Vakantieboekspel: Win een boek! (4)

In de maandelijkse Vakantieboekprijsvraag behandelen we deze augustus een klassiek voorwerp: de Piedra del Sol. Velen van u zullen deze cirkelvormige steen kennen als de kalender van de Azteken, maar Managuayaanse historici weten wel beter: die vuile Azteken hebben hun kalender natuurlijk gejat van de Manca’s uit Managuay, 4000 km verderop, om er mooie sier mee te maken.

Hoe dan ook: wij hebben een aantal moderniteiten in de Piedra del Sol aangebracht. Hoeveel telt u er? Wie de meeste elementen ziet die niet passen bij de wereld van vóór het jaar 1500, maakt kans op een gratis exemplaar van Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek! Volgend jaar dan, hè. Stuur uw lijst met verschillen naar info@managuay.info en win!

Fotobewerking Federico Miel

Leger wint Ronde van Managuay

Fans van Team Ejército vieren de winst van hun wielerploeg

MATAQUINTOS – Team Ejército, de ploeg van het Managuayaanse leger, heeft zondag zoals verwacht de wielerronde van Managuay gewonnen. ‘Dankzij eer, kracht en wegversperringen,’ gaf luitenant Francisco Dupont toe.

Daarmee refereerde de nummer één in het algemeen klassement aan de talloze incidenten die La Ronda de Managuay 2013 rijk was. Hoewel de renners van Team Ejército dit jaar niet intimiderend inhaalden met doorgeladen kalasjnikovs op de rug, bezondigden zij zich aan het gebruik van een urinekanon en kraaienpoten en profiteerden zij op de slotdag van een onaangekondigde militaire oefening op het parcours. Dupont wuifde alle bezwaren echter weg. ‘Een topsporter moet zich alleen afvragen: kan ik winnen? En niet: heeft mijn tegenstander toevallig een gewapende organisatie achter zich staan die mij gaat uitschakelen en daarbij wordt gefaciliteerd door de wedstrijdorganisatie en zelfs de overheid? Dan kun je niet rijden.’

De Ronde van Managuay, die het gebruik van epo verplicht stelt, is daarmee op een teleurstelling uitgedraaid voor de ploegen met een grote farmaceut als sponsor: Team Pfizer, Team GlaxoSmithKline en Team Roche. Drie teams zijn voortijdig afgehaakt: Team Syrië (door onderlinge verdeeldheid), Team Noord-Korea (wegens uit de hand lopende kosten van een nucleair dopingprogramma dat misschien wel, misschien niet bestond) en Team Taco (dat halverwege in een fastfoodrestaurant is blijven hangen).

Meer over de Ronde van Managuay leest u hier

Week van de Opvoeding: Abortus

© Postbus 43/ Ministerio de Cosas Familiales y Reeducación

Deze week is het de Landelijke Week van de Opvoeding. Ook in Managuay gaat de themaweek vandaag van start, maar waarschijnlijk rond de klok van twaalf, als de ouders hun roes hebben uitgeslapen.

Bovenstaande puzzel komt uit een folder van het Managuayaanse ministerie van Familiezaken en Heropvoeding die rond het thema opvoeding is verspreid. Onderstaande tekst stond erbij afgedrukt.


Woordzoeker opvoeding
Houdt u van puzzelen, én van uw kind? Zoek dan in de tabel de opvoedkundige termen uit het rijtje en bespreek ze met elkaar!

Abortus
Tienerzwangerschap
Gonorroe
Jeugdcriminaliteit
Obesitas
Longkanker
Prostitutie
Comazuipen
Spijbelen
Heropvoedingskamp
Huiselijk geweld
Incest
Chlamydia

Dictators ruziën om toevluchtsoord Kadhafi

Kolonel Kadhafi gisteren, in een video waarin hij meldt dat alles onder controle is

MATAQUINTOS – Dictators van over de hele wereld willen de Libische leider Kadhafi, die in eigen land onder druk staat, asiel aanbieden. De militaire junta van Managuay voelt zich alvast gepasseerd.

‘Wij bieden Kadhafi het beste wat we hebben,’ briest de minister van Buitenlandse Zaken en Landbouw, generaal Arnoldo Pelotón. ‘Een villa, gratis papaja’s, kinderarbeid. Maar je zal zien dat straks een populist als Hugo Chávez er met de kluif vandoor gaat.’ Stevige taal: binnen de belangenvereniging van dictators, Krachtige Leiders United, wordt de Venezolaanse president Chávez niet voor vol aangezien omdat hij door een te groot deel van zijn bevolking wordt gesteund.

Pelotón geeft de moed echter niet op. ‘Kadhafi zal zich hier thuisvoelen. Ook onze islamitische gemeenschap heeft dat typisch Managuayaanse joie de vivre in zijn hart gesloten.’ Mogelijk wilde Pelotón daarmee zeggen dat de enige moslim van het land, Jamal Sánchez, in armoede leeft, net als de rest van de bevolking.

Vandaag: Dag van de Panfluit

Vandaag is het in Managuay Dag van de Panfluit. In het hele land staan festiviteiten rond dit blaasinstrument op het programma, zoals panfluitwerpen, kinderpanfluitknutselen en wedstrijden wie-krijgt-de-meeste-panfluiten-in-zijn-mond. Ook zullen Bolivianen met een panfluit op feestelijke wijze levend worden verbrand, want Boliviaanse panfluiten zijn – in tegenstelling tot Managuayaanse – het werk van Satan. Feliz día de fiesta!

Foto Lota del Horno

Boliviahaatdag: feest

Vandaag is het Boliviahaatdag, een officiële vrije dag in Managuay. Op Boliviahaatdag geven de Managuayanen publiekelijk uiting aan hun ongenoegen over aartsvijand Bolivia, het buurland dat zo nodig altijd net iets rijker, beschaafder en succesvoller moet zijn. Zo heeft de maker van het bord op de foto, bij wijze van belediging, ‘Bolivia’ verkeerd willen spellen – maar helaas: de onderontwikkeling van het Managuayaanse onderwijssysteem stak een spaak in het wiel.

Dakar Rally gaat toch niet door Managuay

Een coureur uit de Dakar Rally tijdens de etappe van Antofagasta naar Iquique in Chili

COÑO DEL SUR – De Dakar Rally is dinsdag toch niet door Managuay getrokken, zoals de minister van Sport vorige week beloofde. Hij noemde het Dakar-bestuur dan ook ‘een fascistische organisatie’.

Bij grensplaats Coño del Sur stonden dinsdag honderden vlaggenzwaaiende burgers de coureurs op te wachten. Achter hen bevond zich een afvaardiging van de militaire junta. Toen het bericht binnenkwam dat de Dakar Rally die dag toch in buurland Chili werd verreden, greep generaal Traiano Bendigas, de Managuayaanse minister van Volksgezondheid, Kernafval en Sport, naar een microfoon. ‘De Amaury Sport Organisation, die achter de Dakar Rally zit, is een fascistische organisatie,’ sprak hij geëmotioneerd. ‘En dat bedoel ik nu eens negatief.’

Bendigas benadrukte dat de A.S.O. hem twee jaar geleden in Parijs had beloofd dat de karavaan een etappe in Managuay zou afleggen. ‘Maar misschien heb ik dat verkeerd begrepen,’ zei Bendigas schamper. ‘Bestuursvoorzitter Jean-Étienne Amaury leek wel dronken, zo moeilijk kon ik hem verstaan.’ De minister sloot haastig af door te zeggen dat het niet zijn bedoeling was om alcohol in een slecht daglicht te stellen, ‘zeker niet ten overstaan van zoveel jonge mensen.’

Daarop applaudisseerde het publiek, vrij lang ook.

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Cor Favor

Cor Favor op de veranda van Bar CORazón

‘Even een showtje doen,’ zegt Cor Favor. Hij klimt in de palmboom naast zijn veranda en zingt uit volle borst: ‘Een pikketanussie gaat er altijd in/ Een pikketanussie maakt je blij van zin!’ In de verte, langs het strand, steekt een Nederlandse toerist zijn duim op.

Cor van de Besselaar wordt op 1 april 1959 geboren in de Amsterdamse Jordaan. Op achtjarige leeftijd zingt hij al smartlappen in Ouwe Sien, de stamkroeg van zijn vader. Na een aantal vruchteloze pogingen om door te breken als volkszanger ontmoet hij in 2002 op de Wallen de 21 jaar jongere Bonita. Ze emigreren naar haar geboorteland Managuay, waar Cor uitgroeit tot een ster. Als Cor Favor scoort hij een monsterhit met ‘La zorrita del rincón’ (‘Het kleine hoertje op de hoek’, 2007), al snel gevolgd door ‘Mama tiene que llorar otra vez’ (‘Mama moet weer huilen’, 2008). Ook vertaalt hij Nederlandse schlagers naar het Spaans, zoals Johnny Jordaans ‘Pruimenpap’ (‘Puré de prunas’, 2012).

Tegenwoordig runt de zanger Bar CORazón, aan de oever van het Lago de Agua. Hij is inmiddels gescheiden van Bonita en woont nu samen met de achttienjarige Felicia, met wie hij vier kinderen heeft. Daarnaast heeft hij nog negen kinderen uit twee eerdere huwelijken, drie lat-relaties en uit één keer ‘poereloeren na een pilsje.’

Het streelt Cor dat zijn succes nu ook tot Nederland doordringt. Een optreden op Noorderslag lonkt, de cameraploeg van Ali B op volle toeren is net vertrokken. Cor: ‘Ik weet niet of ze die opnamen gaan gebruiken, hoor. De rapper die zou komen, Vieze Kneus heette die, haakte af toen hij hoorde dat hij met de boot naar Managuay moest. Ach ja, ken mij het schelen.’ Hij heft hij zijn glaasje jenever. ‘Un aguardiente, un aguardiente, un aguardiente hay que aceptar!’
Noud Nijssen

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto Guillermo del Barrio

Kritiek dissident niet gewaardeerd


MATAQUINTOS – In het parlement van Managuay, doorgaans een applausmachine van de militaire junta, is vannacht beroering ontstaan door toedoen van de enige dissident onder de parlementariërs. En dat terwijl Leonido Málferes slechts kopieën van oude kranten gebruikte.

Tijdens een toespraak voor het parlement noemde generaal Bernardo Moto y Tomo, minister van Defensie, de Amerikaanse inval in Irak in 2003 een ‘morele blunder, waarmee wij ons nooit hebben willen inlaten.’ Málferes citeerde daarop staatskrant El Pueblo, waarin Moto y Tomo destijds de Amerikanen een ondersteuningspakket aanbood van 33 tanks, 129 liter mosterdgas en ‘een net zo lange slinger van prostituees als de heer Bush wenst af te werken’. De parlementscatering besloot daarop om de parlementariër geen koffie meer te serveren.
Málferes liet zich echter niet tegenhouden. Toen Moto y Tomo even later zijn topografische kennis van Irak etaleerde, liet Málferes kopieën rondgaan van een interview waarin de minister Irak ‘het gezwel van Europa’ noemde, en ‘een gevaar voor buurland Liechtenstein’. Luttele seconden later begon een beveiliger van het parlement, die beweerde dat Málferes aan het hoesten was, hem op de rug te kloppen, maar volgens critici had dat niet met een honkbalknuppel gehoeven.
De militair-democratische republiek van Managuay steunde in 2003 de inval in Irak niet openlijk, maar zond wel 2700 vliegtuigladingen papaya’s naar het Midden-Oosten. Nog steeds lijden tienduizenden Irakezen aan diarree vanwege het eten van de vruchten, afkomstig uit de tuindersvelden rond de kerncentrale van San Miguel in Zuid-Managuay.
Diarree is een dunne, waterige ontlasting.

De vinding van Johan Pelle Witsema

De eerste reclameposter voor de ChakaKoko (1976)
Johan Pelle Witsema uit Lemmer kwam in 1975 naar Managuay met een droom: binnen twintig jaar zou hij het hele Zuid-Amerikaanse land aan de kaasschaaf hebben. Maar helaas: deze natie van vleeseters zag kaas als minderwaardig. Waarom jong belegen kauwen als er ook paella met lamalever is, en cuy, opengesperde cavia van de grill?
Witsema liet zich echter niet kennen en kwam door een gelukkig toeval – hij hakte zijn linkerhand af met een machete tijdens het openen van een kokosnoot – op een briljant idee: de kaasschaaf is een geweldig middel om die harde kokosschil te verwijderen! Met zijn revolutionaire ‘ChakaKoko’ bracht Witsema de huisvrouwen van Managuay buiten zinnen en binnen drie jaar was hij miljonair (in Managuayaanse peso’s, dat wel).

Lang heeft Witsema echter niet van zijn succes kunnen genieten: in 1978 drong de machetemaffia zijn villa binnen. De kapmesverkopers schaafden zijn scalp kaal, groeven Witsema tot aan zijn schouders in zijn eigen tuin en stenigden hem met ongeschaafde, dus harde, kokosnoten.
De ‘ChakaKoko’ rest als het tastbare bewijs van Nederlandse ondernemerszin overzee.