Berichten

Geplaatst op

‘Niks mis met geweldscultuur VS’

Gebed voor de slachtoffers van het bloedbad in Tucson (VS)

MATAQUINTOS – Het bloedbad in Arizona moet Amerika geen trauma opleveren. Dat zegt generaal Bernardo Moto y Tomo, minister van Defensie en internationaal gezocht wapensmokkelaar.

‘Is er een probleem? Dan los je dat op als een man,’ analyseerde Moto y Tomo de schietpartij. ‘In Duitsland zouden ze zijn gaan praten. Koester dat, Washington.’ Het is een publiek geheim dat de generaal nauwe banden heeft met Chihuahua Cabúm, een criminele organisatie uit Managuay die jaarlijks miljarden peso’s verdient met de smokkel van wapens van en naar de VS.

Moto y Tomo betreurt het bloedbad in Tucson, maar noemt het het onvoorspelbare werk van een eenling. ‘Hier in Managuay hadden wij eens iemand die voor persvrijheid pleitte. Zoiets kun je niet voorzien. Dan is het: gaatje in de papaja, vruchtvlees eruit laten lopen en wegspoelen met een goed glas tequila.’

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Filmfestival

Een sopropo

Van wat voor muziek hou jij?’ Of: ‘Evita Perón, vrouw of musicalster?’ Er zijn veel opmerkelijke vragen denkbaar tijdens de liefdesdaad, maar regisseur Andrés Papachango (1949) sprak ze echt uit. Sterker: het enfant terrible van de Managuayaanse cinema liet de camera’s lopen terwijl hij het deed.

Liefde (Amor, 2008) is sinds afgelopen zaterdag te zien in een nevenprogramma van het Managuayaans Film Festival (MFF). Een gewaagde keuze, aangezien de film destijds door de critici werd afgedaan als ‘een goedkope aaneenschakeling van ruim veertig hoerenbezoeken’ en ‘een slap excuus om zoveel mogelijk vrouwelijk naakt te laten zien’.

Het zijn deze nevenprogramma’s die het MFF doorgaans zo geslaagd maken. Zeker nu de uitreiking van de Gouden Lama’s steeds meer een gelegenheid wordt waarin de militaire junta een beslissend woordje meespreekt. Zoals vorig jaar, toen een wanproduct van het Managuayaanse leger de grote winnaar werd: Het bloedbad bij San Fernando, een in real time nagespeelde veldslag van dertien (!) uur. De makers wilden speciale effecten gebruiken, maar het officierskorps stond erop om de complete slachting over te doen.

Nee, dan het ingetogen werk van Papachango. Neem het magistrale Alles over mijn vader (Todo sobre mi padre, 2001), waarin een travestiet, de zoon van twee travestieten, op zoek gaat naar zijn vader, die nooit een echte travestiet blijkt te zijn geweest, maar slechts een travestietachtige manhoer die travestieten als klant heeft.

Of Diepe vouwen (Arrugas profundas, 2010), door Papachango geroemd als ‘het bewijs van cinematografische schoonheid op het snijvlak van erotiek en origami.’ En de broeierige roadmovie Twee sopropo’s en een perzik (Dos sopropos y un melocotón, 2003). Daarin razen twee jongens en hun buurvrouw uit verveling over de pampa’s. De sopropo – een soort komkommer – uit de titel verwijst naar de permanente staat van opwinding van het duo.

Ook bij deze films kreeg Papachango het verwijt van effectbejag. Zijn reactie luidde steevast: ‘Wie de plot niet vat, heeft in elk geval een paar lekkere tieten gezien.’
Noud Nijssen

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

Traditionele ‘Rede tot de Natie’ van Jamón


MATAQUINTOS – Generaal Jamón heeft om drie uur vannacht (Nederlandse tijd) zijn jaarlijkse Rede tot de Natie uitgesproken. Na afloop volgde de traditionele executie.

Jamón roemde het feit dat Managuay het vierde jaar van zijn militaire dictatuur ingaat. ‘Nog nooit was ons volk zo hoopvol, ordelijk en gedecimeerd,’ zei hij, en maakte een knik van dankbaarheid richting soldaten in het gelid. De toekomst gloort volgens Jamón met name in de technologische sector. Daarmee doelt hij vermoedelijk op de kaping, drie uur eerder, van een vrachtschip met 400.000 iPads door de Managuayaanse douane.
De executie was op aandringen van mensenrechtenorganisaties zo humaan mogelijk gehouden. Zeven misdadigers kregen daarom niet langzaam vloeibaar lood in hun keel gegoten, maar in één keer.
Jamón hield zijn toespraak gelijktijdig met Barack Obama’s State of the Union om zo kijkers bij zijn Amerikaanse collega weg te trekken. Dit is alleen gelukt bij de Managuayaanse diaspora. Die bestaat voornamelijk uit prostituees en heeft toch de hele dag de tv aan.
Geplaatst op

Mislukte aanslag op vlucht naar Managuay


MATAQUINTOS – Een Soedanese man heeft gisteravond geprobeerd een bomaanslag te plegen tijdens een vlucht van Kopenhagen naar Mataquintos. Het incident vond plaats in een toestel van de Managuayaanse luchtvaartmaatschappij Air Burrito (foto: logo).

De 24-jarige Soedanees wilde vlak voor de landing explosief materiaal tot ontploffing brengen dat hij op zijn dijbeen had geplakt. Zijn medepassagiers, goeddeels vermoeide prostituees die na de klimaatconferentie van Kopenhagen naar huis terugkeerden, raakten echter alert op het moment dat de man zijn broek open ritste. De prostituee aan zijn rechterzijde spoot onmiddellijk pepperspray, waarop een steekvlam ontstond.
Hierdoor gewaarschuwd, sprong de Nederlandse expat Joris Scharinga (34) vanaf de andere zijde van de cabine direct over de stoelen naar de Soedanees. Hij kon hem echter niet meer bereiken omdat de overige prostituees uit het toestel zich hadden verzameld rond diens stoel, waar zij onderling ruzie stonden te maken, in de veronderstelling dat het een geïnteresseerde klant betrof.
Het is niet bekend of de Soedanees alleen handelde of in opdracht van een terroristische organisatie. Een van de prostituees verklaart te hebben gehoord dat de man zich herhaaldelijk richtte tot ‘elke Ada’. ‘Dat sloeg nergens op, want geen van ons heet zo,’ aldus de vrouw, die anoniem wil blijven.

Geplaatst op

Muziek in een bananenrepubliek (1)

Joris Mikkelsen, de neef van.

Ik ben mijn koffer aan het pakken voor de vetste festivalzomer ooit. Heb ik alles? Kogelwerend vest, pepperspray, een geïmpregneerde klamboe… Jazekers: ik ga naar Managuay, in Zuid-Amerika! Het is een idee van mijn neef Jens, die daar werkt als journalist. Toen hij hoorde dat ik weer met mijn studie was gestopt, zei hij dat ik deze zomer maar naar hem moest komen om over de toekomst na te denken. Supervet!

Niet dat ik iets weet van Managuay. Op de Montessori vonden ze je aardrijkskunde al oké als je oost van west kon onderscheiden. Ik weet alleen dat Managuay op het zuidelijk halfrond ligt en dat mijn festivalzomer dus een winter is. Maar volgens Jens is Managuay een cultuurshock. Het schijnt dus een militaire dictatuur te zijn én een derdewereldland. Dat betekent dat je elke dag blij mag zijn als de doodseskaders je hand niet hebben afgehakt, zodat je er tenminste nog je reet mee kunt afvegen, bij gebrek aan wc-papier. Best heftig.

Jens heeft beloofd dat we de tofste festivals gaan aflopen. Hij heeft me een keer verteld van het Lianenfestival van een of andere linkse rebellengroep die zich in de jungle schuilhoudt. Zatte vrouwen klimmen daar in de bomen om zich te verstoppen en zatte mannen gaan hen dan zoeken. Afijn, het komt erop neer dat je als toeschouwer met ook een x aantal borrels achter de kiezen twee uur lang stomdronken mannen aan lianen door het bos ziet slingeren terwijl ze oerkreten slaken. Op de grond rent één gast rond – José – die hun val moet breken.

Jens heeft een keer gezien dat een man op een tak ruzie stond te maken met een vrouwtje dat hij had gevonden en wilde meenemen. ‘Jou nooit!’ riep hij opeens en sprong naar beneden. Het publiek gaf hem een staande ovatie en jonge meisjes renden op hem af om hem te kussen. Maar hij was morsdood. Dat wijf op die tak had hem gewoon geduwd. ‘Coño!’ krijste ze van boven, hysterisch. Toen kwam José eraan – die had even een tequilaatje staan drinken – en begon aan dat lijk te sjorren, tegen het publiek mompelend: ‘Kom, kom, hier is niets te zien.’ Geweldig. Maar je komt er als buitenlander alleen binnen als je door die rebellen wordt gekidnapt. Duimen dus!

Hoe dan ook: het wordt supertof. Op de site van VICE kun je mijn verslagen lezen. Ik hoor graag wat je vindt! Nou, het boodschappenlijstje van Jens is bijna af. Nu nog de malariapillen in de koffer en dan op naar de boot.

Hasta la vista, baby’s!

Joris

Deze bijdrage verscheen eerder in de Festival Guide van website VICE. Volg de avonturen van Joris Mikkelsen deze zomer op VICE.com en op deze website

Foto Ronaldo Santana

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Sovjetbom

De Zuidelijke Woestijn van Managuay

‘Hier stond de tribune, volgens mij.’ Majoor Enrique de los Platos, mijn begeleider, spuugt in het zand. ‘Ik zou het kunnen navragen bij de Topografische Afdeling. Maar ja.’ Met toegeknepen ogen kijk ik naar de zon, die deze zanderige uithoek tot een oven maakt. Nikita Chroesjtsjov had het goed gezien.

De Zuidelijke Woestijn van Managuay was een halve eeuw geleden een brandpunt van de Koude Oorlog. Het maoïstische regime van Sergio ‘De Neushoornleguaan’ Susa had het gebied aangewezen als testlocatie voor een nieuwe, Russische kernkop: de AN602 of ‘Tsar Bomba’. Sovjetleider Chroestsjov gaf vanuit Moskou opdracht aan Managuayaanse ingenieurs om het model in elkaar te schroeven.

Zo kwam het dat op een ochtend in 1961 een Toepolev met de volledige Sovjettop in Mataquintos landde. Susa’s programma – een krampachtig ongedwongen receptie met tequila en gefrituurde chinchillaknoedels – werd door Chroesjtsjov genegeerd: hij wilde direct naar de woestijn. Drie uur later zat hij op een tribune bloednerveus te lonken naar de Tsar Bomba, even verderop in het zand. Een mannenstem begon af te tellen.

‘Diez… Nueve…’ Niemand voorzag wat zou gaan gebeuren. Niemand, behalve iedereen die wel eens een transistorradio made in Managuay had gekocht. ‘…Zero.’ Niets. Toen klonk een luid ‘pffrrrt’, dat een half uur aanhield. Daarna nestelde een koppel alpacalama’s zich in de bom. Chroesjtsjov gooide zwijgend zijn burrito in het zand en verliet de plek des onheils.

‘Is het nog goedgekomen?’ vraag ik aan majoor De los Platos. Deze haalt een mango uit zijn jaszak en neemt een hap. Met volle mond: ‘Als u meer wil weten, kan ik u begeleiden naar het Militaire Archief. Maar ja.’

Op 30 oktober 1961 brachten de Russen op Nova Zembla hun eigen model tot ontploffing. De Tsar Bomba veroorzaakte een explosie van vijftig megaton: de grootste die de mens ooit heeft teweeggebracht.

Foto Persbureau Managuay

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Geplaatst op

REISGIDS 2013 (7): Dansen in Club Dengue

Een show in Club Dengue 

Wat? Uitgaan
Waar? Club Dengue, La Libertina
Prijs? $$
Club Dengue begon als een links clubhuis van de maoïstische rebellen. Nu is het de populairste discotheek van junglehoofdstad La Libertina: zo’n typisch Managuayaanse combinatie van, pak ‘m beet, Nighttown, Paradiso en de Bananenbar. De communistische principes van weleer zijn echter niet verloochend: alle gebruikte bananen gaan naar de plaatselijke daklozenopvang.

$$$ duur
$$ redelijk
$ goedkoop

Dit artikel maakt deel uit van de zomerserie Reisgids 2013: de beste tips voor de vakantievierder in Managuay. Meer tips? Onze reisgids vindt u in dit boek.

Foto Fernando_c6

Geplaatst op

Nederlandse coureur gaat land veroveren voor Managuay

De bumpersticker die de Managuayaanse overheid heeft verstrekt

ROTTERDAM – De Nederlandse coureur Roger van Bergen gaat land claimen voor Managuay tijdens de rally Amsterdam-Dakar. Van Bergen is voor dit doel speciaal benoemd tot honorair consul.

Dat heeft de rallyploeg van de Nederlander, Team CMYK, maandag bekendgemaakt. Van Bergen, architect van beroep, onderhield al warme banden met de militaire junta van het Zuid-Amerikaanse land. Kort nadat hij zich had ingeschreven voor de rally, die eind november finisht in Gambia in West-Afrika, ontving hij een telefoontje. ‘Of het klopte dat Gambia aan zee ligt,’ vertelt Van Bergen. ‘En of ik zin had om een paar stranden in beslag te nemen voor Managuay. Ik dacht: dit is een droom die uitkomt.’ Managuay is een door land omsloten republiek die al sinds de Oorlog van de Vijf Papaja’s (1850-1852) geen kuststrook meer bezit.

Het Managuayaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigt dit verhaal. ‘Meneer Van Bergen is via een spoedprocedure benoemd tot cónsul honorario,’ aldus een woordvoerder. Dat ging binnen vier weken – opmerkelijk snel voor een land waar het aanvragen van een rijbewijs doorgaans zes maanden kost, of tien euro. In ruil daarvoor sponsort Managuay het rallyteam met een bumpersticker.

Bovendien krijgt Van Bergen een half miljard aan Managuayaanse peso’s mee – omgerekend zo’n 135 euro – om namens de junta land te kopen en honderd claimstickers om op gebieden, voorwerpen of personen te plakken die hij voor de bananendictatuur geschikt acht. De woordvoerder: ‘Afrikanen zijn eraan gewend dat buitenlanders hun bezittingen inpikken. Wij verwachten dan ook een flexibele opstelling.’

De rally Amsterdam-Dakar gaat aanstaande zaterdag 3 november van start in Amsterdam en eindigt drie weken later in Gambia. De opbrengsten gaan naar een goed doel. Behalve Roger van Bergen maken ook zijn vrienden Menno Hornstra en Shen-Hau Cheng deel uit van Team CMYK. Hun verrichtingen zijn te volgen via deze website.

Meer informatie over Team CMYK is te vinden op teamcmyk.com.
Zie voor de rally www.amsterdamdakar.com.

Geplaatst op

Toch Elfstedenrace, ondanks weersverwachting

Het parcours bij Alcazar: ‘nog iets te nat, maar bijna droog’

LA LIBERTINA – Tegen alle verwachtingen in gaat begin volgende week in Noord-Managuay de Elfstedenrace van start. De weersomstandigheden zijn er niet naar, ‘maar er is niets wat een smak geld niet kan regelen.’

Dat zei voorzitter Wílmer Wáffler van de vereniging De Noordelijke Elf Steden dinsdagavond tijdens een persconferentie. Mogelijk aast hij op subsidie om zwakke plekken op het parcours te repareren, maar waarschijnlijk wilde hij laten weten dat de organisatie open staat voor steekpenningen om de zeldzame autorally door de jungle toch te organiseren.

Sinds het invallen van de droogte in Noord-Managuay vorige week heerst in het land een ware Elfstedenkoorts. Praatprogramma’s op tv gaan alleen nog maar over de modder: zal die hard genoeg zijn om alle auto’s te dragen? Voormalige coureurs halen herinneringen op en maken zich zorgen over de drinkcapaciteiten van de jonge generatie, die tenslotte in elke stad op de route een voorgeschreven hoeveelheid gefermenteerde lamamelk moet drinken met een alcoholpercentage van tenminste 40%, het zogenoemde ‘pimpelen’.

Na het weekeinde zal blijken hoe diep de Managuayanen bereid zijn in de buidel te tasten voor een traditie die lijkt op sport, maar draait om motoren en drank. Heel diep, zo is de verwachting.

Geplaatst op

Vakantieboekspel: Win een boek! (10)

 Is ‘Ticket to the tropics’ het Managuayste nummer ooit?

En wéér kunt u een exemplaar winnen van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek! U weet wel, dat werkje van ons dat op vrijdag 17 mei in Utrecht wordt gepresenteerd (kom ook!). Er zijn nog maar drie kansen om zo’n boek te winnen, dus doe uw best.

Het Vakantieboekspel van februari draait om de vraag: wat is het Managuayste lied? Ook u kent een hoop nummers die erg van toepassing zijn op Managuay en zijn inwoners, zoals:

  • Easy lover (Phil Collins en Philip Bailey)
  • Tequila sunrise (The Eagles)
  • Mambo no. 5 (Lou Bega)
  • Adieu, mein kleiner Gardeoffizier (Robert Stolz)
  • Ticket to the tropics (Gerard Joling)

Mail uw suggestie naar info@managuay.info – van de beste inzendingen maken we een top 10 en de nummer 1 wint een gratis boek!