‘Samsom won PvdA-verkiezingen via fraude’

Diederik Samsom, de nieuwe leider van de PvdA

DEN HAAG – Diederik Samsom heeft vandaag met 54% de verkiezingen om het leiderschap van de PvdA gewonnen. Volgens een anonieme bron was er echter fraude in het spel.

Volgens de bron heeft Samsom gebruik gemaakt van tactieken ‘die in Moskou en Pyongyang niet zouden misstaan.’ Zo zouden busladingen Samsom-stemmers uit Noordoost-Groningen langs stembureaus door het hele land zijn vervoerd om meerdere malen te stemmen. Ook zou Samsom steekpenningen hebben betaald aan jeugdzender Nickelodeon om een populaire kinderserie tijdelijk om te dopen in Samsom & Gert.

Een en ander is opgezet in samenwerking met de Zuid-Amerikaanse broers Felipe en Gonzalo Diuri, met wie Samsom de afgelopen week meerdere malen is gesignaleerd, aldus de anonieme bron. De Diuri’s hebben in de bananendictatuur Managuay ervaring opgedaan met stembusuitslagen en reizen rond als politiek adviseurs in een methode die zij ‘Accelerated and Enhanced Vote Processing’ noemen. De meeste westerse landen noemen deze methode ‘fraude’.
Klanten van de Diuri’s zijn onder meer de regeringen in Pyongyang, Moskou en producenten van tv-programma’s als The voice of Holland en Dancing with the stars.

Waar en wanneer Samsom precies met de gebroeders Diuri is gesignaleerd, wil de anonieme bron echter niet zeggen. ‘Dat kan ik mij permitteren, want ik ben tenslotte een anonieme bron,’ aldus de bron.

Kandidaat-paus Managuay gooit hoge ogen

Een politieagent helpt bij het klaarzetten van de roulettetafel

MATAQUINTOS – Kardinaal en kandidaat-paus Angelino Armando Caramel heeft gisteren hoge ogen gegooid. Het hoofd van de rooms-katholieke kerk van Managuay vermaakte zich na de zondagsmis met het dobbelspel Craps in een illegaal casino.

Caramel gooide tijdens zijn vier uur durende bezoek maar liefst driemaal 11 bij de eerste worp. Volgens de regels van het spel verdiende hij daarmee, en alle spelers die op hem hadden gewed, drie keer éénmaal zijn inzet. De kardinaal zette de hele middag niet lager in dan 200 miljoen Managuayaanse peso, zo’n 10.000 euro. Gewoonlijk speelt hij vals door zijn zwaarbewapende Peruaanse Garde in te schakelen, maar ditmaal hadden zowel de Garde als de regeringstroepen die het casino exploiteren hun semi-automatische wapens bij de deur achtergelaten.

Hoewel een peiling onder Nederlandse geestelijken zaterdag aangaf dat zij het tijd vinden voor een paus uit Zuid-Amerika, dicht vrijwel niemand Caramel grote kansen toe. De Managuayaanse kerk ligt onder vuur vanwege beschuldigingen van seksueel misbruik, en Caramels bijnaam luidt ‘de hete tabberd’.

‘Onderhandelingen Kopenhagen vlotgetrokken’


MATAQUINTOS – De klimaatonderhandelingen in Kopenhagen zouden vanochtend vroeg zijn vlotgetrokken door een nieuw, Managuayaans voorstel. Dat zei een regeringswoordvoerder. Het voorstel draait om een uitgestrekt moerasgebied in het noorden van Managuay, ook wel bekend als ‘Massagraf nummer 1’.

In dat moerasgebied, Terras Profundas genaamd, zouden alle landen van de wereld hun CO2-rijke materialen mogen afzinken om te voorkomen dat het broeikasgas in de atmosfeer verdwijnt. ‘Terras Profundas is een bodemloze put waarin je enorm veel kwijt kunt,’ aldus de woordvoerder. Onduidelijk was of hij hierbij doelde op de ruim 300.000 tegenstanders van het generaalsbewind die tot op heden in het gebied zijn verdwenen.
Voorwaarde is wel dat het internationale bedrijfsleven de ontwikkeling van Managuays eerste, op organisch materiaal rijdende auto uit het slop trekt, de Fiat Banano.
Overigens zegt de organisatie van de klimaaattop in Kopenhagen desgevraagd ‘nog nooit’ van het Managuayaanse voorstel te hebben gehoord.

Strengere eisen Nederlanderschap: Lucía doet aanvraag

AANVRAAG NEDERLANDERSCHAP

Immigratie- en Naturalisatiedienst, locatie Hoofddorp
(formulier 27.1 A/
IND-11 )

Persoonsgegevens
Naam: Lucía Rojas Catacaña
Geboortedatum/ leeftijd: 29 maart 1990/ 21
Nationaliteit: Managuayaans
Adres: Oudezijds Voorburgwal 92, Amsterdam
Burgerlijke staat: Ongehuwd, maar veel samen met gehuwden
Beroep: Prostituée
Foto: Bijgevoegd

Afvinklijst (volgens plan-Donner, 2011)
Salaris minimumloon?
Haha, naturlik niet, veel meer.

Tweejarige beroepsopleiding of twee jaar werkervaring?
werken, veel, maar pas na 18 jaar oud echt waar ik liegt niet.

Vijf jaar lang geïntegreerd in de maatschappij?
ok vergeet vorige vrag. Ja, 5.

Taaltoets gehaald?
Helas jamer ik was ziek toen. Maar in mijn berup voral belangrjik lichamstaal.

(vanaf hier in te vullen door dienstdoende ambtenaar)
Aanvraag honoreren?
Ja.

Veld voor opmerkingen:
Mevrouw Rojas Catacaña stond erop dat ik haar onder vier ogen nog eens uitlegde waarom haar aanvraag in eerste instantie weinig kans maakte. Na een stevig onderhoud raakte ik echter absoluut overtuigd van haar drijfveren. Ze heeft zelfs toegezegd om alle collega’s van de afdeling Naturalisatie die hieraan twijfelen dit toe te lichten. Kortom: mevrouw Rojas Catacanã is zeer gemotiveerd voor het Nederlanderschap!

Managuayaanse politie onderschept ‘narcolibrie’

Een kolibrie (ware grootte)

CHUCACHANGA – In de Managuayaanse stad Chucachanga is dinsdag een kolibrie onderschept die cocaïne en masuco (de lokale variant van crack) vervoerde.

Dat meldde het radiostation 10 Oro op gezag van de politie. De politie kreeg een tip en vond de kolibrie op een van de muren van de plaatselijke gevangenis. Het beest – de kolibrie is de kleinste vogel ter wereld – was te zwaar beladen om weg te kunnen vliegen. Op zijn rug was een zak gebonden met 9 kilo cocaïne en aan zijn linkerpoot hing een dichtgenaaide onderbroek met 32 kilo masuco. Op de onderbroek was de naam ‘Calvin Klein’ doorgestreept en vervangen door ‘Filiberto Sánchez, San José. Drugs.’

De kolibrie is overhandigd aan de Dierenbescherming van Chucachanga. Die runt een vijftal goedlopende restaurants in de stad.

Het nieuwe ‘planking’ heet ‘baby burrito-ing’

Na ‘planking’, ‘milking’ en andere bedenkelijke internetrages hebben lolbroeken weer een nieuwe manier gevonden om met grappige bedoelde foto’s een hype te ontketenen. Was ‘baguetting’ – poseren met stokbroden – pas enkele dagen oud, nu is er ‘baby burrito-ing’.

Het nieuwe internetfenomeen is naar verluidt overgewaaid uit de Zuid-Amerikaanse republiek Managuay en komt erop neer dat ouders hun pasgeborene zo strak inwikkelen in een dwangbuis, dat ze op burrito’s lijken. Grappig? Oordeel zelf.

Toerisme: Boek een weekendje Managuay!

Vakantieverblijf Los Amores in Porfavor

Wilt u er even heerlijk tussenuit? Even lekker naar een plek waar het niet zo frustrerend goed geregeld en schoon is? Huur een huisje in Managuay!

Omgeving
Het vakantieverblijf Los Amores ligt op de pampa’s van Zuid-Managuay, niet ver van San Luís. Hier bevindt u zich in het oude gedeelte van Porfavor, een stad die in 1553 door Karel de Sierlijke werd verwoest. Geniet van het groen! Het nabijgelegen meertje zal zowel de visser als de liefhebber van zware chemicaliën in u naar boven brengen.

Uw huisje
Uw huisje beschikt over alle moderne faciliteiten, met uitzondering van tv, koelkast, wasmachine, afwasmachine, magnetron, oven, douche en toilet. Het is geschikt voor max. 8 personen en bestaat uit een grote ruimte (opp. 12 m2) waarin zich op loopafstand alle faciliteiten bevinden die u nodig heeft: de keuken, de eethoek, de zithoek, de slaaphoek, een teil en een poepdoos.

Overig
Afstand stadscentrum: 5 min. (met paard en wagen. Te voet: 25 min.)
Openbaar zwembad: nabijgelegen meertje
Toilet: zie ‘Openbaar zwembad’
Restaurant(s): hahahahahaha!

Data en prijzen
4 nachten: 15.000.000 peso*

Kom genieten van Managuay! Hasta pronto!

* Er gaan geen lijnvluchten naar Managuay. Iedereen moet reizen per boot. In dat geval doet u drie maanden langer over de overtocht en komt er 1.000.000 peso bij de prijs in verband met inflatie.

Dictator schrijft kinderboek: een bestseller

Een moeras

MATAQUINTOS – Generaal Jamón, de militair dictator van Managuay, brengt vandaag een kinderboek uit. Oplage: zes miljoen exemplaren – best bijzonder voor een analfabeet land van amper vier miljoen inwoners.

Het boek draagt de titel De lama en het krokodillenkind. Het draait om de machtige lamakoning Antonio, die verliefd wordt op het krokodillenmeisje Conchita. Conchita, die kampt met een gewelddadige vader, een alcoholistische moeder en drie inwonende neven die haar seksueel misbruiken, smeekt Antonio haar mee te nemen naar zijn paleis.
De lama twijfelt, maar stemt uiteindelijk in. Hij wurgt Conchita’s neven en laat de rest van haar familie omkomen in de vlammenzee waarin hij het krokodillendorp heeft veranderd. Tenslotte laat hij Conchita – na een korte, maar heftige relatie – alleen achter in een moeras.
De uitgever geeft toe dat het boek, ook gezien het feit dat het 713 pagina’s telt, een ‘pittig werkje’ is.

Desalniettemin geldt De lama en het krokodillenkind nu al als bestseller: politieke en maatschappelijke organisaties zijn verplicht tientallen exemplaren af te nemen. Gewone Managuayanen moeten er – ondanks een analfabetismegraad van 80% – drie kopen. Toch is de animo groot: grofvuilophalers melden een explosieve toename van afgezaagde tafelpoten, wat betekent dat in elke huiskamer in Managuay plaats wordt gemaakt voor een stapeltje boeken.

Noche fiesta in bar Sexiboom!





COME TO BAR SEXIBOOM TONITE!

EXPAT SCHAUMPARTY! 


with:


DJ RICARDO
BAND MR. TACO & THE ENCHILADAS
LASOR SHOW
TOPLES DANCE 
WAITRESS IN CAGE
HARD MUSIC
ASIAN GIRL SHOW 
TV WIT ADULT CARTOON
BODY TO BODY MASAJE
AND CULTURE

Happy hour 14:00–23:00 h
Locals Entry $ 56
Foreigners free (if show passport)
Ladies free (if show breast)

SAFETY we have guns lockers! (next to amunition shop)



Muziek in een bananenrepubliek (2)

Elke maand doet correspondent Joris Mikkelsen – het kleine neefje van Jens – verslag van een muziekfestival in Managuay, de Zuid-Amerikaanse bananenrepubliek.

Festival: Festival del Mundo
Beoordeling: *****

Serge
Het gekreun van ‘Je t’aime… moi non plus’ galmt door de tent. Het is plakkerig heet en de slowende stelletjes kruipen nog dichter tegen elkaar. Op het podium, onder het rood-wit-blauw van de Franse vlag, steekt de legendarische Serge Gainsbourg een lange, donkerrode tong in de mond van Jane Birkin. ‘Wat heeft Serge Gainsbourg een grote snor,’ fluister ik tegen Jens. ‘Dat is Serge Gainsbourg niet,’ fluistert hij terug. ‘Dat is Conchita Sánchez, een actrice, en die is juist beroemd om haar snor.’

Welkom in Managuay, een vergeten uithoek van Zuid-Amerika waar niets is wat het lijkt, al was het maar omdat er geen geld is om het te betalen. Ik ben op het Festival del Mundo met mijn neef Jens, die hier als freelance correspondent werkt en die ik mag helpen met festivalverslagen voor VICE. Het Festival del Mundo biedt de Managuayanen een blik op de wereld, zo heet het, en dat is een goede zaak. Van Latijns-Amerikaanse gastvrijheid heb ik bij de ingangscontroles namelijk weinig gemerkt – waarschijnlijk omdat ze door militairen werden uitgevoerd. Het beeld van Jens, in buikligging op een tafel terwijl zo’n soldado hem met een wapenstok examineert, zal ik niet licht vergeten. ‘Een rectale controle is hier niks bijzonders,’ riep Jens nog, de moed erin houdend. ‘Maar rubberen wapenstokken in plaats van houten, dat is echt luxe.’ Hij stak zowaar zijn duim op.

Eenmaal op het terrein is er muziek, er is drank, mensen liggen chillend op de grond – wat dat betreft onderscheidt het Festival del Mundo zich niet van een doodgewone Managuayaanse straat. Maar die landenpaviljoens! Als eerste betreden we dat van Duitsland. Eén gigantisch Oktoberfest. Alleen: circa 1935. Alle mannen zijn blond en geüniformeerd. ‘Jens!’ sis ik aan de tap. ‘Het lijken goddomme wel nazi’s!’ Jens slaat snel een wijsvinger voor zijn mond. ‘Zeg dat woord niet.’ Hij schuift me een stenen kruik met bier toe. ‘Het zijn hun nakomelingen. Na de Tweede Wereldoorlog heeft Managuay tienduizenden foute Duitsers met open armen ontvangen. Dit is hun… cultuur.’ Opeens barsten de drie Oberscharführer naast ons uit in een brullend gelach. Ze slaan hun bierpullen tegen elkaar. ‘Ha-ha-ha-Hitler!’

Nepfransen, nepnazi’s: het mag duidelijk dat het Festival del Mundo meer over Managuay zegt dan over de rest van de wereld. De ‘Franse baguette’ in de snackbar? Een uitgerekte burrito. Engelbert Humperdinck in de Engelse tent? A guy named José met bejaardenschmink. Afijn, alles went. Met vlag en wimpel slaag ik voor mijn inburgeringscursus als we het terrein verlaten. De soldaat die Jens fouilleerde, kijkt ons vragend aan en wijst op zijn wapenstok. ‘No gracias,’ zeg ik, en we lopen door.

Vanwege de Managuayaanse totaalervaring krijgt het Festival del Mundo: vijf sterren.

Adios!

Joris

Dit verslag stond eerder op VICE.com. Volg daar de avonturen van Joris Mikkelsen deze zomer. Of op deze website.


Zie ook:

Muziek in een bananenrepubliek (1)

Foto Ronaldo Santana