Olympische équipe Managuay deels op tijd


SAN CRISTÓBAL DE LAS CASAS – Morgen begint in Vancouver om 17:00 uur plaatselijke tijd de vrije kür voor vrouwen. Net op tijd voor kunstschaatsster Jimena Bela Velázquez: de Managuayaanse hoopt om 16:45 uur eindelijk in Canada te arriveren.

‘En dan is het een kwestie van de weg vragen,’ zegt de atlete in een lunchroom in San Cristóbal de las Casas (foto) in Zuid-Mexico, gezeten naast haar schaatspartner Ricardo Matti. De Olympische équipe van Managuay is al sinds 12 februari onderweg naar Canada. Volgens de chauffeur kan de bus na Mexico-Stad ‘definitief in z’n vier.’

Voor skeleton-atlete Bebel Kahuna, ‘de grootste borsten op de plank’, is de laatste wedstrijd vorige week vrijdag al verreden. ‘Ik heb ook andere interesses,’ reageert Kahuna echter laconiek. Kahuna is momenteel een YouTube-hit als actrice in een erotische strandfilm.

Ook rodelaar Benedicto de Boer, sportman met Nederlandse voorouders, heeft dankzij de landreis alle wedstrijden uit zijn discipline aan zich voorbij moeten laten gaan. De Boer is wél geïrriteerd. ‘Maak nog maar eens zo’n evenement mee, waar je vrouwen uit alle landen ter wereld je chorizo kunt laten zien,’ bromt hij.
Een chorizo is een Spaanse worst.

Lees ook: Olympische équipe is zoek

Lees ook: Olympische équipe naar Vancouver


Cultuur: Viña, de godin van de wijndruiven


Binnenkort gaat in Managuay
de wijnoogst van start met de verering van Viña, de godin van de wijndruiven. Hoewel zij Viña respecteren, hebben de Managuayanen een heel eigen, typische houding ten opzichte van religie, eigendom en alcohol. Op dit prachtige mozaïek in wijnstad Resaca is goed te zien hoe de lokale bevolking de druiven nog onder de neus van de beschermvrouwe vandaan steelt.

Vakantieboekspel: Win een boek! (3)

Het is weer prijsvraagtijd! Beantwoord de volgende vraag en maak kans op (de belofte op) een exemplaar van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek, verschijningsseizoen lente 2013.

Vraag:
Wat zien we hier?

a. Een berg zout
b. Een in de open lucht opgeslagen partij cocaïne
c. Een bergketen
d. Een foto

Stuur uw oplossing naar info@managuay.info en win misschien!

Foto Lota del Horno

Transfer topfolteraars naar ‘Real Madrid van veiligheidsdiensten’

De Colombiaanse president Juan Miguel Santos, die gisteren de geheime dienst DAS afschafte

MATAQUINTOS – Met de aankoop van twintig topfolteraars uit Colombia presenteert de militaire inlichtingendienst van Managuay zich naar eigen zeggen als ‘het Real Madrid van de veiligheidsdiensten’.

De beruchte geheime dienst DAS in Colombia werd gisteren na 58 jaar afgeschaft nadat was gebleken dat de dienst moorden pleegde en rechters, politici, mensenrechtenactivisten en journalisten afluisterde. De Managuayaanse minister van Foltering, generaal Hérculo Pinto de Caña, belde direct met zijn Colombiaanse collega’s. ‘Een schande,’ verklaart hij in voetbaljargon, ‘dat dat soort kleedkamergeheimen openbaar worden.’

Pinto de Caña zegt trots te zijn dat hij twintig ‘aanvallers en Ausputzers’ van de DAS heeft weten te interesseren voor een carrière bij de geheime dienst van Managuay. ‘Hoe? Door ze alle vrijheid te gunnen. Niemand gaat hen hier controleren en noteren wat ze allemaal doen. Temeer omdat de meeste Managuayanen toch niet kunnen schrijven.’

De overige 4780 leden van de DAS krijgen nieuwe functies bij de Colombiaanse ministeries van Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Zaken en bij het Openbaar Ministerie.

Dit is niet de nieuwe vakantievilla van Willem-Alexander en Máxima

Casa Abandono

“Beste Guillermo-Alejandro en Máxima,
!Felicidades! Namens de makelaarsvereniging van Puerto Petróleo wil ik U van harte proficiat wensen met de aankoop van Uw villa in het Griekse Porto Cheli. Via via is mij ter ore gekomen dat U budget heeft voor nóg een vakantiewoning. Immers, dankzij de crisis in Griekenland kostte die villa een schijntje en de duur van die zogenoemde Catshuisonderhandelingen neemt dermate Belgische proporties aan dat een eventuele bezuiniging op uw jaarlijkse toelage vooralsnog op zich laat wachten. Daarom maak ik U met deze brief graag attent op een luxe zomerhuis dat wij in onze portefeuille hebben.
Het gaat om een heerlijk huis, genaamd Casa Abandono, gelegen op het eiland Desesperación in het Blauwe Meer, op de grens tussen Noord- en Zuid-Managuay. Nu hoor ik U denken: het Blauwe Meer, heet dat in de volksmond niet Lago Petróleo omdat de Managuayaanse petrochemische industrie er huist? Dat klopt. Maar bekijkt U het eens zo: alleen wanneer de wind uit het zuidwesten komt, trekken de gifwolken over uw huis. En bovendien zijn zorgen over het diner op die dagen afwezig: de volwassen gieren, toekans en forellen drijven zo langs uw huis, klaar voor de barbecue!
Het zomerhuis bestaat uit een complex van daken op witgepleisterde palen en staat pal aan het strand. Het beschikt dan ook over een eigen steiger, duikplank en waterpomp (in de kelder).
Het staat weliswaar niet op 4000 vierkante meter grond, zoals uw Griekse woning, maar het eiland waarop het huis ligt is natuurlijk uw achtertuin en die is minstens zo groot. Wij kennen uitstekende junglegidsen en reptielenbetenexperts die u kunnen bijstaan als U er met de meisjes gaat badmintonnen.
In de omgeving vinden mensen van uw kaliber genoeg aanspraak. U krijgt beroemde buren! Drugdealers, vastgoedspeculanten en andere leden van de Managuayaanse jet set kiezen steeds vaker voor een buitenverblijf aan het Blauwe Meer. Ook zorgt het leger en het veiligheidsapparaat voor veel werkgelegenheid in de streek. In het weekend vliegen de helikopters met ladingen dissidenten af en aan boven het wateroppervlak.
Afijn, ik hou het kort, want U bent beiden drukbezette mensen. Rest mij niets dan te zeggen dat we u van harte uitnodigen om een blik te komen werpen als u weer eens in Argentinië bent. De huidige eigenaar van de woning, de beroemde cineast Francisco Estigue (U kent vast zijn Latijns-Amerikaanse filmhuishit Negentien meisjes, naakt, in mijn huis op het eilanduit 2005!), wil het graag verkopen. Hij benadrukt dat U een van zijn actrices er gratis bij krijgt als dienstmeid. De sleutel van de onderaardse kluis waarin ze waarschijnlijk nog zit, ontvangt u nadat een eerste aanbetaling is overgemaakt.
Overlegt u eens met Uw ouders. En dan hoor ik het graag!
Met vriendelijke groet,
Federica Aponte Aponte
Voorzitter makelaarsvereniging Puerto Petróleo”

BREKEND: Rebellen Managuay bereiken hoofdstad

Maoïstische rebellen poseren aan de rand van Mataquintos voor een kanon: Álvaro ‘Pretty’ Desdemona (l) en Chico ‘Pipi’ Larque

MATAQUINTOS – De maoïstische rebellen van Managuay hebben dinsdag urenlang een buitenwijk van de hoofdstad Mataquintos beschoten. De regering-Jamón doet de aanvallen af als ‘een opstootje’.

Het offensief heeft tot grote paniek geleid. Bewoners van de wijk verplaatsen zich op dit moment met honderden tegelijk naar het stadscentrum, op zoek naar een veilig heenkomen. De minister van Buitenlandse Zaken, generaal Arnoldo Pelotón, heeft hen echter opgeroepen terug naar huis te gaan. ‘Een opstootje als dit komt voor in de beste wijken,’ zei hij in een radiotoespraak vanochtend (Nederlandse tijd). ‘Vroeger maakten kwajongens katapulten, nu knutselen ze andere dingen in elkaar. Kom op mensen, de tijden zijn veranderd.’ Wie toch naar de binnenstad komt, kan rekenen op een traangaskanon. Pelotón: ‘Dit om het toerisme te beschermen.’

De opmars van rebellenbeweging De Oplichtende Pad bewijst met de charge van dinsdagavond wederom veel sneller te verlopen dan verwacht. In precies een maand tijd hebben de rebellen nu ongeveer een derde van het Managuayaanse territorium in handen, terwijl ook de westelijke provincie Andes op omvallen staat. Het staatshoofd, generaal Jamón, heeft nog steeds niet in het openbaar gereageerd. Wel parkeren voor het presidentiële paleis steeds vaker vrachtwagens van het bedrijf Chihuahua Tierra, gespecialiseerd in tunnelbouw.

Nobelprijs weer niet naar Managuay

Sergio Sánchez Hammarskjold

PERFIDO – En weer gaat de Nobelprijs voor de Literatuur niet naar Sergio Sánchez Hammarskjold. ‘Mario Vargas Llosa? Een armoedige prutser.’

Door Jens Mikkelsen

Het is een bittere pil voor Sergio Sánchez Hammarskjold. Gaat de Nobelprijs eindelijk weer eens naar de Spaanstalige wereld, krijgt Mario Vargas Llosa hem, de grootmeester uit Peru. En dat terwijl Sánchez Hammarskjold elk jaar weer genoemd wordt. Toegegeven: alleen door hemzelf.

Teleurgesteld?

‘Het gaat elk jaar zo. Die Zweden lezen alleen fantasieverhalen. Alles wat anders is, is verkeerd.’

Sánchez Hammarskjold gaat er prat op nog nooit een heuse roman te hebben geproduceerd. In Managuay, waar de helft van de bevolking niet kan lezen, en de andere helft daar gewoon geen zin in heeft, moet een auteur zich toeleggen op praktische teksten. Sánchez Hammarskjold schrijft handleidingen, snackbarmenu’s en productinformatie. Zijn Ingrediënten & Voedingswaarde per 100 ml van de literflessen Pipo Papajapap geldt als een klassieker in het genre.

Waarom wordt u steeds gepasseerd?
‘Ze willen dat je dingen verzint. Het mag geen praktisch nut hebben. Ik heb net een klus voor het leger afgerond. Inventarisatie van lijken na de opstand van San Fernando, 3 maart 2010, A t/m M is een prachtwerkje geworden. Maar denkt u dat ze dat in Stockholm gaan lezen? Als je, zoals Vargas Llosa, dingen uit je duim zuigt, dan ben je toch een armoedige prutser?’

Is uw werk wel te vergelijken met dat van hem?
‘Maar natuurlijk. Ze prijzen Vargas Llosa “voor de manier waarop hij machtsstructuren in kaart brengt en voor zijn scherpzinnige beelden van het verzet, de opstandigheid en de nederlaag van het individu.” Dan hebben ze mijn bewegwijzering van martelcentrum Horror Máximo in La Libertina nog niet gelezen.’

Hopelijk heeft u volgend jaar meer geluk. Wat schrijft u nu?

‘Ik ben bezig met het telefoonboek van Managuay. Mag ik uw mobiele nummer noteren?’

‘Ben Affleck heeft scenario Argo gestolen’

Ben Affleck, regisseur van Argo, met zijn Oscar

MATAQUINTOS – Het scenario van de film Argo, die afgelopen nacht in Los Angeles de belangrijkste Oscar in de wacht sleepte, is gestolen. Dat beweert de Managuayaanse regisseur Ever Terrazas.

Door Jens Mikkelsen

‘Ben Affleck zag mijn film, Señorito Pupú, in 2010,’ zegt een woedende Terrazas. ‘Twee jaar later komt hij met een exacte kopie. Hij heeft me nooit iets gevraagd en nu wint hij een Oscar voor de beste film. Ik beschouw die Oscar dan ook maar als de mijne.’ Argo is een politieke thriller over een CIA-actie uit 1979 waarbij zes Amerikaanse diplomaten uit Iran worden gesmokkeld. Señorito Pupú is een kindermusical over een clown met een bruine snor die droomt van een fuif.

‘Oké, ik geef het toe, de films lijken helemaal niet op elkaar,’ huilt Terrazas als hij hiermee wordt geconfronteerd. Terwijl hij gillend wegrent: ‘Ik wil ook een Oscar!’

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Cabaretfestival

Het Teatro Colón in San Luís

‘Kennen jullie dat?’ De cabaretier kijkt het publiek in. ‘Zat ik laatst op een tank, komt er een officier op me af. Zegt ie: “Het is groen, je mag er niet op zitten en het is géén tank.” Ik zeg: “Weet ik niet.” Hij pakt zijn Korobov TKB-022 volautomatisch, slaat me tegen de grond en brult: “Tóch een tank!”’

Rumoer. De man naast me slingert zijn glas caipirinha naar het podium. Laarzen, een stoel en zelfs een hagelschot ijsklontjes gaan door de lucht. Glunderend ontwijkt de cabaretier de projectielen: zijn grap valt duidelijk in de smaak.

Het Festival Cabaret de las Pampas is hét humorevenement van Managuay. Eens per jaar stroomt het Teatro Colón in San Luís vol voor zestig grappenmakers die strijden om de eer. Hun grootste hindernis is ongevraagde publieksparticipatie – hier in het cowboyachtige zuiden geeft men nu eenmaal graag zijn mening.

Vorig jaar maakte een nerveuze beginneling de zaal, bestaande uit Hubba Bubba smakkende gaucho’s, uit voor ‘kauwboys’. Hij bezweek aan interne bloedingen. Een The Matrix-parodiant had geluk en kwam er met slechts een geperforeerd oor vanaf. Inmiddels zeggen oud-winnaars als Sara Krosas (kapotte knieschijf), Juan Japo de los Walos (doorzeefde linkerschouder) en Frederico Jóven (betweterigheid van de volhardende soort): wie San Luís in één stuk verlaat, heeft er niet echt gestaan.

Tijd voor de laatste act. Het is het trio Raúl, Ramón y Ramona, dat vorig jaar nog wegens ‘subtiliteit’ werd afgewezen. Daar hebben ze van geleerd: Raúl draagt een gillende lesbienne op zijn schouder, Ramón een manke condor en Ramona draagt, getuige haar deinende borsten, helemaal niets. Onder luid gejoel schroeft ze de dop van een fles olijfolie en knipoogt naar de juryvoorzitter. Die steekt zijn duim omhoog. Eén finaleplek staat al vast.

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Kaartjes voor Pinkpop à 50 euro!

Bruce ‘The Boss’ Springsteen, een artiest die je niet mag missen

LANDGRAAF – Ondanks de grote belangstelling voor het optreden van Bruce Springsteen op Pinkpop vandaag zijn er nog steeds kaartjes beschikbaar tegen een redelijke prijs. Dat blijkt uit een rondvraag van deze site, die hiermee absoluut geen commerciële bedoelingen heeft.

Zo biedt Manolo González uit Maastricht twee kaarten aan voor slechts 50 euro per stuk. Dat is maar liefst 35 euro goedkoper dan de officiële verkoopkanalen! Hij heeft ze toch wel zelf gekocht? ‘Jazeker,’ antwoordt Manolo over de telefoon. ‘Ik ben niet iemand die, als hij twee meisjes in de trein over hun kaartjes hoort praten, ook uitstapt op Utrecht Centraal en ze achtervolgt en in een donker hoekje drijft en dan onder bedreiging hun kaartjes afpakt, of zo.’

Ook Vicky Sambucco uit Bellingwolde heeft twee toegangsbewijzen voor The Boss te verkopen. Ze vraagt 125 euro per stuk, maar daarmee zijn de kaarten nog steeds zo’n 40 euro goedkoper dan op bepaalde illegale sites die zich inlaten met praktijken waar wij ons, als Persbureau Managuay, verre van houden. Waarom zo lekker scherp aan de prijs? Vicky: ‘Kijk maar naar buiten. Met Pinkpop hoor je zeiknat te worden onder een opengescheurde vuilniszak. Met dit zonnige weer hoeft het voor mij gewoon niet. Echt waar.’

Lezers die geïnteresseerd zijn in de persoonlijke motieven van Manolo en Vicky brengen wij graag in contact met hen. Stuur gewoon een mailtje naar info@managuay.info o.v.v. THE BOSS ONDER DE TOONBANK. Let op: het gaat hier dus om een vriendendienst zonder winstoogmerk!
Het kan zijn dat we je om een kleine vergoeding vragen, maar dat is alleen omdat we op dit moment online in goud handelen en elke minuut die we aan jou besteden, is vanuit dat oogpunt gewoon echt zonde.
REAGEER NU!