Hogere zorgpremie: het kan ook anders

Ziekenhuismedewerkers vieren het in leven blijven
van een patiënt na de operatie

Terwijl de achterban van de VVD protesteert tegen de hogere zorgpremie, kijken experts naar Managuay. Dat straatarme land in Zuid-Amerika lijkt een derde weg gevonden te hebben in de gezondheidszorg: zorgpremies afhankelijk van status, plus meer efficiëntie. Een interview vanuit ziekenhuis Buena Esperanza in Mataquintos.

Door Jens Mikkelsen

Dokter Nelson Maldonado, u bent hersenchirurg en u gaat straks een patiënt opereren. Hoeveel moet die persoon daarvoor betalen?
Niets.

Maar de gezondheidszorg in Managuay is toch niet gratis?
Nee, maar het is een kolonel. Als ik die laat betalen, komt hij volgende maand terug met een paar collega’s om mijn arm te amputeren. En da’s wel gratis.

Hoe zit het met gewone Managuayanen?
Die moeten vooraf betalen natuurlijk. Dat klinkt harder dan het is: we proberen in het ziekenhuis zo goedkoop mogelijk te werken. ‘Managuayaanse efficiëntie’ noemen we dat.

Wat is dat dan, Managuayaanse efficiëntie?
Gewoon, zuinig zijn. Gebruikte naalden even schoonpoetsen met een doekje, luiers uitspoelen onder de kraan. En deze week bijvoorbeeld is de babyafdeling onderbezet, én moeten we van de overheid tijdelijk radioactief afval opslaan. Nou, dan schuif je de wiegjes aan de kant en zet je een paar vaten uranium neer.

Maar dat is toch niet gezond?
Nee, maar wel handig. ’s Avonds gaan hier de lampen uit, maar als je een van die baby’s op je schouder zet, heb je geen zaklamp meer nodig.

Bent u eigenlijk wel geschikt voor dit beroep?
Sorry, ik moet nu naar de operatiekamer.

Veel succes.
Ach, ik geef toe: ik ben geen foutloze hersenchirurg. Maar mijn aderlatingen zijn fenomenaal.

‘Elio Di Rupo hoeft geen Nederlands te leren’

Elio Di Rupo, beoogd premier van België

MATAQUINTOS – De beoogd premier van België, Elio Di Rupo, hoeft geen Nederlands te leren. Dat zegt generaal Jamón vandaag in dagblad El Pueblo.

Het staatshoofd van Managuay reageert daarmee op de belofte van Di Rupo om zijn Nederlands te verbeteren. Volgens Jamón moet Di Rupo gewoon Frans spreken. Immers: ‘Wie zal hem niet verstaan als hij Frans spreekt? Een kleine minderheid van boeren.’ In België wonen circa zes miljoen Nederlands sprekende Vlamingen, tegenover vier miljoen Franstaligen.

Ondanks deze belediging zegt Jamón de Vlamingen te ‘respecteren’. ‘Je leven lang kokhalzen en dat een taal noemen, getuigt van een koppigheid die we in onze militaire dictatuur op waarde schatten.’ Hij kan het weten, zegt de generaal, ‘want ik heb ooit nog een tijdje Nederlands gestudeerd.’ Deze laatste opmerking dient echter met een korreltje zout genomen te worden: als alle pretenties van generaal Jamón waar zijn, is hij theoretisch natuurkundige, ontdekker van een remedie tegen prostaatkanker en wereldkampioen Shetland-ponyrijden ineen.

In het kranteninterview vergelijkt Jamón de Belgische taalsituatie met die in Managuay, waar een minderheid van Manca-indianen woont. De generaal zegt ‘eerbied’ voor hen te hebben, al voegt hij daaraan toe: ‘Hun taal klinkt als een lama met diarree. Het is goed dat ze niet meer met zoveel zijn.’ Volgens de wet mag een leraar in Managuay een kind dat in de klas Manca spreekt, uit het raam gooien, ‘ongeacht de verdieping.’

Natúúrlijk gaat Dakar Rally niet door Managuay!

Beeld uit de achtste etappe van de Dakar Rally van maandag 9 januari

MATAQUINTOS – De Dakar Rally zal vandaag, zoals gepland, niet door Managuay trekken. Toch zal de minister van Sport de rallyorganisatie voor fascisten uitmaken. Houdt het dan nooit op?!

Generaal Traiano Bendigas, de minister van Volksgezondheid, Kernafval en Sport, beloofde vorige week geheel ten onrechte dat de Dakar Rally vandaag een etappe door Managuay zal rijden. Zoals elke idioot echter had zien aankomen, zullen de coureurs een Chileense etappe afleggen van Antofagasta naar Iquique. Toch zal de minister, om zijn gezicht niet te verliezen, een feestelijk welkom organiseren bij grensplaats Cońo del Sur, waar honderden burgers zullen juichen met een Managuayaans vlaggetje in hun hand, een tatoeage van een raceauto in hun decolleté en een kalasjnikov in hun rug.

In zijn toespraak zal generaal Bendigas de rallyorganisatie natuurlijk uitmaken voor stinkende chihuahua’s en fascisten die hun afspraken niet nakomen. Hij zal uiteraard niet toegeven dat de Dakar Rally wellicht een etappe in Managuay had verreden als Bendigas op 27 april 2010 tijdig op zijn afspraak met de organiserende Amaury Sport Organisation (A.S.O.) in Parijs was verschenen. En niet drie uur te laat, dronken, met een lint wc-papier nog hangend uit de broek van zijn uniform, bananenboeren latend in het gezicht van A.S.O.-bestuursvoorzitter Jean-Étienne Amaury.

Jammer.

Houdt het dan nooit op?!!

Ik geloof dat ik even moet gaan liggen.

Excuus.

‘Finale Copa: Uruguay–Paraguay–Managuay’

De beslissende penalty van de Paraguayaan Verón

MATAQUINTOS – De Managuayaanse voetbalbond komt vandaag met een voorstel om de finale van de Copa América niet door twee, maar door drie landen te laten spelen.

Bondsvoorzitter Armando Lutz Cachinga noemt een finale Uruguay–Paraguay–Managuay ‘een interessant idee, waar [de Zuid-Amerikaanse voetbalbond] Conmebol serieus naar zou moeten kijken.’ Cachinga vreest echter voor ‘starheid’. Hiermee doelt hij vermoedelijk op het feit dat Uruguay en Paraguay zich daadwerkelijk hebben geplaatst voor de finale van de Copa América aanstaande zondag in Buenos Aires, terwijl Managuay wegens geweldsincidenten niet eens mocht deelnemen aan het toernooi.

Cachinga ziet de nadelen van het voorstel – ‘met 33 spelers wordt het natuurlijk wat drukker op het veld’ – maar benadrukt dat de stadions vol zullen stromen. ‘En als de politie van Buenos Aires de Managuayaanse supporters goed fouilleert, hebben ze na afloop genoeg handwapens en bazooka’s om alle sloppenwijken van de stad een jaar lang koest te houden.’

Carnaval: weg met de kuisheidsgordel

De Slotjesberg van 2011

Het carnaval van Roipoipú is gisteren begonnen met de traditionele Slotjesdag. Daarmee luiden de vrouwen van het junglestadje carnaval in door het hangslot van hun kuisheidsgordel eraf te laten slopen en op een grote berg te gooien. Het sloopwerk is een typisch klusje voor hun minnaars, maar een toevallige, opgewonden passant is ook goed.

Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek komt!

Overal in Managuay werd enthousiast gehighfived
op het heuglijke nieuws

Het is definitief: op VRIJDAG 17 MEI ziet Het Grote Managuay-Vakantie-Doeboek het licht!

In samenwerking met het Managuayaanse ministerie van Propaganda presenteren uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig en Persbureau Managuay een informatief lees-, puzzel- en knutselboek dat het Land Van De Gouden Lama én zijn militaire bewind bij het Nederlandse publiek geliefd zal maken. En dit alles op de verjaardag van Hare Koninklijke Hoogheid prinses Máxima Zorreguieta, kind van buurland Argentinië, dochter van een in Managuay zeer gerespecteerd politicus.

Dus houd vrijdag 17 mei vrij in uw agenda. Locatie, tijd en andere details volgen zo spoedig mogelijk.

Zeg het voort! Hasta la victoria siempre!

Hoogachtend,

Roger Abrahams
Hoofredacteur
Persbureau Managuay
Managuay.info


Meer informatie over:
Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig
Prinses Máxima

Nazomer in Managuay: Het militaire pretpark

Antieke tanks worden goed onderhouden, zodat ze ook nu nog op bloedige wijze een opstand neer kunnen slaan

Om de nazomer af te dwingen, doet correspondent Jens Mikkelsen deze week verslag van zijn zomer in Managuay.
Vandaag: het Glorieuze Museum van het Leger en zijn Glorieuze Oorlogen ter Meerdere Glorie van het Glorieuze Vaderland, annex pretpark, in Cabúm

Net als elke zichzelf respecterende dictatuur heeft ook Managuay een oorlogsmuseum. Het past perfect bij het land: leugenachtig, onveilig en afgebladderd.
 
Door Jens Mikkelsen

Het Museo Glorioso del Ejército y sus Guerras Gloriosas para la Gloria Superior de la Patria Gloriosa (Glorieuze Museum van het Leger en zijn Glorieuze Oorlogen ter Meerdere Glorie van het Glorieuze Vaderland) is een museum annex pretpark in Cabúm, iets ten noorden van Mataquintos. Vóór de staatsgreep van 2006 was het een en al propaganda voor de toenmalige maoïstische dictatuur, iets waar de rechtse generaals zich altijd tegen verzetten. Toen zij eenmaal aan de macht waren, sloten zij het museum echter in hun armen. Waar ooit ‘maoïsme’ stond, staat nu ‘militarisme’, en klaar is kees.

Zodra je door de poort het terrein op loopt, over de met kinderkopjes geplaveide weg (échte kinderkopjes, van de Kinderdagverblijvenrevolte van ’98), wordt de omvang van het museumcomplex je duidelijk. Om het centrale gebouw heen, dat bestaat uit zeven loodsen, ligt een grasvlakte ter grootte van enkele voetbalvelden. Her en der klimmen kinderen in bomen en beelden van inmiddels verdreven, verguisde of gerehabiliteerde dictators, van zowel maoïstische als militaire snit.

Draaimolens staan tussen tanks uit elk decennium van de vorige eeuw. De voertuigen zijn opvallend goed onderhouden, zelfs de oudste. Dat komt, laat ik mij later door een conciërge vertellen, omdat het Managuayaanse leger nogal eens een antieke tank nodig heeft om een opstand neer te slaan en een van de modernere exemplaren het niet meer doet. ‘Komt dat vaak voor?’ vraag ik. ‘Niet zo vaak,’ luidt het antwoord. ‘Eens per maand.’

Terwijl ik de op de grond liggende, doorgeladen kalasjnikovs omzeil – niet aanraken, had de conciërge nog gezegd, die zijn vergeten door dronken soldaten die ’s nachts nog even in de botsauto’s gaan – bereik ik het museum zelf. Het is het paradijs voor elke nationalistische Managuayaan: overal de rood-wit-blauwe vlag, opgepoetste oorlogswapens en af en toe een opgezette lama in bladgoud.

Pronkstuk is de Glorieuze Zaal van Groot-Managuay. Achter een klein fonteintje hangt, aan de muur, een enorme geschilderde landkaart van Groot-Managuay. Op het eerste gezicht lijkt het me vooral een kaart van Zuid-Amerika – en dat klopt. Groot-Managuay is niet het huidige, door land ingesloten staatje met wat extra grond erbij, maar alle gebieden tussen de Galápagos-eilanden (nu Ecuador), de monding van de Amazone (Brazilië) en Patagonië (Argentinië). De Managuayaanse regering, en dus ook de huidige militaire junta, claimt praktisch heel Zuid-Amerika sinds 1527.

Wat frustrerend. Het is niet eenvoudig om Managuayaan te zijn.

Voor alle partijen is Jamón de grote held


MATAQUINTOS – De vier grootste politieke partijen van Managuay hebben zaterdag hun partijconferentie gehouden. Generaal Jamón, die op 9 juni het parlement benoemt, is bij alle vier gelegenheden geprezen als ‘de Grote Wegwijzer’.

De Socialistische Partij roemde Jamóns capaciteit om niet alleen de boven-, maar ook de onderklasse uit te sluiten van de macht. Volgens de Liberalen heeft Jamón de menselijke kernvrijheden uitgebreid met de ‘vrijheid om te creperen’. De Christelijke Unie heeft bij openbare stemming Jezus Christus tot ‘alwetend’ uitgeroepen, maar de regering-Jamón (inclusief de geheime dienst) tot ‘alomtegenwoordig’. De voorman van de Tequilapartij zei: ‘Koning Alcohol bestaat al, maar Keizer Kater is ongetwijfeld onze grote generaal.’
Elke partij ambieert een nieuwe regering te vormen, maar zei de keuze te laten aan ‘Onze Grote Wegwijzer’.
Het kabinet-Jamón liet gisteren een communiqué uitgaan waarin het ‘democratie volgens de Managuayaanse weg’ aanprees als garantie voor politieke diversiteit.

Japanner finisht als eerste, maar militair wint

La Ronda de Managuay: aan het begin van de slotetappe
leek er nog niks aan de hand

MATAQUINTOS – De Japanner Rokuro Den van Team Harakiri ging zondag juichend over de finish in de slotetappe van de Ronde van Managuay. Hij won echter niet.

Stomverbaasd moest Den toezien hoe zijn rivalen van Team Ejército hem voorbijfietsten. Een halve kilometer verder werd majoor Guillermo Rezende de etappezege toegekend. Overigens blijft Den wel de eerste in het algemeen klassement.

Team Ejército, de wielerploeg van het Managuayaanse leger, kan maar moeilijk verkroppen dat het dit jaar in de Ronde van Managuay verplicht een toontje lager moet zingen. Tijdens de editie van vorig jaar, die het leger won, klaagden sommige renners over intimidatie door militairen, zoals het langzaam inhalen met doorgeladen kalasjnikovs op de rug en het opwerpen van wegblokkades op het parcours.

Team Goede Sfeer – de wielerploeg waarvan gezegd wordt dat hij uit de voetballers van Oranje bestaat die door Louis van Gaal op teambuildingsmissie zijn gestuurd – haakte vrijdag al af, wegens ruzie.

Etappe 3: De stand van zaken bij de wielerteams

De lokale ruitersbond van Anticoncepción onthaalde het
peloton en hun ‘duivelse machines’ zondag op boegeroep

ANTICONCEPCIÓN – Op haar derde dag heeft La Ronda de Managuay – doping verplicht – al een hoop dramatiek achter de rug. De stand van zaken bij de spraakmakendste wielerploegen.

Team Pfizer doet het van de drie farmaceutenteams verreweg het best. De geneesmiddelenfabrikant en sponsor beschikt over renners die topfit eindigen en nooit zweten. Dat kopman Kevin Lamere zaterdag gedurende de laatste klim zelfs een espresso dronk, uit kop mét schotel, verklaarde de ploegarts geheel conform de wetten van de wielerwereld uit ‘een goede nachtrust’.

Team GlaxoSmithKline zit Pfizer behoorlijk op de hielen. Ook hier betaalt de medische achtergrond van de sponsor zich uit. En het rijdende laboratorium dat via meterslange slangetjes constant spierversterkers toedient – een meesterzet.

Team Roche, de derde ‘Big Pharma-fietsploeg’, valt tegen. Wat de Zwitsers op hun sportmannen uittesten, is onduidelijk, maar het is óf een spierverslapper, óf een nieuw laxeermiddel.

Altijd sterk is de ploeg van het nationale leger van Managuay, Team Ejército. Niet alleen om de gespierde benen van hun renners, maar ook door het creatief gebruik van roestvrijstalen kraaienpoten. De wegversperring in de bocht van het Dal der Duizend Doden was er zondag een uit het boekje.

De verrassing van deze Ronde tot dusver: Team Taco. Een etappezege met bijbehorende Gecamoufleerde Trui zit er duidelijk niet in, al was het maar omdat die trui niet zodanig is op te rekken dat snackende twintigers van 150 kg-plus hem aankunnen.

Team Anschluss, nu met ploegarts Rudolf Samen-Erguss volledig bestaand uit Duitse immigranten die 1945 niet meer bewust hebben meegemaakt, heeft het lastig. Wij denken dat Samen-Erguss toch nog tijdig een geheim familierecept uit zijn erlenmeyer tovert.

Het Japanse Team Harakiri is niet meer, zoals u al dacht. Na het – overigens niet geheel onverwachte – overlijden van zijn ploegmaats tijdens de reis naar Zuid-Amerika heeft ook de laatste overblijvende wielrenner, Ken Matuki, zondagavond de hand aan zichzelf geslagen.

Dan zijn er nog twee outsiders die dreigen uit te groeien tot de paria’s van deze editie. Zolang de ene helft van Team Syrië het andere met luchtafweergeschut blijft bestoken, blijft het wachten op internationale bemiddeling. Team Noord-Korea heeft na de massale valpartij van zaterdag in ieder geval één ding geleerd: afdalen en een kartonnen bord in je handen houden dat samen met de borden van je collega’s het portret van Briljante Kameraad Kim Jong-un vormt, gaan niet samen.

RONDkijken
Anticoncepción – Porfavor (147 km)

Rond het middaguur doen de renners het gehucht Fimaldos aan, een feit dat parallellen oproept met het jaar 1773. Niet dat toen de laatste keer was dat een wielerpeloton door het plaatsje trok, maar wel dat er überhaupt iets gebeurde.