarbij we elke keer vijftig indianen met een vuvuzela de bergen insturen. En dan maar tellen hoeveel er weer levend terugkomen. Het is een door de regering gefinancierd onderzoek, hoor.

U heeft nu de gratis publiciteit die u wilde. Wat volgt?
Mag ik nu óók in het Achtuurjournaal?