Vrijpartij leidt tot explosie

LA LIBERTINA – Een van de grootste militaire geheimen van Managuay is maandagnacht onthuld dankzij een ontmoeting van twee geliefden.

Twee tieners van de maoïstische rebellenbeweging De Oplichtende Pad, die zich schuilhoudt in het jungleachtige noorden van Managuay, verlieten afgelopen nacht hun dorp voor een erotisch rendez-vous. Dat verliep voorspoedig, totdat een van de twee besloot een postcoïtale sigaret op te steken: het vuur bracht 4000 ton aan explosieven, opgeslagen in een geheim ondergronds depot, tot ontploffing en sloeg een krater van 800 meter doorsnee. De explosie scheidde de geliefden pardoes van elkaar – en van hun eigen ledematen.

De militaire junta van Managuay laat zich opeens van zijn milieubewuste kant zien en eist herbebossing.

Foto Lota del Horno

1700: Cristina Truita Merluza


Cristina Truita Merluza (1677-1734) is misschien wel de minst omstreden figuur uit de Managuayaanse geschiedenis. Als dochter van een koopman uit Cádiz maakte zij in 1685 de oversteek naar Zuid-Amerika, waar haar vader een tabaksplantage begon. Cristina trok zich het lot van de arme slaven aan. Ze stichtte in 1700 een hospitaal, bekwaamde zich in wondverzorging, tandheelkunde en verloskunde en werd immens populair onder de inheemse bevolking van de toenmalige Spaanse kolonie. Totdat haar vader uit jaloezie haar schedel brak met een kokosnoot, onder het uitroepen van: ‘En waar ben je nou, met je wondverzorging?’

De Managuayanen hebben Cristina tot op de dag van vandaag in hun hart gedragen en koesterden haar geboortehuis, een eenvoudige plaggenhut die beetje bij beetje is uitgebouwd tot een schitterende villa in barokstijl. In 2003 echter sloopte de stad San Pedro het gebouw om er een modern wooncomplex neer te zetten (foto, complex nog steeds in aanbouw).

Vakantieboekspel: Win een boek! (2)

U weet het inmiddels: nog maar een jaar en dan verschijnt 
Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek. Bij wijze van voorpret geven we tot die tijd elke eerste week van de maand een gratis exemplaar weg! Althans, de belofte daarvan. U krijgt wel direct een aardigheidje thuisgestuurd.

Natuurlijk moet u er iets voor doen. In de maand juni luidt de vraag: wie is de man op de foto? Wie in de jaren 60 Managuay heeft bezocht, vindt dit een eitje. We zien uw biografie van deze persoon, eventueel vergezeld van een persoonlijke anekdote, graag tegemoet. Stuur uw oplossing naar info@managuay.info en maak kans op een gratis Vakantieboek!

Staatshoofd brengt Nieuwjaar door in sloppenwijk

Sloppenwijk Manguinhos, waar de Braziliaanse politie vorig jaar nog een inval deed

RIO DE JANEIRO – Generaal Jamón, het staatshoofd van Managuay, heeft de jaarwisseling moeten doorbrengen in een sloppenwijk in Rio de Janeiro.

Het gaat om Manguinhos, de gewelddadigste favela van de stad. Dat heeft de Managuayaanse generaal Popo de Mierda, een reisgenoot van Jamón, vanochtend telefonisch bevestigd. Jamón wilde met enkele getrouwen Nieuwjaar vieren in Afrika, maar in de haven van Rio de Janeiro plukte de douane het gezelschap van de boot vanwege vervalste papieren. Popo de Mierda: ‘Iemand moet ons hebben verlinkt. Onze dekmantel was waterdicht.’ Jamón reisde door Brazilië als bossanovalegende Antônio Carlos Jobim. Jobim overleed in 1994.

Net na hun aanhouding kregen de generaals echter hulp van twee Managuayaanse immigranten. Dezen leidden de douanebeambten af met behulp van – Popo de Mierda zegt het met enige verbazing – ‘een vrouw zonder snor.’ Daarna loodsten zij hen naar wat een ‘vrijstaande woning’ in een ‘levendige volkswijk’ zou zijn, waar de twee een ‘in- en verkoopbedrijf’ runden. Het bleek echter te gaan om een hut met golfplaten dak in de levensgevaarlijke sloppenwijk Manguinhos, waar het immigrantenduo zich de drugsbendes van het lijf hield door hun regelmatig van ontvoerde vrouwen te voorzien. ‘En het dak lekt ook nog,’ klaagt Popo de Mierda.

In Managuay is niets bekend over het beschamende voorval. Staatskrant El Tiempo meldt dat generaal Jamón van een welverdiende vakantie geniet in Brazilië, ‘waar de vrouwen bikini’s van kunststof dragen in plaats van uit oude poncho’s geknipte, lange onderbroeken gemaakt van heilzaam, schurend jute.’

‘Volkskrant vertelt leugens inzake eindexamens’

Scholen in Managuay zouden meer te stellen hebben met
zwangere tieners dan met eindexamens, zo bericht de Volkskrant

MATAQUINTOS – De regering van Managuay heeft een klacht ingediend tegen de Volkskrant. Die schrijft in een reportage vandaag dat scholen in het Zuid-Amerikaanse land zich door de heersende seksuele moraal meer bezighouden met tienerzwangerschappen dan met eindexamens.

In het artikel voert de Volkskrant een Managuayaanse rector op die zegt dat bij schoolreisjes standaard een verloskundige meegaat, voor het geval een leerlinge onderweg moet bevallen. ‘De schoonmaakkosten werden gewoon te hoog.’

Volgens de Managuayaanse minister van Onderwijs, generaal Rufus Vendetta Malpenso, gaat het echter om een incident. ‘Nu lijkt het alsof Managuayaanse scholen één grote, broeierige bende zijn. Maar die verloskundige in kwestie is helemaal geen verloskundige. Zij is een leerlinge die vorig jaar van school is verwijderd wegens het bedrijven van illegale prostitutie, maar de schooldirecteur neemt haar op uitstapjes mee voor een ouderwets robbertje chinga-chinga achterin de bus.’ Wat hij onder het laatste verstaat, wil de minister niet zeggen.

De Volkskrant
heeft niet gereageerd. Wel zegt de krant kritisch te kijken naar de samenwerking met Persbureau Managuay, het Nederlandse nieuwsagentschap dat de berichtgeving vanuit Managuay verzorgt. Oké, dus eigenlijk heeft de Volkskrant toch gereageerd. Vooruit, hoofdredacteur Philippe Remarque noemt de gewraakte reportage zelfs ‘onder de maat, en – no pun intended – onder de gordel.’

De reportage van Persbureau Managuay wordt morgen op deze webiste gepubliceerd.

Seksfeesten Berlusconi stellen ambtenaren teleur

Silvio Berlusconi: honderdduizenden euro’s aan juwelen, leningen en cadeautjes

ROME – Silvio Berlusconi heeft bevriende ambtenaren uit Managuay teleurgesteld door in 2010 honderdduizenden euro’s uit te geven aan zijn seksfeesten. ‘Veel te duur,’ aldus de gedesillusioneerde Managuayanen.

De ambtenaren maakten deel uit van een werkgroep die de beroemde bunga-bunga-feesten van de Italiaanse premier onderzoekt. Het staatshoofd van Managuay, generaal Jamón, zou zijn nieuwjaarsreceptie ook wel willen vervangen door een wekelijkse orgie van drank, drugs en blote tienermeisjes. Nu komt echter de aap uit de mouw: het is duur.

‘Hier hebben we in Managuay geen geld voor,’ zegt de voorzitter van de werkgroep, Sancho Panza (geen familie). ‘We hadden op een beter verdienmodel gehoopt.’ Toch ziet Panza mogelijkheden om het Italiaanse concept aan te passen aan de Managuayaanse werkelijkheid. ‘Meneer Berlusconi kan de meisjes geld bieden, generalissimo Jamón de dreiging van levenslange lijfstraffen.’

‘Terroristische aanslag gepland op Máxima’

Prinses, later vandaag koningin, Máxima


MATAQUINTOS – De militaire junta van Managuay heeft voor vandaag geen terroristische aanslag op prinses Máxima gepland staan. Dat heeft een woordvoerder maandagmiddag bekendgemaakt.

De Managuayaanse overheidsdienst Executies van Overheidswege, afd. Buitenland (EvOaB) gaf op een persconferentie te kennen dat het geen orders heeft ontvangen om Máxima van het leven te beroven. ‘Mevrouw Zorreguieta is de dochter van Jorge Zorreguieta, ooit minister in de Argentijnse regering-Videla, een gruwelijke dictatuur,’ aldus de woordvoerder. Concluderend: ‘Zij staat bij ons dan ook in hoog aanzien.’

Roger Abrahams, hoofdredacteur van Persbureau Managuay, snapt niet hoe de misleidende kop boven dit nieuwsbericht is beland. ‘Wie deze zin leest, voelt zich al een hele alinea bekocht,’ zegt Abrahams over de telefoon. ‘Ik ga tot op de bodem uitzoeken wie van mijn medewerkers hierachter zit.’ Op de vraag of het persbureau dan geen eenmansbedrijf is, lacht Abrahams zenuwachtig. ‘Ha ha ha, natuurlijk niet. Jens Mikkelsen, Noud Nijssen, het barst hier van de mensen die mij niet zijn.’ Geconfronteerd met het feit dat genoemde personen nooit tegelijkertijd met Abrahams te spreken zijn, imiteert hij opeens een defecte telefoonlijn. ‘Ik k… helaas… vraag… dus… ophangen.’

Deep packet inspection (DPI) en 14 andere dubieuze veiligheidsmaatregelen

Een chinchilla of boomkonijn

UTRECHT – Wat KPN deep packet inspection noemt, kan Managuay al lang. De Zuid-Amerikaanse bananendictatuur publiceerde onlangs een Engelstalige toeristenfolder waarin het al zijn gangbare veiligheidsmaatregelen opsomt.

In het 2144 pagina’s tellende boekwerk staan ruim 5000 methoden beschreven die de Managuayaanse politie, douane, veiligheidsdiensten en Vereniging van Portiers zien als noodzakelijk om hun beroep uit te oefenen. Een bloemlezing.

  1. deep packet inspection – het grondig doorzoeken van tassen, koffers e.d.
  2. shallow packet inspection – het doen alsof tassen, koffers e.d. grondig worden doorzocht (dorgaans als een leidinggevende in de buurt is)
  3. full search – het fouilleren van een persoon
  4. full cavity search – het fouilleren van een persoon, inclusief holle kiezen
  5. chinchilla check – het bekogelen van een te fouilleren persoon met boomkonijnen. Wanneer een diertje piept, is het op iets hards gestuit
  6. zorro costume hanky-panky search method – het uitgebreid fouilleren van een persoon door een als Zorro verklede ambtenaar (om de vrouwtjes, want die zijn het natuurlijk, op hun gemak te stellen)
  7. vehicle inspection – het doorzoeken van een lama
  8. vehicle motor inspection – het doorzoeken van een lama, inclusief lichaamsopeningen
  9. video surveillance – het gebruik van bewakingscamera’s in de publieke ruimte
  10. video surveillance (closed circuit) – het gebruik van bewakingscamera’s in de publieke ruimte, vaak damestoiletten, voor intern gebruik van de gezaghebbende instantie
  11. interrogation (normal) – het slaan van een verdachte, terwijl een ambtenaar hem/haar vragen stelt
  12. interrogation (aqua) – het waterboarden van een verdachte, terwijl een ambtenaar hem/haar vragen stelt
  13. anaconda strangling interrogation – het langzaam wurgen van een verdachte door een reuzenslang, terwijl een ambtenaar hem/haar vragen stelt
  14. internet data mining – het psychologisch breken van een verdachte door ongeïnteresseerd mijnenveger te spelen op de computer, terwijl een ambtenaar hem/haar expres geen vragen stelt

Olympische équipe arriveert in Vancouver


VANCOUVER – De Olympische équipe van Managuay is gisteren eindelijk in Vancouver gearriveerd. De atletenbus reed de menigte tegemoet die na de afsluitingsceremonie het BC Place-stadion verliet en maakte meteen rechtsomkeert.

‘Gelukkig zaten we juist op een rotonde, dus dat ging heel makkelijk,’ aldus de buschauffeur. Ook de Managuayaanse atleten aanvaardden vrijwel onaangedaan dat zij de reis van circa 10.000 km en 16 dagen in de omgekeerde richting opnieuw afleggen. Alleen Benedicto de Boer, rodelaar van Nederlandse afkomst, pleitte voor een sanitaire stop ‘om zo tenminste die menigte mijn chorizo te laten zien.’ Maar de hele bus stemde tegen.
Hiermee komt een einde aan het avontuur dat het eerste legale Olympische optreden van Managuay had moeten worden. Het land was eerder wel vertegenwoordigd, maar altijd op dubieuze wijze, zoals door Carmen de Medaille-omsmeltster (Melbourne, 1956) en Manolito de nep-Ard Schenk (Sapporo, 1972).
Het commentaar van de chef de mission, die overigens in Managuay was achtergebleven: ‘Misschien had ik die reisplanning toch even moet opschrijven.’

‘Managuay schreeuwt elke dag om cultuur’

Utrechters schreeuwen om cultuur, afgelopen zaterdag

MATAQUINTOS – De ‘schreeuw om cultuur’ die afgelopen zaterdag in Nederland te horen was, klinkt in Managuay elke dag. Het gaat dan vooral om kunstenaars die door de militaire dictatuur worden gemarteld.

Dat zegt Frederik de Zeeuw, de Nederlandse consul in de Zuid-Amerikaanse bananendictatuur. De Zeeuw zegt tientallen artiesten te kennen die in strafkampen vastzitten. ‘Vreselijk,’ aldus de consul. ‘Vooral als je bedenkt dat ze dat hadden kunnen vermijden door vooraf gewoon even goedkeuring te vragen voor hun schilderwerkje of gedicht.’

De Zeeuw, die naast een van de grootste stedelijke strafkampen van Managuay woont, hoort elke nacht de wanhoopskreten van kunstenaars in de martelcellen. ‘Afschuwelijk,’ bekent hij. ‘Vooral als je de volgende dag weer vroeg op moet. Ik doe verdomme geen oog meer dicht.’