Berichten

Geplaatst op

Milde toespraak extreem-rechtse politicus

Een Boliviaanse panfluitmuzikant

NOVO LABRADOR – De Managuayaanse politicus Paco Tornado is weer thuis. Zaterdag demonstreerde hij in Brazilië tegen de bouw van een Boliviaans panfluitcentrum. Hij was mild.

Tornado hield een langverwachte toespraak in het Braziliaanse Novo Labrador. De politicus, voor wie Bolivia geen land is maar een ‘fascistische ideologie’, vindt – net als veel Brazilianen overigens – de beoogde bouwlocatie misplaatst. In 2004 raakte in Novo Labrador een agent gewond bij het arresteren van een groep Boliviaanse muzikanten, toen hij struikelde en de buis van een panfluit in zijn neus kreeg.

‘Hier geen panfluit,’ verklaarde Tornado in steenkolenportugees. ‘Novo Labrador is gedrenkt in Managuayaanse law and order. We moeten ervoor waken dat Novo Labrador geen Novo La Paz wordt.’ Tornado refereerde hiermee aan de wortels van Novo Labrador, dat in 1614 gesticht werd door een Managuayaanse kolonist wiens hond overleed op de dag van aankomst. Hij kocht ter plekke maar een nieuwe.

Geplaatst op

Managuayaanse politie onderschept ‘narcolibrie’

Een kolibrie (ware grootte)

CHUCACHANGA – In de Managuayaanse stad Chucachanga is dinsdag een kolibrie onderschept die cocaïne en masuco (de lokale variant van crack) vervoerde.

Dat meldde het radiostation 10 Oro op gezag van de politie. De politie kreeg een tip en vond de kolibrie op een van de muren van de plaatselijke gevangenis. Het beest – de kolibrie is de kleinste vogel ter wereld – was te zwaar beladen om weg te kunnen vliegen. Op zijn rug was een zak gebonden met 9 kilo cocaïne en aan zijn linkerpoot hing een dichtgenaaide onderbroek met 32 kilo masuco. Op de onderbroek was de naam ‘Calvin Klein’ doorgestreept en vervangen door ‘Filiberto Sánchez, San José. Drugs.’

De kolibrie is overhandigd aan de Dierenbescherming van Chucachanga. Die runt een vijftal goedlopende restaurants in de stad.

Geplaatst op

Zetelverdeling nog onbekend wegens ‘geen zin’

Interieur van het Managuayaanse parlement

MATAQUINTOS – Twee dagen na de parlementsbenoemingen in Managuay heeft het staatshoofd, generaal Jamón, nog steeds ‘geen zin’ de zetelverdeling bekend te maken.

Dat hebben naaste medewerkers van de generaal laten weten. Wel is zeker dat Jamón woensdag tot een nieuwe zetelverdeling heeft besloten. ‘Ik hoorde hoe hij ’s avonds hardop nadacht over de verhoudingen tussen de politieke partijen in het parlement,’ zegt een van de informanten, die anoniem wil blijven. ‘Maar daarna ging hij zo spetteren met de badeendjes dat ik niets meer kon verstaan.’

Een ander denkt te weten wat de reden is van Jamóns dwarse houding. ‘Het valt niet mee om een land als Managuay te leiden. Elke dag een nieuwe terreurgolf beginnen, elke dag een nieuw idee voor je persoonlijkheidscultus… De druk op hem is groot.’ Dan, na een zucht: ‘Noem het Weltschmerz.’

Geplaatst op

Cultuur: De dorpsfontein van Pueblo Poño

Zomaar een fontein in het dorpje Pueblo Poño, prachtig versierd met drie iconen van kennis uit de Managuayaanse geschiedenis. Boven de zonnewijzer, symbool van de wetenschap uit de precolumbiaanse tijd. Dan de globe, die staat voor de wetenschap die de Spaanse ontdekkingsreizigers meebrachten. En onder de emmer, handig bij de wetenschap dat een glas van de lokale jenever Benedicción een agressieve chemische reactie oplevert met het maagzuur.

Geplaatst op

Managuay verdwenen van lijst corrupte landen

MATAQUINTOS – Op de index van corruptste landen ter wereld komt Managuay niet voor. Zijn de makers omgekocht?

Volgens critici van de militaire dictatuur heeft de regering-Jamón steekpenningen betaald aan Transparency International, de organisatie die de lijst dinsdag publiceerde, om Managuay buiten beschouwing te laten. De minister van Omkoping, generaal Diego Verbuto, ontkent dit echter. ‘Wij konden de opstellers van de lijst al een maand niet bereiken,’ aldus Verbuto.

Het is algemeen bekend dat de Militair-Democratische Republiek van Managuay corrupter is dan de gehele top-3 van de index, die aangevoerd wordt door Somalië, Myanmar en de voormalige top van de DSB Bank.

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Alfonso Mango

Alfonso Mango tijdens een klus in Rio, 1984

Het jaarlijkse politiebal. Op het podium maant de korpschef van Mataquintos zijn collega’s tot kalmte. ‘Ik weet voor wie jullie zijn gekomen,’ roept hij. ‘Hij is de beste geheim agent aller tijden, en hij is weer bezig met een weergaloze undercoveractie: Alfonso Mango!’ Gebrul, pistoolschoten. Een agente komt aangetrippeld met een dienblad, waarop een baksteen ligt. ‘Helaas kan ik niet lang blijven,’ klinkt het uit de steen. ‘Ik zit midden in een onderzoek naar de vastgoedbranche.’

Alfonso Mango is een absolute superster in Managuay. De geheim agent, opgeleid door de Israëlische Mossad, staat erom bekend moeiteloos van gedaante te wisselen tussen mens, dier en gesteente. Zijn bijnaam: ‘het camouflagemirakel’. Mango’s werkgever, de gevreesde inlichtingendienst Seguridad, laat hem begaan – zolang hij zijn missies maar volbrengt. En trouwens, ze kunnen hem toch nooit vinden.

Het is zijn vrijgevochten stijl die Mango tot een volksheld maakt. Zijn werkwijze bestaat uit extreem doordachte camouflagetechnieken die hij tot het uiterste doorvoert. Tijdens een klus in Rio de Janeiro in 1984, bijvoorbeeld, presteerde Mango het om zó overtuigend in een hagedis te transformeren, dat hij 72 uur lang niets anders deed dan krekels eten en razendsnel zijn tong in en uit zijn mond te laten schieten. Dit laatste doet hij overigens nog steeds, tot irritatie van de caissières van zijn lokale supermarkt.

Na het optreden wordt Mango omringd door een schare jonge rechercheurs. ‘Goed, nog één verhaal dan,’ roept hij vanuit zijn steen. ‘Maar eerst: bier!’ De knaap die zijn dienblad vasthoudt, gooit hem in een volle pul. Als die weer leeg is, laat Mango een boer en loeit: ‘Sinds ik twintig uur per dag op een steiger lig, kan ik zuipen als een bouwvakker!’ De rechercheurs brullen het uit. De avond is voor Alfonso Mango, en hij is nog lang niet voorbij.
Roger Abrahams

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto María Luísa Corazón del Ángel

Geplaatst op

COLUMN: Amigos de la prensa.

Sergio Sánchez Hammarskjold

Met genoegen delen wij u mede dat wij een aantal zeer prominente Managuayanen bereid hebben gevonden om op regelmatige basis als columnist voor MBC op te treden. Dit onder de gemeenschappelijke noemer Amigos de la prensa, Spaans voor ‘vrienden van de pers’.

De aftrap wordt vandaag gegeven door Sergio Sánchez Hammarskjold, succesvol schrijver van verkeersborden en restaurantmenu’s.

—
Ik zag op het nieuws dat het oosten van Australië wordt geteisterd door overstromingen. Het water verwoestte de stad Toowoomba, zei de nieuwslezeres, en vandaag is Brisbane aan de beurt. Daarna trok zij haar kleren weer aan.
Huizen drijven. Op hun daken zitten mensen. Het lijkt erop dat de overstromingen het werk zijn van teveel water.


Sergio Sánchez Hammarskjold
—

Meer over Sergio Sánchez Hammarskjold: Nobelprijs weer niet naar Managuay

Geplaatst op

Dictatuur opgetogen over paus Franciscus I

Jorge Bergoglio als paus Franciscus I

MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay is blij met de uitverkiezing van Jorge Bergoglio tot paus Franciscus I. De nieuwe kerkleider, afkomstig uit Argentinië, heeft zich tijdens de dictatuur in het buurland ‘netjes’ gedragen.

‘Wij dachten ook even dat hij een invoelende linkse rakker was,’ lachte een woordvoerder van de regering-Jamón woensdagavond. ‘Maar geloof me: niets is minder waar.’ De woordvoerder herinnerde aan het feit dat de katholieke kerk in Argentinië zich in de jaren 70 openlijk schaarde achter de Videla-dictatuur. ‘Netjes.’ Ook zou Bergoglio persoonlijk twee priesters aan de doodseskaders hebben overhandigd door hen niet expliciet te steunen. ‘Oké, hij heeft ze daarna weer vrij gekregen, maar zijn punt was gemaakt.’

Dat Bergoglio als hoofd van de Argentijnse kerk na 2001 in een bescheiden flatje in Buenos Aires woonde, wimpelde de woordvoerder weg. ‘Ja, hij bereidde zijn eigen maaltijden. Maar dat doet mijn vrouw ook.’ Toen hij daarna toevoegde dat hij ook wel in Buenos Aires zou willen wonen, werd de persconferentie acuut afgebroken.

Geplaatst op

Couleur locale: Mañana, mañana

Het bebouwde kavel van Nelson Vallarte in de Managuayaanse Andes

Managuay een land van mañana, mañana? Niet zo somber! Dit buitenhuisje in de bergen is van Nelson Vallarte en wordt gebouwd door aannemersbedrijf Marcelo Méndez uit Mexitexibambo. De stenen liggen netjes geordend, het bouwwerk is half klaar.

Oké, Vallarte gaf de opdracht in 1953 en is al lang dood, maar Méndez’ achterkleindochter heeft de nakomelingen van Vallarte verzekerd dat ze het complex deze maand nog laat afbouwen. Erewoord. En anders in mei. En anders haar zoon.

Geplaatst op

Kredietwaardigheid Managuay omhoog, naar ‘zeer meelijwekkend’

WASHINGTON – Moody’s heeft zijn oordeel over de kredietwaardigheid van Managuay verhoogd. Die staat voortaan op ‘zeer meelijwekkend’.

De stap, op dinsdagavond door de kredietbeoordelaar bekend gemaakt, is in het Zuid-Amerikaanse land met gejuich ontvangen. Hij geldt als een grote opsteker: decennialang bezat Managuay de kredietstatus ‘uitermate deplorabel’, daarvoor zelfs ‘buitengewoon schabouwelijk.’ Overigens zijn al deze termen speciaal voor Managuay in het leven geroepen.

Moody’s waarschuwt echter dat een investering in Managuay nog steeds is ‘als met blote handen je billen vegen: je wordt er heel verdrietig van.’ De kredietbeoordelaar geeft toe Managuay ‘per abuis’ te zijn vergeten en de kredietstatus van het land sinds 1923 niet meer te hebben aangepast. In dat jaar was de mango er nog een geldig betaalmiddel