Lópi na de uitreiking van zijn 25ste gouden plaat in 1987
Beroemde Managuayanen: illusionist Juan Andrés Salamanca
Vakantieboekspel: De eerste winnaar!
Hij is er!
De eerste winnaar van het grote Managuay-Vakantieboekspel is Bart Pouls. Bart, je krijgt een gratis exemplaar van Het Grote Managuay Vakantie-Doeboek. Gefeliciteerd! Het verschijnt pas in 2013, maar je kunt ons erop vastpinnen. Mail je ons je adres? Dan sturen we je alvast een aardigheidje toe.
Bart zette in het beroemde gedicht De chichi-tor van de Managuayaanse poëet Jesús Tánqui-Tánqui (1871–1887) de woorden op de juiste plek. De oplossing was natuurlijk de volgende:
Video: Architectuur in Managuay
Roger Abrahams, hoofdredacteur van Persbureau Managuay, gaf op 22 juni jl. een korte presentatie tijdens het PechaKucha Café in Hilversum. Thema: architectuur in Managuay. De revue passeerden onder meer Albert Speer, Oscar Niemeyer en het Golden Papaya Hotel in Mataquintos, dat geen 7000 verdiepingen telt. Na afloop was er de gelegenheid om vragen te stellen.
Volgens de wetten van PechaKucha mag een praatje nooit langer duren dan 6 minuut 40. Klik voor meer info hier.
‘Oranje verloor WK-finale vanwege balansbandjes’

LA ILLUSIÓN – Het Nederlands elftal heeft de finale van het WK voetbal verloren vanwege Power Balance, de balansbandjes die Wesley Sneijder populair maakte. Dat beweert de Managuayaanse producent van de hologrammen in de bandjes.
Door Jens Mikkelsen
‘Power Balance brengt kracht, maar niet heus,’ legt een lachende Carlos ‘Fifi’ Cornetador uit, terwijl hij op zijn bureau spuugt. De fluim, speciaal voor dit artikel geproduceerd, wordt opgevangen in een plastic houder die onmiddellijk door een medewerker naar het laboratorium wordt vervoerd. Daar maken wetenschappers er een hologram van dat geschikt is voor een Power Balance-polsband. Het laboratorium wordt gevoed door het ’tufatelier’: een aanpalende fabriek waar zeshonderd Managuayanen, veelal afkomstig van het platteland, onder zware omstandigheden dagelijks tienduizenden klodders spuug produceren voor het imperium van klodderkoning Cornetador.
‘Power Balance zocht me op,’ vertelt hij, ‘omdat ze een spirituele gadget voor het WK voetbal wilden. En ik heb in het verleden veel gewerkt met onbewijsbare troep als wichelroedes, aardstralen en de toekomst voorspellen aan de hand van iemands urine.’ Hij verbetert zich: ‘Sorry, ik bedoel: met de hand in iemands urine.’
De ontmoeting kwam op het juiste moment: Cornetador zat juist in financiële problemen vanwege de introductie van papieren vuvuzela’s, die met name in het regenachtige Durban een flop bleken. Bovendien had de keizer van de kwijl al langer het idee om van de nationale hobby zijn werk te maken: spugen. Volgens recent onderzoek laat een Managuayaan gemiddeld per jaar 79 liter speeksel achter op de straatstenen.
Het balansbandje bleek een gouden greep. Niet in het minst vanwege het Nederlands elftal. ‘Toen dat mannetje van jullie, die Sneijder, onze bandjes ging promoten, dachten wij: als de Nederlanders in gestold spuug geloven, wordt het niks met dat WK,’ grinnikt de Zulu van de zever. ‘Maar als ze de finale halen, dan is óns kostje gekocht!’
Intimidatie drukt sfeer negende etappe
![]() |
| De val van Raborenner Johnny Hoogerland, die niets met onderstaand verhaal te maken heeft |
LA LIBERTINA – Ruim een week in de race begint het sommigen te dagen dat een militaire dictatuur niet de beste plek is voor een internationale wielerwedstrijd.
De negende etappe van de Ronde van Managuay werd zondag gedomineerd door een bizar incident. Spanjaard José Fernando Pilque werd 35 kilometer voor de streep aangereden door een begeleidende auto van Team Ejército, de ploeg van het Managuayaanse leger. In zijn val nam Pilque de Nederlandse renner Gérard Vaessen mee, die langs de kant van de weg tussen een kudde fluimende lama’s belandde. Hij moest door zijn ploegleider worden bevrijd. De begeleidende auto van Team Ejército was overigens een T-100-tank, van Sovjet-Russische makelij.
Het incident roept vragen op over de omstandigheden waarin de Ronde van Managuay plaatsvindt. Vorige week woensdag maakte de Managuayaanse wielrenbond al bekend dat bij de uitstippeling van het parcours – met name rond drijfzanden in het jungleachtige noorden – maar liefst drie verkenners zijn zoekgeraakt. Slechts een van hen is teruggevonden, of dat wil zeggen: zijn lijk.
‘Nobelprijs Mo Yan leidt tot oorlog’
![]() |
| Sergio Sánchez Hammarskjold |
PERFIDO – Ook dit jaar gaat de Nobelprijs voor de Literatuur aan Sergio Sánchez Hammarskjold voorbij. De Managuayaanse schrijver is teleurgesteld. ‘Nog even en Zweden is in oorlog.’
Door Jens Mikkelsen
Meneer Hammarskjold, tijdens ons gesprek van gisteren wist u zeker dat u zou gaan winnen.
Dat was een pose. De Zweedse Academie is een achterhaalde club van idioten die geen flauw benul hebben van literatuur.
Gisteren noemde u de Zweedse Academie nog een ‘respectabel instituut vol wijze mannen die weten wat ze doen.’
Ja, gelul natuurlijk.
Kent u het werk van Mo Yan? Hij is onderscheiden omdat hij ‘met hallucinerend realisme volksverhalen, geschiedenis en het hedendaagse combineert.’
Mo Yan is weer zo iemand die verzinseltjes op papier zet. Ik maak toegepaste literatuur. Neem zijn boek De wijnrepubliek en vergelijk dat eens met dit etiket dat ik vorige week nog geschreven heb voor de cabernet sauvignon van Malgusto: ‘Malgusto-wijn is het product van tweehonderd jaar ploeteren, van pioniersgeest en pis…’
Was u niet ook bezig met een roman?
(zucht) Jawel, maar na de eerste alinea dacht ik: mijn god, wat duurt dit láng! Toen ben ik verder gegaan met deze huis-aan-huis-folder voor een vriend van mij, Dokter Coco: ‘Last van aambeien? Erectieproblemen? Hoest uw lama? Dokter Coco geeft…’
Hoe voelt u zich eigenlijk?
Om eerlijk te zijn: het gaat wel. Ontspannen. Ik voel me gesterkt in mijn geloof.
Geloof?
In de komst van een Derde Wereldoorlog.
Dat klinkt dramatisch.
Ziet u het dan niet? Deze Nobelprijs splijt de wereld in twee kampen: de Zweden en de niet-Zweden. Vorig jaar ging de Nobelprijs naar – goh, toevallig – een Zweed, en dit jaar naar een Chinees van wie niemand ooit gehoord heeft. Nog even en Zweden is in oorlog. En aangezien de Zweden met negen miljoen zijn en de rest van de wereld met zeven miljard, heb ik wel een idee wie die oorlog gaat winnen.
Al doen de Chinezen natuurlijk mee met de Zweden.
Verdomme, u heeft gelijk.
Zie ik daar een traan?
Stop dit gesprek.
O, oké.
ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Club Schurft
![]() |
| Een heteroseksuele man toont zijn spierballen in Club Schurft |
‘Homo’s? Gadverdamme!‘ Ubaldo (27) is duidelijk: aan hem is de herenliefde niet besteed. Wat hij in Club Schurft doet, is dan ook een raadsel. ‘Ik liep toevallig langs en wil gewoon een biertje, zoals elke heteroseksuele man,‘ gromt hij. Dan komt de barman. ‘Ubaldo! Vaste prik? Ik kom het zo brengen, Felipe laat weten dat je bad klaar is.’ Ubaldo schuift van de kruk, trekt zijn kontloze broek omhoog en beent weg.
Club Schurft (Club Sarna in het Spaans) is de enige openlijke homobar van Mataquintos. De club is verboden en duikt steeds op een andere plek in de stad op. Dat is niet gek in dit traditioneel katholieke, Zuid-Amerikaanse land, waar geen politicus zich uitspreekt vóór homorechten. De extreem-rechtse parlementariër Paco Tornado noemt homoseksualiteit zelfs een fascistische ideologie. Toegegeven, Tornado noemt alles een fascistische ideologie, ook synchroonzwemmen, en Lego, maar toch.
Hoe gewone Managuayanen tegen homo’s aankijken, is een lastige vraag. Het liefst kijken ze homo’s namelijk helemaal niet aan, want volgens het bijgeloof zou je zomaar in een chihuahua kunnen veranderen. Toch is er een mentaliteitsverandering gaande. Sinds homo’s in de buurlanden Argentinië en Uruguay mogen trouwen, krijg je niet meer zo snel ‘flikker’ naar je hoofd geslingerd als je als man in de bus tegen een andere mannelijke passagier aanstaat. Tegenwoordig luidt het scheldwoord ‘Argentijn’.
Felipe neemt plaats aan de bar en bestelt een Cosmopolitan. ‘In Club Schurft kunnen mannen zichzelf zijn,’ zegt hij. ‘Hier kunnen we – op een totaal heteroseksuele manier – samen naar de sauna, elkaar inzepen met douchegel of lekker gek doen in een kussengevecht.’ Maar die Ubaldo, vragen we, dat is toch een homo? Voor we het weten, smijt Felipe zijn cocktail in ons gezicht. ‘Zit je achter hem aan of zo?’ gilt hij. ‘Ubaldo is een superlieve jongen! Jezus, wat een nichtenstreek.’
Roger Abrahams
Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.
Foto Rodrigo Abd / AP
Jens Mikkelsen vanuit Managuay: Lentekriebels
Zie ook: Managuay op Comedyhuis.nl
Sexy kinderkleding in Zuid-Amerika normaal
![]() |
| Zangeres Rihanna, ook in Managuay een rolmodel voor jonge meisjes |
MATAQUINTOS – Een nieuwe Britse winkelcode, die voorschrijft om niet langer sexy kleding en ongepaste producten aan jonge kinderen te verkopen, zal in Zuid-Amerika geen navolging vinden.
De code zou onmogelijk zijn in Managuay, meent Jorge Terrazas, voorzitter van de belangenvereniging van het midden- en kleinbedrijf en uitbater van winkelketen Niños de Puta. ‘Onze kinderen komen graag goed voor de dag. In Engeland is dat anders. Denkt u dat Harry Potter ooit voor een fiësta in een kelderbox is uitgenodigd?’
Wel zegt de voorzitter te weigeren om kindershirts met de tekst ‘Future porn star’ te verkopen. Terrazas: ‘Niemand spreekt hier Engels. Ik zou eerder kiezen voor ‘Porn star del futuro’.’ Net als de Britten belooft Terrazas erop toe te zien dat eetbaar ondergoed nooit meer in de schappen van de kleintjes belandt. Omdat het pervers is? ‘Dat. En ze lusten het gewoon niet.’





