Berichten

Geplaatst op

Managuay wil concurreren met Panamakanaal

Het Panamakanaal

MATAQUINTOS – De militaire regering van Managuay wil China paaien met een alternatief voor het dure Panamakanaal.

China, dat een onverzadigbare honger heeft naar grondstoffen, is op zoek naar een goedkope scheepsroute voor zijn economie. Generaal Eduardo Dinero, de Managuayaanse minister van Economie en Mosterdgas, denkt de grootmacht hierin tegemoet te kunnen komen met een binnenlands netwerk van beekjes, drooggevallen rivierbeddingen en open riolen. ‘Met een aansluiting op de oceanen loopt dit netwerk in een mum van tijd vol met bevaarbaar zeewater,’ zei Dinero maandag. Hij vertelde er niet bij dat hiervoor eerst een kanaal naar de Stille Oceaan moet worden gegraven van circa 2700 km lang en een naar de Atlantische Oceaan à 2500 km.

Enkele buurlanden van Managuay die een hiervoor een bijdrage moeten leveren – Brazilië, Bolivia, Paraguay, Uruguay, Chili, Peru en Argentinië = verkeren officieel nog in staat van oorlog met de militair-democratische republiek. Geen van hen heeft vooralsnog gereageerd op de plannen.

Geplaatst op

‘Voetballer VVV heeft Managuayaans bloed’


VENLO – Voetballer Gonzalo García García, onlangs door Eredivisieclub VVV Venlo aangekocht, heeft mogelijk Managuayaans bloed. Op de tribune van FC Puta Madre in Mataquintos roept de sportman echter geen warme gevoelens op.

García García, wiens dubbele achternaam erop duidt dat zijn ouders – volgens traditioneel Managuayaans gebruik – neef en nicht zijn, is geen populair persoon onder de voetballiefhebbers in zijn vermeende vaderland. ‘Blauwe ogen’, ‘rechte tanden’ en ‘betaalt al zijn hele leven belasting’ zijn kwalificaties die door de harde kern van FC Puta Madre met minachting worden uitgesproken.
De grootste club van Mataquintos (‘kwartfinalist voor de Zuid-Amerikaanse beker in 1953, schrijf dat maar op in dat pleeblaadje van je’) zou García García in de jeugdopleiding hebben gehad voor hij naar Uruguay vertrok, zo luidt het op de tribune. Dat ‘homoland’ zou hem dan ook beter passen, melden de supporters ongevraagd. ‘Met hun boxer shorts en cappuccino’s.’
VVV-Venlo kennen de mannen niet. ‘Voor topografie rot je maar op naar groep acht, meneer de professor.’

Geplaatst op

Managuayaanse Pussy Riot vrijgesproken

De Russische band Pussy Riot werd onlangs
veroordeeld tot twee jaar strafkamp

MATAQUINTOS – De band Caos Miau-Miau, ook wel de ‘Managuayaanse Pussy Riot’ genoemd, is maandag vrijgesproken van alle beschuldigingen.

De vrijspraak komt als een grote verrassing. Caos Miau-Miau was verwikkeld in een politiek proces, omdat de leden gelden als critici van de militaire junta. Niemand had verwacht dat zij daadwerkelijk tot honderd miljoen jaar strafkamp zouden worden veroordeeld, zoals de openbaar aanklager had geëist, maar toch zeker wel tot een paar maanden detentie. De regering-Jamón is dan ook woest en noemt de rechter een ‘idioot’. De vereniging Stop Analfabetisme Nu, waar de rechter in een leesklasje zit, noemt hem juist ‘een dappere leerling voor wie al die juridische teksten best lastig zijn.’

Caos Miau-Miau zat vast sinds april van dit jaar. Toen woonde voorman Miguel de la Planta een mis bij in de Sint-Lazaruskathedraal in Mataquintos, waar hij – volgens de pastoor – bij het halen van de hostie ‘opzettelijk hard en melodieus’ zou hebben gekucht. De katholieke kerk deed daarop aangifte. Officieel luidden de aanklachten tegen Caos Miau-Miau: ‘het verstoren van een godsdienstig ritueel, het zingen van satanische liederen en het aanzetten tot haat en massamoord op duizenden onschuldige negerkindertjes.’

Geplaatst op

Nederlandse coureur gaat land veroveren voor Managuay

De bumpersticker die de Managuayaanse overheid heeft verstrekt

ROTTERDAM – De Nederlandse coureur Roger van Bergen gaat land claimen voor Managuay tijdens de rally Amsterdam-Dakar. Van Bergen is voor dit doel speciaal benoemd tot honorair consul.

Dat heeft de rallyploeg van de Nederlander, Team CMYK, maandag bekendgemaakt. Van Bergen, architect van beroep, onderhield al warme banden met de militaire junta van het Zuid-Amerikaanse land. Kort nadat hij zich had ingeschreven voor de rally, die eind november finisht in Gambia in West-Afrika, ontving hij een telefoontje. ‘Of het klopte dat Gambia aan zee ligt,’ vertelt Van Bergen. ‘En of ik zin had om een paar stranden in beslag te nemen voor Managuay. Ik dacht: dit is een droom die uitkomt.’ Managuay is een door land omsloten republiek die al sinds de Oorlog van de Vijf Papaja’s (1850-1852) geen kuststrook meer bezit.

Het Managuayaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt dit verhaal. ‘Meneer Van Bergen is via een spoedprocedure benoemd tot cónsul honorario,’ aldus een woordvoerder. Dat ging binnen vier weken – opmerkelijk snel voor een land waar het aanvragen van een rijbewijs doorgaans zes maanden kost, of tien euro. In ruil daarvoor sponsort Managuay het rallyteam met een bumpersticker.

Bovendien krijgt Van Bergen een half miljard aan Managuayaanse peso’s mee – omgerekend zo’n 135 euro – om namens de junta land te kopen en honderd claimstickers om op gebieden, voorwerpen of personen te plakken die hij voor de bananendictatuur geschikt acht. De woordvoerder: ‘Afrikanen zijn eraan gewend dat buitenlanders hun bezittingen inpikken. Wij verwachten dan ook een flexibele opstelling.’

De rally Amsterdam-Dakar gaat aanstaande zaterdag 3 november van start in Amsterdam en eindigt drie weken later in Gambia. De opbrengsten gaan naar een goed doel. Behalve Roger van Bergen maken ook zijn vrienden Menno Hornstra en Shen-Hau Cheng deel uit van Team CMYK. Hun verrichtingen zijn te volgen via deze website.

Meer informatie over Team CMYK is te vinden op teamcmyk.com.
Zie voor de rally www.amsterdamdakar.com.

Geplaatst op

Alfonso Mango (2)

Alfonso Mango tijdens een klus in Rio, 1984

De Managuayaanse superspion Alfonso Mango, bijgenaamd ‘het camouflagemirakel’, weet moeiteloos van gedaante te wisselen tussen mens, dier en gesteente. Bovenstaande foto is genomen in 1984 tijdens een klus in Rio de Janeiro, waarbij Mango het presteerde om zó overtuigend in een hagedis te transformeren dat hij 72 uur lang – behalve observen natuurlijk – niets anders deed dan krekels eten en razendsnel zijn tong in en uit zijn mond te laten schieten. Dit laatste doet hij nog steeds, tot irritatie van de caissières van zijn lokale supermarkt.

Foto Maria Luísa Corazón del Ángel

Geplaatst op

De vloek van Armstrong

Lance Armstrong, tot afgelopen vrijdag zevenvoudig Tourwinnaar

Met Neil Armstrong dood en Lance Armstrong beroofd van al zijn Tour de France-overwinningen rijst de vraag: zou ‘de vloek van Armstrong’ dan toch bestaan? Een top 3 van ellende van de Managuayaanse tak.

1.
Jacob Armstrong verruilt in 1885 de VS voor het beloofde land Managuay. Hij brengt een goede gezondheid mee, een koffer vol gouden dollars en een zoon, John. Een prachtige toekomst gloort aan de horizon. Echter, bij aankomst op het station van Mataquintos rijdt een kruier tegen zijn voet. Armstrong loopt tyfus op, spendeert wanhopig al zijn geld aan de medische behandeling om slechts mee te maken hoe de artsen niet zijn voet, maar de romp van John amputeren. Beiden eindigen als sneue circusattractie.

2.
Manolo Prisko Armstrong leefde 45 jaar lang met een familie gordeldieren. In 1902 omschreef hij tegenover een journalist zijn positie als ‘hun vriend, broer en zoon.’ Een dag later noteerde de journalist hoe de gordeldieren Armstrongs hoofd gebruikten voor een trefbalachtig spelletje.

3.
Luísa Armstrong was een achttienjarige maagd met een voorliefde voor wurgseks. In 2012 vond zij de dood na een gewelddadige sm-sessie van vier uur met haar oudere minnaar, Gris. Na de sessie, toen zij haar halsband had afgedaan en Gris had gedag geblaft, struikelde Luísa over een potlood en viel met haar hoofd op de rand van een marmeren tafel.

Geplaatst op

Cultuur: San Basilio-basiliek


Toen Spaanse kolonisten in 1522 San Luís stichtten, was hun eerste stenen bouwwerk – begrijpelijk – het pand dat moest zorgen voor hun gemoedsrust. Maar na deze hoerenkast eerden zij God en Sint-Basilius met een schitterende, paarse basiliek. De kerk veranderde echter in 1902 in een bouwval door een heftige aardbeving. Tot overmaat van ramp stortte tegelijkertijd de koers van de mango, destijds het wettige betaalmiddel van Managuay, in door overproductie. De inwoners van San Luís maakten echter van de nood een deugd en herbouwden de basiliek met geperste mangoschilfers.

Nog steeds is het gebouw een geliefd trefpunt voor hongerige zwervers, en honden.
Geplaatst op

Geografie: Hoofdstad Mataquintos

Mataquintos, de hoofdstad van Managuay, begon zijn bestaan als een verzameling lemen hutjes langs de rivier de Araná. Maar dat was 1995. De kersverse burgemeester Raúl Paz gooide het roer radicaal om en is druk doende de stad te transformeren tot het financieel-economische hart van Zuid-Amerika (foto: zakendistrict BancoBanco).

Geplaatst op

Olympische équipe arriveert in Vancouver


VANCOUVER – De Olympische équipe van Managuay is gisteren eindelijk in Vancouver gearriveerd. De atletenbus reed de menigte tegemoet die na de afsluitingsceremonie het BC Place-stadion verliet en maakte meteen rechtsomkeert.

‘Gelukkig zaten we juist op een rotonde, dus dat ging heel makkelijk,’ aldus de buschauffeur. Ook de Managuayaanse atleten aanvaardden vrijwel onaangedaan dat zij de reis van circa 10.000 km en 16 dagen in de omgekeerde richting opnieuw afleggen. Alleen Benedicto de Boer, rodelaar van Nederlandse afkomst, pleitte voor een sanitaire stop ‘om zo tenminste die menigte mijn chorizo te laten zien.’ Maar de hele bus stemde tegen.
Hiermee komt een einde aan het avontuur dat het eerste legale Olympische optreden van Managuay had moeten worden. Het land was eerder wel vertegenwoordigd, maar altijd op dubieuze wijze, zoals door Carmen de Medaille-omsmeltster (Melbourne, 1956) en Manolito de nep-Ard Schenk (Sapporo, 1972).
Het commentaar van de chef de mission, die overigens in Managuay was achtergebleven: ‘Misschien had ik die reisplanning toch even moet opschrijven.’
Geplaatst op

Autobond voor beprijzing, maar niet helemaal


MATAQUINTOS – De leden van de Managuayaanse autobond zijn voor een vorm van rekeningrijden, maar onder strikte voorwaarden. ‘Natuurlijk is een belasting de beste manier, maar het kan niet zo zijn dat we ook echt moeten gaan betalen.’

De regering-Jamón discussieert al weken over een vorm van kilometerheffing om de exploderende verkeersdrukte in toom te houden. De Algemene Managuayaanse Bond voor Auto’s en Paardenkarren (AMBAP) telt inmiddels 33 leden, een stijging van circa 50% ten opzichte van vorig jaar.
De AMBAP-leden zijn tegen een vorm van kilometerheffing waarbij een kastje in elke auto wordt geplaatst. De militaire junta wil auto’s met zo’n kastje, dat de kilometers registreert en waarop een mitrailleur kan worden gemonteerd, kunnen vorderen om zo ‘in noodgevallen’ de vuurkracht van het Managuayaanse leger op te krikken.
Ook de permanente plaatsing van een overheidsdienaar op de achterbank kan op weinig steun rekenen van de AMBAP-leden. Zo’n ambtenaar schat het aantal afgelegde kilometers in en dient zo nu en dan bij zijn tante te worden afgezet.