Managuayanen willen ook meldpunt

De Managuayaanse gemeenschap in Nederland: behoefte aan een centraal nummer

AMSTERDAM – De commotie over het PVV-meldpunt voor Oost-Europeanen heeft de Managuayaanse gemeenschap in Nederland wakker geschud: die eist nu haar eigen meldpunt.

‘Onze leden zouden gebaat zijn bij zo’n centraal nummer,’ zegt Vicky Núñez van Sexy Señorita, de belangenvereniging voor Managuayaanse vrouwen in Nederland. ‘Nu worden ze vaak midden in de nacht op hun mobiel gebeld, terwijl ze dan juist een klant aan het helpen zijn.’

Ook de vakorganisatie voor Managuayaanse mannen in Nederland, NarcoTráfico NL, ziet een meldpunt wel zitten. ‘Elke week komen er landgenoten met grote koffers naar Nederland,’ zegt Diego, die niet met zijn achternaam in de krant wil. ‘Die moeten zich natuurlijk zo snel mogelijk melden.’

Overigens hebben niet alle Managuayanen in Nederland behoefte aan een meldpunt. De Managuayaanse studentengemeenschap laat weten dat ze bestaat uit Juanita de Vries Benítez, en zij is gewoon te bereiken op 06-28130090.

Lik-op-stukbeleid voor Bolivianen

Bolivianen hebben het in Managuay zwaar te verduren

MATAQUINTOS – Managuay gaat een lik-op-stukbeleid voor criminele vreemdelingen invoeren. Bolivianen lijken het doelwit, want veelkleurige poncho’s gelden voortaan als ‘wapens’.

Dat staat in een wetsvoorstel van de minister van Binnenlandse Zaken, generaal Popo de Mierda. Nu is het nog zo dat een buitenlander die tien jaar in Managuay woont, een gevangenisstraf van vijf jaar aan zijn broek moet hebben om uitgezet te worden. Voortaan loopt een ponchodragende man die een Managuayaanse vrouw aanspreekt al risico, omdat dat kan worden uitgelegd als ‘pronken met naderende verkrachting’.

De militaire junta van Managuay kent een lange traditie van pesterijen jegens Bolivianen. Zo moeten panfluitmuzikanten sinds vorig jaar een zogenoemd mondcondoom dragen tijdens het blazen, omdat speeksel is aangemerkt als een ‘gevaarlijk verspreider van soa’s, zoals spleetschurft.’

Weg van de euro? Op naar Managuay!


Vindt u, als ondernemer, de Europese hulp aan Griekenland een druppel op een gloeiende plaat? Verwacht u dat na na de ineenstorting van Spanje ook de val van de euro volgt? U bent de enige niet. Maar er is hoop.

Kom naar Managuay! Deze sympathieke Zuid-Amerikaanse bananendictatuur is onlangs uitgeroepen tot Investeringsland van het Jaar. Van het jaar 1921 om precies te zijn, want nergens ter wereld tref je nog zo’n onderontwikkelde economie aan. Kortom: volop kansen voor een ondernemer als u! Neem een kijkje in Mataquintos en laat u bedwelmen door de pracht én geur van deze tropische metropool. Maar laat uw scrupules thuis, want westerse begrippen als ‘rechten’ en ‘menselijke waardigheid’ komen in het Managuayaanse woordenboek niet voor!
‘Hier een kans grijpen is als het ontdekken van een prachtige vrouw. Je ziet haar, neemt haar, en daarna zorg je dat je aan haar kunt verdienen.’
– Eduardo Dinero, minister van Economie en Mosterdgas van Managuay

Lauwe campagne gemeenteraadsbenoemingen


SAN FERNANDO – In Managuay is het enthousiasme voor de gemeenteraadsbenoemingen van aanstaande woensdag ver te zoeken. Vrijwel overal is al duidelijk welke officieren door generaal Jamón zullen worden aangesteld.

Door Jens Mikkelsen

Zoals in San Fernando (foto), een stadje van 18.000 inwoners in de zuidelijke pampa’s. De lokale strijd om de macht werd al maanden geleden beslist toen korporaal Bisbál de Maracas na een maandenlange belegering de familiewoning van zijn belangrijkste opponent, majoor Przewalski, in de as wist te zetten. Bisbál de Maracas wordt vrijwel zeker tot burgemeester van San Fernando benoemd, waarna de gemeenteraad en bijbehorende kas open staat voor zijn familie, vrienden en zakenrelaties.

De enige gemeente waar de benoemingen nog onzeker zijn, is Alcazar in het moerasachtige noorden. Het is de thuisbasis van de zelfs voor een militaire dictatuur ultrarechtse politicus Paco Tornado, die de Boliviaanse immigranten van Alcazar consequent ‘schurftige chihuahua’s’ noemt, maar gelijktijdig benadrukt dat dit ‘niet persoonlijk’ is.

Frauderende psycholoog krijgt baan aangeboden

De in opspraak geraakte prof. dr. Diederik Stapel

MATAQUINTOS – Een prestigieuze universiteit in Managuay heeft de frauderende psycholoog Diederik Stapel een baan aangeboden. De rector prijst Stapels geldbesparende methode.

Door Jens Mikkelsen

Kolonel Rodrigo Caballo, u bent rector van de Militaire Universiteit van Mataquintos (MUM). Waarom biedt u een frauderende wetenschapper als Diederik Stapel een baan aan?
Op de eerste plaats: het is nog niet bewezen dat hij fraude heeft gepleegd…

Hij heeft bekend.
Meneer, dit is Managuay. Ik ben een kolonel. Denkt u dat ik niet weet wat ‘een bekentenis’ waard is?

Nou, je mag toch hopen dat een bekentenis gewoon klopt.
Bespaar me uw westerse dogma’s. En wetenschap mag zeker alleen op feiten gebaseerd zijn? Luister, soms zijn feiten ook wat je voelt.

Maar een onderzoekscommissie heeft ontdekt dat Stapel voor zijn psychologisch onderzoek geen vragenlijsten op scholen heeft uitgedeeld, maar thuis gegevens heeft verzonnen.
Dat is precies waarom we hem moeten hebben! Weet u wel hoe goedkoop dat is? Geen reiskosten, geen papierkosten, geen ziekteverzuim omdat een of ander kind keelamandelen in je gezicht hoest… Als Stapel komt, sturen wij onze volledige psychologiefaculteit gelijk naar huis, meneer.

En waar gaat het bespaarde geld naartoe?
Wij besteden onze middelen liever aan écht nuttig onderzoek, meneer, zoals aan het optimaliseren van mosterdgas, of het uitrusten van alpacalama’s met langeafstandsraketten.

…langeafstandsraketten? Is dat überhaupt mogelijk?
Volgens meneer Stapel wel. (grijpt naar papieren) Hij mailt toevallig net een compleet onderzoeksrapport waaruit blijkt dat lama’s perfect inzetbaar zijn in, ja, eigenlijk alle militaire situaties.

Ik feliciteer u met uw nieuwe medewerker.
Dank u.

NATUUR: De chichi-tor

Dit is de chichi-tor, de nationale kever van Managuay. Hij komt alleen in Managuay voor en staat bekend om zijn typische geur. De chichi-tor is vereeuwigd in een beroemd gedicht van de geniale dichter Jesús Tánqui-Tánqui (1871–1887, geniaal omdat hij al op vijftienjarige leeftijd kon lezen en schrijven). Hier volgt een citaat:

Dit is het verhaal van een torretje klein
Dat zo smartelijk lijdt aan een kwaal
Vanaf zijn geboorte ruikt hij naar gazpacho
Een eigenschap catastrofaal

Een kevertjesmeisje schonk hem ooit een lach
En de chichi-tor vond haar het zoetst
Maar toen zij gazpacho rook, schrok zij en kreet: 
‘Heb jij soms niet je tanden gepoetst?’

Op het bordes: de nieuwe toepcommissie

Op deze trappen van het Managuayaanse parlement – die naar de achteringang, waar de parlementaire tequilabar ligt – werd vanochtend de nieuwe toepcommissie van Marco Ruteño gepresenteerd. Het fotomoment was echter na vier minuten al voorbij: toen klonk de gong en begon het happy hour.

‘Bedrijf Managuay dumpt afval voor kust Haïti’


PORT-AU-PRINCE – Volgens activisten van Greenpeace heeft het Managuayaanse bedrijf Papaya Internacional afgelopen nacht afval gedumpt voor de kust van Haïti. Het zou gaan om enkele zeecontainers vol rottende papaya’s en linkerschoenen. Papaya Internacional ontkent de beschuldigingen.

De zeecontainers zouden omstreeks vier uur zijn gedumpt door een vrachtschip zonder licht. De activisten, getuigen van de hele operatie, troffen in de containers oneetbaar fruit aan, alsmede lege shampooflessen en gebruikte onderbroeken van het merk ‘Björn Bor’. Op het vrachtschip zou duidelijk leesbaar de naam ‘Papaya Internacional’ hebben gestaan, maar volgens het Managuayaanse bedrijf ‘zijn er meer bedrijven die met onze naam willen pronken.’ Dat bij alle containers het serienummer is weggekrast, noemt het bedrijf ‘niet ons probleem’.

Papaya Internacional is het grootste conglomeraat van Managuay en heeft enkele generaals van de militaire junta in de raad van bestuur. Het bedrijf is verantwoordelijk voor onder meer computersoftware (Microboft), een cappuccinoketen (Starbox) en kleding (Hugo Bossi).

Band weigert toegift, man gooit granaat

Niet de bewuste handgranaat uit het verhaal

SAN LUÍS – Een woedende toeschouwer heeft gisteren in een bar in San Luís een granaat gegooid naar enkele muzikanten toen zij weigerden om door te spelen.

De sfeer was al langer verziekt in bar El Perrito Mullido (Het Pluizige Hondje). Rond middernacht eisten vier agressieve bezoekers dat de band La Poderosa, die na zijn toegift aanstalten maakte om af te breken, zou doorspelen. La Poderosa gaf toe, maar stopte om drie uur ’s nachts. Daarop gooide een van de vier een handgranaat naar het podium, waarna de overige klanten in paniek naar buiten renden. Terwijl ze dat deden, werden twee bandleden doodgeschoten.

De politiecommissaris van San Luís ontkent stellig dat de vier ruziezoekers militairen waren. ‘Dat zij na het incident in een tank stapten en wegreden, zegt niets,’ aldus de beambte.

Generaal Jamón gesignaleerd in Groningen

Het borstbeeld, een benadering van generaal Jamón

GRONINGEN – De militaire dictator van Managuay, generaal Jamón, is zondag gesignaleerd in Groningen. Dat wil zeggen: een borstbeeld van hem, dus een menselijkere versie.

Dat meldt een trouwe lezer van dit nieuwsblog, de heer J. Huisman. ‘Zijn robuuste en markante verschijning maakte meteen indruk op de aanwezigen,’ schrijft Huisman. Het borstbeeld is onderdeel van een expositie in het Groninger Museum en is gemaakt door kunstenaarscollectief Studio JOB. Aangezien generaal Jamón slechts sporadisch toestemming geeft om hem af te beelden, hebben de kunstenaars zich moeten baseren op verhalen, roddels en geruchten rond diens uiterlijk. ‘Ze hadden beter naar Managuay kunnen gaan om een toespraak van hem bij te wonen,’ schamperde een bezoeker. ‘Dan hadden ze minstens zeven uur de tijd gehad om stiekeme schetsen te maken.’

Huisman meldt verder dat Studio JOB een expositie in Managuay in het vooruitzicht is gesteld, in het gemeenschapshuis van San Adolfo Tedesco. De kunstenaarsgroep zou in zijn enthousiasme meteen besloten hebben om in China 25 kopieën van het borstbeeld te laten maken, ‘zodat men op ieder openbaar toilet in Managuay, tijdens de laxerende weldaad, ervan kan genieten.’