Berichten

Geplaatst op

Muziek in een bananenrepubliek (4)

Elke maand doet correspondent Joris Mikkelsen – het kleine neefje van Jens – verslag van een muziekfestival in Managuay, de Zuid-Amerikaanse bananenrepubliek. Nu: Misterioso.

Festival: Misterioso
Beoordeling: *****

Psychedelica
De hemel is van het donkerste zwart, en al wat ster is, straalt op zijn helderst. ‘Het Zuiderkruis,’ fluistert Jens. ‘Cruz del Sur.’ Hij ligt naast me in het gras en wijst naar vier witte puntjes in de duisternis. Onze nieuwe vriend Elio heeft het ook gehoord. ‘Escorpio,’ wijst hij. Schorpioen. En ik? Ik zie van alles in de sterren: een snor, een zonnebril, een pet – samen vormen ze een boos gezicht dat plots razendsnel op ons afschiet. ‘Generaal Jamón!’ gil ik uit.
Even later zitten we zwijgend aan een tafeltje, nippend van een beker guavesap. ‘Die ingekookte cactus was misschien niet zo’n goed idee,’ zegt Jens tegen Elio. Hij knikt naar mij. ‘Als je het staatshoofd van Managuay tussen de sterren ziet, dan ben je goed loco.’

Misterioso is een dancefestival dat eigenlijk om drugs gaat. Het vindt elke augustus plaats in de jungle van Noord-Managuay, steeds op de laatste plek waar de plaatselijke boswachterij een stuk beschermd regenwoud heeft gekapt. Als de maan aan de hemel staat, zie je meteen waar Misterioso om draait: overal glinsteren de erlenmeyers van de mobiele drugslaboratoria – een sprookjesachtige aanblik. De rest is volslagen onbelangrijk. Ergens ligt een oud cassettedeck te blèren en ‘laserlicht’ is afkomstig van een zaklamp die in een groen stuk plastic is gewikkeld en wordt doorgegeven aan elke hallucinerende idioot die hem af en toe aan- en uitzetten wil.

Met de cactus nog in de aderen wandelen we langs de stalletjes met typisch Managuayaanse psychedelica: gedroogde adder, in mescaline gewelde maracuja’s, ayahuasca-thee met lamasnippers. Op een van de tafels staat een glazen bak met een soort harige cavia’s, maar dan met buitensporig grote klauwen en een afdakje van snuit tot kont. We houden halt. ‘Gordelmollen,’ legt Jens uit. ‘Het allerkleinste gordeldier. De Manca-indianen zeggen dat in zijn schild en ingewanden het geheim van de eeuwige jeugd zit.’ Elio zegt iets tegen de gordelmolverkoper, die met een schaterlach opstaat, een van de beesten uit zijn bak haalt en aan het schildje begint te wrikken.

Snel draai ik me om – de cactus dreigt naar boven te komen – en loop pardoes tegen een meisje aan. Ik kijk op, en staar in een beeldschoon gezicht. ‘Perdón,’ stamel ik. Terwijl achter me een schril gepiep overgaat in het geluid van een staafmixer, verdrink ik in twee reebruine ogen. Het meisje glimlacht naar me. Ik glimlach terug. Iemand duwt mij een beker in mijn hand. Ik drink hem in één teug leeg, zonder mijn blik af te wenden. Dan raap ik mijn moed bij elkaar, zet een stap, breng mijn lippen bij de hare – en we kussen. Mijn hand strijkt over haar onderarm en ik voel de dikke, stugge vacht. Haar met schubben bedekte tong smaakt naar haring, drop en nutella.

Nog nooit zo psychedelisch geweest. Vijf sterren.

Chau,

Joris Mikkelsen

Dit verslag stond eerder op VICE.com. Volg daar de avonturen van Joris Mikkelsen deze zomer. Of op deze website.

Zie ook:
Muziek in een bananenrepubliek (1)
Muziek in een bananenrepubliek (2)
Muziek in een bananenrepubliek (3)

Foto Ronaldo Santana

Geplaatst op

Vakantieboekspel: Géén negende winnaar!

Anderhalve week geleden vroegen we u – omdat op 17 mei a.s. Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek verschijnt, hoera! – om ons uw favoriete Managuay-reportages uit de Volkskrant door te geven. De drie populairste zouden een plaats in het boek krijgen. We deden onderstaande lijst met links erbij, zodat u uw geheugen op kon frissen en er zonodig een aantal kon herlezen. Het aantal bezoekers van deze website piekte. Hartstikke leuk allemaal.

Er kwamen 0 reacties binnen. NUL.

Dus nu heeft u uw kans verspeeld. We bepalen zelf wel welke reportages er in het boek komen. U zult zien dat net die ene erbij zit die u zo stom vond. Pech. En dat gratis boek gaat dus ook aan uw neus voorbij zo. Jammer.
Niks aan te doen.
Doei.

Hier kunt u alle Volkskrant-reportages tot dusver nog eens nalezen. Niet dat het zin heeft.

a. Die over dat muziekfestival
b. Die over die schrijver
c. Die over die filmregisseur
d. Die over die hete pepers
e. Die over dat legermuseum
f. Die over dat voetbalteam
g. Die over die waterboardclub
h. Die over die peso
i. Die over die sovjetbom
j. Die over dat cabaretfestival
k. Die over die Sinterklaas
l. Die over die jungletocht
m. Die over die Manca-indianen
n. Die over die braakseltaart
o. Die over die werelddominantie
p. Die over dat vreugdevuur
q. Die over Cor Favor

Hoogachtend,

Roger Abrahams
Hoofdredacteur
Persbureau Managuay

Geplaatst op

Mislukte aanslag op vlucht naar Managuay


MATAQUINTOS – Een Soedanese man heeft gisteravond geprobeerd een bomaanslag te plegen tijdens een vlucht van Kopenhagen naar Mataquintos. Het incident vond plaats in een toestel van de Managuayaanse luchtvaartmaatschappij Air Burrito (foto: logo).

De 24-jarige Soedanees wilde vlak voor de landing explosief materiaal tot ontploffing brengen dat hij op zijn dijbeen had geplakt. Zijn medepassagiers, goeddeels vermoeide prostituees die na de klimaatconferentie van Kopenhagen naar huis terugkeerden, raakten echter alert op het moment dat de man zijn broek open ritste. De prostituee aan zijn rechterzijde spoot onmiddellijk pepperspray, waarop een steekvlam ontstond.
Hierdoor gewaarschuwd, sprong de Nederlandse expat Joris Scharinga (34) vanaf de andere zijde van de cabine direct over de stoelen naar de Soedanees. Hij kon hem echter niet meer bereiken omdat de overige prostituees uit het toestel zich hadden verzameld rond diens stoel, waar zij onderling ruzie stonden te maken, in de veronderstelling dat het een geïnteresseerde klant betrof.
Het is niet bekend of de Soedanees alleen handelde of in opdracht van een terroristische organisatie. Een van de prostituees verklaart te hebben gehoord dat de man zich herhaaldelijk richtte tot ‘elke Ada’. ‘Dat sloeg nergens op, want geen van ons heet zo,’ aldus de vrouw, die anoniem wil blijven.

Geplaatst op

Bloedig conflict dreigt tussen carnavalsbendes

Pepito, de ‘Natte Raaf’ van 2012 die enkele weken geleden werd ontvoerd

ROIPOIPÚ – Met de roof van de ‘Natte Raaf’, enkele weken geleden, dreigt het conflict tussen twee rivaliserende carnavalsgroepen in Managuay op een gewelddadige manier te escaleren.

De diefstal van het dier, mascotte van carnavalsvereniging El Cuervo Mojado (De Natte Raaf) en een prestigieus symbool van het wereldberoemde carnaval van Roipoipú, is donderdag opgeëist door leden van vereniging Los Puercos Olorosos (De Stinkende Varkens). Deze laatsten eisen toegang tot het gemaskerde carnavalsbal dat El Cuervo Mojado aanstaande zaterdagavond organiseert, ‘of anders zullen wij jullie vogel begRAAFen,’ zo stellen zij in een slecht gespelde chantagebrief.

Het wereldberoemde carnaval van Roipoipú, dat officieel op zondag 19 februari begint, dreigt zo op een fiasco uit te draaien. Het junglestadje kampte al met een staking van de lokale politie en de brandweer, en daar komt nu de dreiging van een bloedige bendeoorlog bovenop.

Critici noemen het opmerkelijk dat in een militaire dictatuur als Managuay het conflict tussen twee goed bewapende carnavalsverenigingen zo hoog kan oplopen, terwijl internationale drugskartels amper de kans krijgen. Tegenstanders verklaren dit laatste echter uit het feit dat de regering-Jamón het alleenrecht heeft op de handel in verdovende middelen.

Geplaatst op

Dictator schrijft kinderboek: een bestseller

Een moeras

MATAQUINTOS – Generaal Jamón, de militair dictator van Managuay, brengt vandaag een kinderboek uit. Oplage: zes miljoen exemplaren – best bijzonder voor een analfabeet land van amper vier miljoen inwoners.

Het boek draagt de titel De lama en het krokodillenkind. Het draait om de machtige lamakoning Antonio, die verliefd wordt op het krokodillenmeisje Conchita. Conchita, die kampt met een gewelddadige vader, een alcoholistische moeder en drie inwonende neven die haar seksueel misbruiken, smeekt Antonio haar mee te nemen naar zijn paleis.
De lama twijfelt, maar stemt uiteindelijk in. Hij wurgt Conchita’s neven en laat de rest van haar familie omkomen in de vlammenzee waarin hij het krokodillendorp heeft veranderd. Tenslotte laat hij Conchita – na een korte, maar heftige relatie – alleen achter in een moeras.
De uitgever geeft toe dat het boek, ook gezien het feit dat het 713 pagina’s telt, een ‘pittig werkje’ is.

Desalniettemin geldt De lama en het krokodillenkind nu al als bestseller: politieke en maatschappelijke organisaties zijn verplicht tientallen exemplaren af te nemen. Gewone Managuayanen moeten er – ondanks een analfabetismegraad van 80% – drie kopen. Toch is de animo groot: grofvuilophalers melden een explosieve toename van afgezaagde tafelpoten, wat betekent dat in elke huiskamer in Managuay plaats wordt gemaakt voor een stapeltje boeken.

Geplaatst op

‘Zwemsters verloren goud vanwege vechthaan’

Zwemster Ranomi Kromowidjojo na de 4 x 100 m vrije slag

LONDEN – De zwemsters van de Nederlandse estafetteploeg hebben zaterdagavond hun gouden medaille op de 4 x 100 meter vrije slag niet geprolongeerd vanwege een rondzwervende vechthaan.

Dat zegt een van de zwemsters, die anoniem wil blijven. ‘We stonden zaterdag op het punt om ons appartement te verlaten en naar het Aquatics Centre te gaan, toen Femke een haan ontdekte in de keuken,’ aldus de sportvrouw, die in 1990 in Sauwerd werd geboren uit een Surinaamse vader en een Groningse moeder. ‘Marleen heeft een fobie voor pluimvee, dus die bleef doodsbang staan, maar Inge wilde dat beest meteen het huis uitgooien. Uiteindelijk heb ik hem gepakt, want ik ben nu eenmaal de snelste van ons vieren.’ De zwemster, wier naam rijmt op ‘omowidjojo’, besluit met: ‘Afijn, je begrijpt dat we even later helemaal van ons apropootje in het bad lagen. En toen werd het zilver.’

Internationale veiligheidsexperts wijzen erop dat het in deze kwestie zou kunnen gaan om vechthaan Juanito, topsporter en tijdelijk geheim agent van de Zuid-Amerikaanse dictatuur Managuay. Met het plan Misión Deportivo (‘Missie Sport’) zou de militaire junta van dat land staatsgeheimen willen ontfutselen tijdens de Olympische Spelen in Londen. In het geval van de Nederlandse estafetteploeg zou de Managuayaanse geheime dienst azen op vaardigheden die haar eigen spionnen van pas komen, zoals je adem inhouden onder water en duiken zonder plat op je buik te belanden. Waarom hiertoe een haan is losgelaten in het olympisch dorp, is overigens ook de veiligheidsexperts een raadsel.

Geplaatst op

Dictatuur opgetogen over paus Franciscus I

Jorge Bergoglio als paus Franciscus I

MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay is blij met de uitverkiezing van Jorge Bergoglio tot paus Franciscus I. De nieuwe kerkleider, afkomstig uit Argentinië, heeft zich tijdens de dictatuur in het buurland ‘netjes’ gedragen.

‘Wij dachten ook even dat hij een invoelende linkse rakker was,’ lachte een woordvoerder van de regering-Jamón woensdagavond. ‘Maar geloof me: niets is minder waar.’ De woordvoerder herinnerde aan het feit dat de katholieke kerk in Argentinië zich in de jaren 70 openlijk schaarde achter de Videla-dictatuur. ‘Netjes.’ Ook zou Bergoglio persoonlijk twee priesters aan de doodseskaders hebben overhandigd door hen niet expliciet te steunen. ‘Oké, hij heeft ze daarna weer vrij gekregen, maar zijn punt was gemaakt.’

Dat Bergoglio als hoofd van de Argentijnse kerk na 2001 in een bescheiden flatje in Buenos Aires woonde, wimpelde de woordvoerder weg. ‘Ja, hij bereidde zijn eigen maaltijden. Maar dat doet mijn vrouw ook.’ Toen hij daarna toevoegde dat hij ook wel in Buenos Aires zou willen wonen, werd de persconferentie acuut afgebroken.

Geplaatst op

‘Vrijheid is ondraaglijke last’ – een top 3 van hypocriete uitspraken

De Wit-Russische president Aleksander Loekasjenko

UTRECHT – Voor de Wit-Russen is vrijheid ‘een ondraaglijke last’, betoogde gisteren hun president Aleksander Loekasjenko, die bekend staat als de laatste dictator van Europa. Daarom een top 3 van hypocriete uitspraken uit de geschiedenis van een andere dictatuur: Managuay.

1922 – ‘Geld maakt niet gelukkig.’
Generaal Luís Carajo tegen kompel Benito Verera, net voordat hij hem de opbrengst uit handen rukte van zes maanden ondergronds leven en werken in de goudmijnen van El Terror, en Verera terug in de mijnschacht wierp. Carajo zou later de man van zijn maîtresse inhuren om de goudklompjes om te smelten tot een antimasturbatiegordel voor zijn echtgenote.

2007 – ‘Schoonheid zit van binnen.’
Mira Silencioso (53), echtgenote van drugsbaron Adalberto Silencioso, op een verrassingsfeestje ter ere van haar 10.000ste cosmetische ingreep in schoonheidskliniek La Parada de Plástico. De organiserende artsen gaven haar een fotoboek cadeau met daarin alle vakanties, zwembaden en SUV’s die zij zich dankzij haar bezoek hadden kunnen veroorloven. Overigens communiceerde Silencioso de woorden door met haar ogen te knipperen – de enige delen van haar gezicht waar nog beweging in zit.

1969 – ‘Verkeersregels gelden voor iedereen.’
Generaal Biftec, dictator van Managuay, kort na de executie van de automobilist die Biftecs chihuahua Fifi had aangereden. Biftec gaf toe dat hij door rood was gelopen, maar de automobilist reed volgens hem met een achterband met ‘een gevaarlijk versleten profiel.’

Geplaatst op

Weg van de euro? Op naar Managuay!


Vindt u, als ondernemer, de Europese hulp aan Griekenland een druppel op een gloeiende plaat? Verwacht u dat na na de ineenstorting van Spanje ook de val van de euro volgt? U bent de enige niet. Maar er is hoop.

Kom naar Managuay! Deze sympathieke Zuid-Amerikaanse bananendictatuur is onlangs uitgeroepen tot Investeringsland van het Jaar. Van het jaar 1921 om precies te zijn, want nergens ter wereld tref je nog zo’n onderontwikkelde economie aan. Kortom: volop kansen voor een ondernemer als u! Neem een kijkje in Mataquintos en laat u bedwelmen door de pracht én geur van deze tropische metropool. Maar laat uw scrupules thuis, want westerse begrippen als ‘rechten’ en ‘menselijke waardigheid’ komen in het Managuayaanse woordenboek niet voor!
‘Hier een kans grijpen is als het ontdekken van een prachtige vrouw. Je ziet haar, neemt haar, en daarna zorg je dat je aan haar kunt verdienen.’
– Eduardo Dinero, minister van Economie en Mosterdgas van Managuay
Geplaatst op

REISGIDS 2013 (4): Château Fontaine

Château Fontaine: de regel dat gasten verplicht bestek moeten gebruiken, bleek onhoudbaar

Wat? Eten
Waar? Château Fontaine, Mataquintos
Prijs? $$$
Château Fontaine, een van de exclusiefste restaurants van de Managuayaanse hoofdstad, is zo’n tent waar 95% van de Mataquinteños zich niet op zijn gemak voelt. Nogal wiedes: ze hebben bestek. Goed eten.

$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop

Dit artikel maakt deel uit van de zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay. Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek.