Berichten

Geplaatst op

Joran van der Sloot verdacht van moord


MATAQUINTOS – Joran van der Sloot wordt verdacht van een groot aantal moorden in en rond de Managuayaanse hoofdstad Mataquintos. Critici vermoeden echter gemene opzet van de militaire junta.

‘Die coño moet worden gestopt,’ aldus een woordvoerder van de federale politie. Van der Sloot, nog steeds verdachte in de zaak-Natalie Holloway, zou tussen 1992 en 1994 verantwoordelijk zijn voor minstens zeventien bloedbaden en een even groot aantal massagraven in en rond de Managuayaanse hoofdstad Mataquintos. In 1992 was Van der Sloot vijf jaar. De woordvoerder noemt dit echter ‘een detail’. ‘Wie als kleuter zoiets gruwelijks begaat, wordt nooit meer normaal, zoals we nu zien in Peru.’ Gisteren werd bekend dat Van der Sloot ook verdachte is in een moordzaak rond een 21-jarige vrouw uit de Peruaanse hoofdstad Lima.

Critici vermoeden dat de militaire junta van Managuay misdaden uit het verleden op het bord van Van der Sloot probeert te schuiven. In 2006 weet de regering-Jamón de executie van de volledige Managuayaanse Kappersbond aan latinzanger Ricky Martin.

Geplaatst op

McChrystal mag naar Managuay


MATAQUINTOS – De gisteren door Barack Obama ontslagen generaal Stanley McChrystal kan zo aan de slag in Managuay.

‘Een man die politici verraders noemt, daar kun je een oorlog mee winnen,’ aldus generaal Moto y Tomo, minister van Defensie en Kinderdagverblijven. ‘Om die reden bestaat ons kabinet uit louter generaals.’

Moto y Tomo zou graag zien dat generaal Jamón McChrystal aanstelt als ‘Vermorzelaar van de coño’s’. Dat is de officiële benaming van de speciale gezant die de onderhandelingen met de maoïstische rebellen in de jungle vlot moet trekken.

Geplaatst op

Winnaar Gouden Lama spoorloos

MATAQUINTOS – Van Nazario Campos, de acteur die vrijdag een Gouden Lama ontving voor zijn rol in de film La Paz, ontbreekt sindsdien ieder spoor.

Campos, van Boliviaanse afkomst, zorgde voor een hoogtepunt op de slotavond van het Managuayaanse Filmfestival (MFF) met zijn emotionele dankwoord. ‘Deze Lama staat voor het overwinnen van angsten. Helaas vinden sommige politici het heel begrijpelijk, angst voor buitenlanders. Nou, ik heb een fucking Gouden Lama in mijn hand!’ Na deze woorden ebde het aanvankelijk enthousiaste applaus snel weg en werd Campos door een eenheid van de oproerpolitie naar buiten geëscorteerd. Filmcriticus Pedro Vicino, achteraf: ‘Zo’n dankwoord is in een democratie misschien heel mooi, maar in een militaire dictatuur een beetje dom.’

La Paz, een road movie waarin drie vrienden een panfluit terugbrengen naar Bolivia, was de enige onafhankelijk gemaakte film die in de prijzen viel. De grote winnaar was – zoals verwacht – Het bloedbad bij San Fernando, een in real time nagespeelde veldslag van dertien uur waarin de glorie van het Managuayaanse leger wordt benadrukt. Aanvankelijk wilden de makers gebruik maken van speciale effecten, maar het officierskorps stond erop om de complete slachting over te doen voor de camera’s, inclusief 2300 gevangenen en daklozen voor de rol van opstandige rebellen.

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Alfonso Mango

Alfonso Mango tijdens een klus in Rio, 1984

Het jaarlijkse politiebal. Op het podium maant de korpschef van Mataquintos zijn collega’s tot kalmte. ‘Ik weet voor wie jullie zijn gekomen,’ roept hij. ‘Hij is de beste geheim agent aller tijden, en hij is weer bezig met een weergaloze undercoveractie: Alfonso Mango!’ Gebrul, pistoolschoten. Een agente komt aangetrippeld met een dienblad, waarop een baksteen ligt. ‘Helaas kan ik niet lang blijven,’ klinkt het uit de steen. ‘Ik zit midden in een onderzoek naar de vastgoedbranche.’

Alfonso Mango is een absolute superster in Managuay. De geheim agent, opgeleid door de Israëlische Mossad, staat erom bekend moeiteloos van gedaante te wisselen tussen mens, dier en gesteente. Zijn bijnaam: ‘het camouflagemirakel’. Mango’s werkgever, de gevreesde inlichtingendienst Seguridad, laat hem begaan – zolang hij zijn missies maar volbrengt. En trouwens, ze kunnen hem toch nooit vinden.

Het is zijn vrijgevochten stijl die Mango tot een volksheld maakt. Zijn werkwijze bestaat uit extreem doordachte camouflagetechnieken die hij tot het uiterste doorvoert. Tijdens een klus in Rio de Janeiro in 1984, bijvoorbeeld, presteerde Mango het om zó overtuigend in een hagedis te transformeren, dat hij 72 uur lang niets anders deed dan krekels eten en razendsnel zijn tong in en uit zijn mond te laten schieten. Dit laatste doet hij overigens nog steeds, tot irritatie van de caissières van zijn lokale supermarkt.

Na het optreden wordt Mango omringd door een schare jonge rechercheurs. ‘Goed, nog één verhaal dan,’ roept hij vanuit zijn steen. ‘Maar eerst: bier!’ De knaap die zijn dienblad vasthoudt, gooit hem in een volle pul. Als die weer leeg is, laat Mango een boer en loeit: ‘Sinds ik twintig uur per dag op een steiger lig, kan ik zuipen als een bouwvakker!’ De rechercheurs brullen het uit. De avond is voor Alfonso Mango, en hij is nog lang niet voorbij.
Roger Abrahams

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto María Luísa Corazón del Ángel

Geplaatst op

BREKEND: Managuay claimt Afrikaanse kust

MATAQUINTOS – De Zuid-Amerikaanse dictatuur Managuay heeft een stuk kust in Afrika geclaimd.

Het gaat om een aan water grenzende strook land in vermoedelijk Gambia (foto 1). De honorair consul van Managuay, de Nederlander Roger van Bergen, wist het perceel te verkrijgen tijdens de rally Amsterdam-Dakar die hij afgelopen november verreed. Eerder werd al bekend dat Van Bergen voor Managuay een putdeksel, twee muren en een rotsblok heeft bemachtigd.

Foto 1: De kuststrook, met het water achter de rokende vrachtwagen

Van Bergen zegt het stuk land gekocht te hebben van een lokale landmakelaar (foto 2). Te oordelen naar de bankbiljetten die deze toont, moet het gaan om een bedrag van 300.000 Managuayaanse peso’s, zo’n 15 euro. Van Bergen ‘weet niet meer’ of de rokende vrachtwagen op de foto ook tot Managuayaans bezit kan worden verklaard. ‘Dat moet je aan die jongen vragen. Jack Daniels heette hij, geloof ik.’

Foto 2: Landmakelaar Jack Daniels

Ook verwierf Van Bergen een hoge, witte poort van steen met daarop de letters ‘Mr. President’ (zie foto 3).

Foto 3: De witte poort van steen

In Zuid-Amerika is uitzinnig op het nieuws geregeerd. De militaire junta van Managuay treft al voorbereidingen voor een staatsbezoek aan het nieuwe land aan de overzijde van de Atlantische Oceaan. De kersverse minister van Overzeese Gebiedsdelen, generaal Popo de Mierda, kan niet wachten om het nieuwe bezit te aanschouwen. Met name de kuststrook is voor Managuay, een door land omsloten republiek, van het grootste belang.

Popo de Mierda is ook gecharmeerd van de witte poort, maar het ‘Mr. President’ stoort hem. ‘Dat zouden we snel moeten veranderen in de officiële benaming van generaal Jamón,’ zegt hij, ‘dus: ‘El Generalísimo Jamón, El Grande Indicador, El Protector de la Nación, Hijo de Dios, Guarda de Todas las Llamas, El que puede leer un libro entero por lo menos la introducción‘ (‘Generalísimo Jamón, de Grote Wegwijzer, de Beschermheer van de Natie, Zoon van God, Hoeder van alle lama’s, Hij die een heel boek kan uitlezen of op zijn minst de inleiding’). Maar dat komt later wel.’

Foto’s Roger van Bergen
Lees ook:
Afrika wacht beschavende missie door ‘bloedzuiver’ volk
BREKEND: Managuay claimt land in Afrika
Rallynieuws: Foto consul roept vragen op
Rally van start, honorair consul legt uit
Nederlandse coureur gaat land veroveren voor Managuay

Geplaatst op

Pensioenen Managuay: tevredenheid alom

Adriana Moreno en haar dochter Jennifer

Ondanks het gerommel rond de pensioenen in Managuay is Adriana Moreno, een alleenstaande, werkende moeder uit de sloppen van Mataquintos, content met het resultaat dat de vakbeweging van haar beroepsgroep heeft bereikt. ‘Doorwerken tot mijn 78ste en dan krijg ik een geit. Daar kan ik een maand van eten.’ En daarna? ‘Terug de prostitutie in.’

De gemiddelde levensverwachting van vrouwen in Managuay bedraagt 59 jaar.

Geplaatst op

‘Géén nazi’s in Managuay’


MATAQUINTOS – Managuay heeft na de Tweede Wereldoorlog géén 20.000 nazi’s opgenomen. Dat riep het hoofd van de Nationale Geschiedkundige Dienst, de heer Schmückmeister, tijdens een presentatie vandaag.

Het is onduidelijk waarom Schmückmeister begon te roepen. De nazi-immigratie uit de jaren 40 en 50 (foto), een publiek geheim, was geen onderwerp van gesprek tijdens de presentatie. Ook werd het aantal van 20.000 niet genoemd (schattingen liggen doorgaans rond de 130.000). De vraag die een journalist voorafgaand aan de verklaring van Schmückmeister stelde, was: ‘Hoe spel ik uw naam ook weer?’
Geplaatst op

Econoom: ‘Grieken, wees niet bang’


MATAQUINTOS – Griekenland zal, net als Managuay ooit, een economische ineenstorting te boven komen, zo voorspelt bankier Mario Sánchez Sánchez.

‘Wij kregen na de crash van de jaren 90 opeens ruilhandel: zeven geiten voor een fiets. Maar kijk hoe we ons hebben opgewerkt: nu kost dat nog maar één geit.’
Sánchez Sánchez, directeur van Banco Burrito, denkt dat de dalende kredietwaardigheid van Griekenland en zelfs de eventuele terugtrekking uit de eurozone het land goed zal doen. ‘Wegen worden ruïnes, het elektriciteitsnet raakt verouderd, maar uiteindelijk moet dat allemaal worden opgeknapt, en dat zorgt voor een economische boom!’
Sánchez Sánchez verwacht dat Managuay zijn boom zal beleven omstreeks 2130.

Geplaatst op

WK-kwalificatie: verrassend punt voor Managuay

Stadion De Hel in Mataquintos, waar de kwalificatiewedstrijd plaatsvond

MATAQUINTOS – Managuay droomt weer van deelname aan het WK Voetbal na een verrassend gelijkspel gisteravond tegen Antarctica. Het land heeft nu één punt uit achttien wedstrijden.

Managuay kwam in eigen land tot 1-1 door een bizar incident in allerlaatste, 93ste minuut. Terwijl de Braziliaanse arbiter Dos Santos zijn fluitje naar de mond bracht om de wedstrijd te beëindigen, pakte doelman Cartright van Antarctica de bal klemvast. Dos Santos bleef echter met een gedeelte van zijn bovenlip steken in de blaasspleet van zijn fluit, waarop de Managuayaanse aanvaller Barco zijn kans schoon zag. Barco, die al de hele wedstrijd in het strafschopgebied rondhing om Cartright te sarren, vloog met een agressieve duikvlucht naar voren en stootte met zijn schouderpartij tegen de kin van de doelman. Via het lichaam van Barco rolde het leer de goal in.

Cartright viel onder luid protest en met een bebloede kin op de grond, maar aangezien zowel beide grensrechters als scheidsrechter Dos Santos bezig waren om de lip van deze laatste uit de fluit te trekken, en de Managuyaanse televisieploeg de beelden niet wilde vrijgeven, kon Dos Santos niet anders dan het doelpunt toekennen. Terwijl hij met een gevoelige vleeswond de kleedkamers inrende, floot een ballenjongen de wedstrijd af: 1-1. Aanvaller Barco sprak na afloop van de ‘schouder van God’.

Na het fluitsignaal gingen in heel Managuay duizenden auto’s luid toeterend de straat op. Er vielen 77 doden en 92 gewonden.

Foto Rogelio de la Sierra