Berichten

Geplaatst op

‘Terroristische aanslag gepland op Máxima’

Prinses, later vandaag koningin, Máxima


MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay heeft voor vandaag geen terroristische aanslag op prinses Máxima gepland staan. Dat heeft een woordvoerder maandagmiddag bekendgemaakt.

De Managuayaanse overheidsdienst Executies van Overheidswege, afd. Buitenland (EvOaB) gaf op een persconferentie te kennen dat het geen orders heeft ontvangen om Máxima van het leven te beroven. ‘Mevrouw Zorreguieta is de dochter van Jorge Zorreguieta, ooit minister in de Argentijnse regering-Videla, een gruwelijke dictatuur,’ aldus de woordvoerder. Concluderend: ‘Zij staat bij ons dan ook in hoog aanzien.’

Roger Abrahams, hoofdredacteur van Persbureau Managuay, snapt niet hoe de misleidende kop boven dit nieuwsbericht is beland. ‘Wie deze zin leest, voelt zich al een hele alinea bekocht,’ zegt Abrahams over de telefoon. ‘Ik ga tot op de bodem uitzoeken wie van mijn medewerkers hierachter zit.’ Op de vraag of het persbureau dan geen eenmansbedrijf is, lacht Abrahams zenuwachtig. ‘Ha ha ha, natuurlijk niet. Jens Mikkelsen, Noud Nijssen, het barst hier van de mensen die mij niet zijn.’ Geconfronteerd met het feit dat genoemde personen nooit tegelijkertijd met Abrahams te spreken zijn, imiteert hij opeens een defecte telefoonlijn. ‘Ik k… helaas… vraag… dus… ophangen.’

Geplaatst op

Natuur: De leguanen van Lago Petróleo

Op talloze locaties in Managuay vind je dieren die uniek zijn in de wereld. Of het nu de straatcavia’s zijn van metropool Mataquintos, die hotdogs maken van een achtergelaten sigarettenpeuk tussen twee huidschilfers, of de kolibries in mijnschacht Cecilia, die hun wijfjes lokken met de blinkende gespen van overleden mijnwerkers – allemaal hebben ze een eigen, prachtige manier van leven.

Zo ook de leguanen van Lago Petróleo, het grootste meer van Managuay, gelegen in het enige natuurgebied ter wereld dat zowel zeldzame diersoorten herbergt als een productiecentrum van de petrochemische industrie. De leguaan op de foto is gelukkig: hij wist blijkbaar nog net op tijd te ontkomen aan een barbecue.

Geplaatst op

Mr. Señor, de superheld uit Managuay

Mr. Señor

Wie gewend is aan superhelden als Spiderman (die tegen muren en plafonds kan opkruipen) en Captain Universe (die in tijden van crisis bezit kan nemen van een gastlichaam), vindt Mr. Señor uit Managuay waarschijnlijk een beetje… saai.

Wat Mr. Señor kan, is in Europa niet heel bijzonder, maar in Managuay levert het hem een onbetwiste superheldenstatus op. Zo beschikt Mr. Señor over abnormaal geachte krachten als niet afgeleid worden wanneer een meisje je passeert, zélf een kind uit een brandend flatgebouw redden in plaats van liegen dat je astma hebt en een oudere vrouw helpen met oversteken zonder haar na afloop om te duwen, van haar portemonnee te beroven en dan keihard weg te rennen.

Geplaatst op

Gullits rivaal komt uit Managuay

Ruud Gullit (rechts) en de eigenaar van Terek Grozny, Ramzan Kadyrov

GRJAZNY – Niet ver van Ruud Gullits nieuwe voetbalclub Terek Grozny begon gisteren zijn collega uit Managuay bij de rivaliserende ploeg, Spartak Grjazny.

Pedro Lázaro, oud-international van de Zuid-Amerikaanse bananendictatuur, is aangesteld door clubeigenaar en bendeleider Stepan Jolkipolkov. Deze haalde tijdens de persconferentie hard uit naar Gullit. ‘Gullit kan geen trainer zijn in Tsjetsjenië, want hij is bang voor de dood. Hij is geen echte man. Lázaro is trouwens ook geen echte man, want ik heb hem nog gecastreerd toen ik stage liep bij de geheime politie in Managuay, maar dat is een ander verhaal.’ Daarop vroeg Lázaro of hij even naar de wc mocht, maar dat mocht niet.

Spartak Grjazny (grjazny btekent ‘vies’ in het Russisch) is persoonlijk eigendom van Jolkipolkov, de enige krijgsheer die zich nog verzet tegen de macht van Gullits baas, de Tsjetsjeense president en moordenaar Ramzan Kadyrov. Volgens Jolkipolkov had hij liever Gullit gehad als trainer, maar die zag ervan af ‘omdat hij, als hij moest kiezen tussen twee bendeleiders, dan toch liever koos voor de bendeleider met de Toyota Prius en niet de Landrover. Heilig boontje.’

Geplaatst op

Aan alle bezoekers van bar Sexiboom

Beste bezoekers,

Op de eerste plaats: bedankt dat jullie afgelopen vrijdag in zulke groten getale naar Bar Sexiboom zijn gekomen om met ons een feestje te bouwen. Tot 21:30 uur was het weer een topavond.

Op de tweede plaats – en daarin geven wij de Militaire Politie groot gelijk – had nooit mogen gebeuren wat daarna gebeurde. Wij benadrukken nogmaals dat wij niet weten wie de bewuste schoten gelost heeft. Het was in elk geval niet Vicente, de broer van Manolo, want als iemand nog een doodshoofdaapje zou missen als het voor zijn geweerloop de lambada danste, dan is het Vicente wel.

Ook is ons helaas (nog) onbekend door welke technische oorzaak het licht uitviel. Mogelijk zijn enkelen van jullie, gewond, tegen een lichtschakelaar gevallen. Dat spijt ons zeer. Ook de daaropvolgende commotie betreuren wij enorm. Tegen de onheus betaste dames kunnen wij alleen maar zeggen: onthoud dat het dragen van uitdagende kleding risico’s met meebrengt! Onze huisregels hebben die boodschap altijd uitgedragen, ook al staat het misschien nergens expliciet vermeld.

Op de derde plaats betreuren wij dat bovenstaande situatie heeft geleid tot een extra onderzoek van de Federale Belastingdienst. De resultaten hebben ons geschokt. Het doet pijn om te zien hoevelen van jullie ons personeel onder druk hebben gezet om te voorzien in een vraag naar middelen als ghb, amfetamine en verrijkte mangopulp. Sommige van onze medewerkers hebben zich in de schulden gestoken om reizen naar laboratoria in Brazilië te bezoeken, louter en alleen zodat jullie de spanning op school wat beter aankunnen.

Door deze onverwachte inkomsten is de directie de afgelopen jaren het overzicht op de financiële administratie helemaal kwijtgeraakt. Wij willen de Federale Belastingdienst dan ook bedanken voor het wijzen op de boekhoudkundige fouten die zijn gemaakt. Wij hopen dat het zakelijke overleg in Parijs van de komende drie weken tot een goede verstandhouding zal leiden met de heer Barroso Sánchez, Hoofdinspecteur van de Belastingdienst, en zijn echtgenote.

Rest ons nog te zeggen, dat het met Wilson en Fernando relatief goed gaat. Zij zullen komende donderdag ontslagen worden uit het ziekenhuis, mits de protheses dan inmiddels wél op de juiste plekken zijn aangebracht. Jongens, wij zijn ervan overtuigd dat jullie gaan bewijzen dat voor het shaken van een rum-papaja-cocktail één hand meer dan genoeg is!

Hopelijk zien wij elkaar spoedig terug onder een goed gesternte, én op een andere plek. Want laten we wel wezen: het stonk er toch naar muizenkak.

Ons hart klopt met dat van jullie,

De directie van Bar Sexiboom,

Manolo ‘Kalashnikov’ Pañales
Emilio ‘Muhammed Ali’ Esteban

Geplaatst op

Muziek in een bananenrepubliek (3)

Elke maand doet correspondent Joris Mikkelsen – het kleine neefje van Jens – verslag van een muziekfestival in Managuay, de Zuid-Amerikaanse bananenrepubliek. Nu: Motores Negros.

Festival: Motores Negros
Beoordeling: *****

Leger
‘Ik had thuis een lama gekleid, van modder,’ zegt Hernán. Verslagen ligt de dikke tiener op het grasveld. Alleen het korte eind touw in zijn hand herinnert nog aan Pepito, het vriendje op wielen waarmee hij over het festivalterrein zwierf. ‘We hadden superveel aanspraak. Soms kreeg hij rum aan de bar, die mocht ik dan opdrinken.’ Totdat Pepito per ongeluk tegen een officier aanreed. Hernán: ‘Zonder iets te zeggen haalde hij een Romeinse kaars uit zijn binnenzak en schoof ‘m zó in Pepito’s onderkantje. Ik heb geen scherf meer teruggezien.’

Het nationale leger van Managuay: ook op het tweede festival dat ik hier bezoek, blijkt het een bron van ellende. Motores Negros draait om het idee dat iedere idioot met een gemotoriseerd voertuig volslagen ongeorganiseerd mag racen over een braakliggend stuk land. Een perfect concept dus voor de militaire elite. Die komt elk jaar niet alleen pesterig inrijden op de vele tentjes op het terrein, maar vooral deelnemen aan de parade op de slotdag – vandaag – om met de eerste prijs naar huis te gaan.

Die slotparade is een feest voor de trotse bezitters van zelfgeknutselde snelheidsmonsters, onder wie Waldo en Alberto. We ontmoeten de twee twintigers voor een taco- en tequilatentje, waar ze een grote zeepkist hebben geparkeerd. ‘Onze scooter,’ lacht Alberto, een jongen met lange zwarte krullen. ‘Er zit de motor van een Vespa SS 90 in.’ Waldo laat zien hoe hij in de zeepkist twee zitjes met leren bekleding heeft aangebracht én een minikoelkastje met alle benodigdheden voor mojito’s. ‘Mojito’s en Motores Negros,’ grijnst hij, ‘dat is het leven.’

Hij heeft het amper gezegd of het wordt stil om ons heen. Alle hoofden draaien naar de verste hoek van het veld, waar een vaandel met de Managuayaanse vlag boven de menigte uit priemt. De tank die erachteraan komt rollen, vertelt ons: de parade is begonnen en het leger doet de aftrap. Schel tettert het volkslied uit de trompetten van de militaire fanfare: ‘La Himna del Gran Indicador El General Jamón y Su País Managuay, y También de Todo El Resto del América del Sur Que le Apartiene, Pero Provisalmente sólo Managuay’(‘De hymne van de Grote Wegwijzer generaal Jamón en zijn land, en ook van de rest van Zuid-Amerika, dat hem toebehoort, maar vooralsnog alleen Managuay’).

Ruim een half uur lang trekt de stoet aan ons voorbij. Camouflagejeeps, langeafstandsraketten, de lamacavalerie. Net als de andere toeschouwers veinzen Waldo en Alberto respect en kijken toe met strakke blik. Ze worden er niet voor beloond: de zeepkist, die zich kennelijk net iets te ver op het pad bevindt, wordt eerst door twee majoors aan de kant geduwd en even later door een amfibievoertuig verpletterd. Als de houtsplinters zich in mijn wenkbrauw boren, moet ik denken aan Pepito.

Motores Negros is een onvergetelijke ervaring. Vijf sterren.

Hasta la vista,

Joris Mikkelsen

Dit verslag stond eerder op VICE.com. Volg daar de avonturen van Joris Mikkelsen deze zomer. Of op deze website.

Zie ook:
Muziek in een bananenrepubliek (1)
Muziek in een bananenrepubliek (2)

Foto Ronaldo Santana

Geplaatst op

Lamabord (4)

Je reis door Managuay is nog lang niet voorbij. Speel Lamabord!

32
Een lama fluimt gaten in je poncho. Terug naar Start.

36
Je vraagt de weg aan een oude baas die in zijn schommelstoel op de veranda zit. Hij wijst je expres de verkeerde kant op, maar jij kent je pappenheimers. Twee stappen vooruit.

41
Een partij illegale kopieën van Enrique Iglesias-cassettes levert een hoop geld op. Nog een keer gooien.

42 – De jungle
De maoïstische rebellen nemen je in gijzeling tot er losgeld betaald is. Alsof je familie geld heeft. Zet drie stappen terug.

Geplaatst op

Carnaval: weg met de kuisheidsgordel

De Slotjesberg van 2011

Het carnaval van Roipoipú is gisteren begonnen met de traditionele Slotjesdag. Daarmee luiden de vrouwen van het junglestadje carnaval in door het hangslot van hun kuisheidsgordel eraf te laten slopen en op een grote berg te gooien. Het sloopwerk is een typisch klusje voor hun minnaars, maar een toevallige, opgewonden passant is ook goed.

Geplaatst op

Economie: Transport

De M1, de snelweg van Chuco naar Mataquintos, is de belangrijkste verkeersader van het land. Hij is echter dringend aan renovatie toe: alleen al dit jaar bezeerden zeven lama’s hun hoeven aan het wegdek.

Geplaatst op

Cabaretfestival blijft slachtoffers eisen


SAN LUÍS – Het Festival Cabaret de las Pampas, het grootste humorfestival van Managuay, blijft slachtoffers eisen. Zondag overleed het herenkwartet Don Quichoque halverwege zijn auditie door een spervuur van flessen rum. De barman van dienst was ‘even buiten roken’.

Aangezien het rookverbod in Managuay zelfs in de politiekantine van Mataquintos wordt genegeerd, bestaat het vermoeden dat de man met opzet zijn drankenkast heeft opengesteld om zo critici van Don Quichoque van munitie te voorzien. Het doorgaans goed gewapende publiek was aan het eind van de middag door zijn voorraad kogels heen geraakt, maar wilde zich niet de kans ontnemen om zijn mening over het cabaretensemble kenbaar te maken. Don Quichoque overleed tijdens het nummer ‘Op een ventweg reed een vent weg’.
De jury van het Festival Cabaret de las Pampas noemt in zijn rapport Don Quichoque ‘een formatie om rekening mee te houden’, maar betreurde dat ‘weer niemand de krant had gelezen’.