Berichten

Geplaatst op

1700: Cristina Truita Merluza


Cristina Truita Merluza (1677-1734) is misschien wel de minst omstreden figuur uit de Managuayaanse geschiedenis. Als dochter van een koopman uit Cádiz maakte zij in 1685 de oversteek naar Zuid-Amerika, waar haar vader een tabaksplantage begon. Cristina trok zich het lot van de arme slaven aan. Ze stichtte in 1700 een hospitaal, bekwaamde zich in wondverzorging, tandheelkunde en verloskunde en werd immens populair onder de inheemse bevolking van de toenmalige Spaanse kolonie. Totdat haar vader uit jaloezie haar schedel brak met een kokosnoot, onder het uitroepen van: ‘En waar ben je nou, met je wondverzorging?’

De Managuayanen hebben Cristina tot op de dag van vandaag in hun hart gedragen en koesterden haar geboortehuis, een eenvoudige plaggenhut die beetje bij beetje is uitgebouwd tot een schitterende villa in barokstijl. In 2003 echter sloopte de stad San Pedro het gebouw om er een modern wooncomplex neer te zetten (foto, complex nog steeds in aanbouw).
Geplaatst op

Prins carnaval mishandelt vogel

Een raaf

ROIPOIPÚ – Kolonel Gustavo I, een legerofficier die tegen zijn zin tot prins carnaval is benoemd, ging gisteren een icoon van het volksfeest met een fles te lijf.

Dinsdag was in Roipoipú de dag van de Natte Raaf, el Cuervo Mojado. Al sinds 1872 wordt in het stadje, dat wereldberoemd is om zijn carnaval, op de dinsdag voor het feest een zwarte raaf levend gespietst, waarna het dier een liter van de beste tequila over zijn veren gegoten krijgt. Toen men Gustavo echter de dode vogel in het gezicht duwde en hem een fles tequila gaf, sloeg de prins de raaf van de stok en begon op hem in te beuken met het glaswerk, al krijsende: ‘Beëlzebub! Ga heen, Satan!’ Daarna informeerde hij of er iemand een borrel lustte.

De gemeenschap van Roipoipú krijgt langzaamaan in de gaten dat Gustavo I geen groot carnavalsliefhebber is. Mogelijk heeft generaal Jamón hem met de benoeming een loer willen draaien: eerder maakte het staatshoofd een vegetarische sergeant eigenaar van een all-you-can-eat-worstenkar en stelde hij een lichtmatroos met smetvrees aan tot presidentiële billenveger.

Geplaatst op

Steve Jobs ook analoog herdacht

Steve Jobs bij een productpresentatie van Apple

MATAQUINTOS – Zelfs in Managuay, waar goed functionerend internet een lachertje is, wordt gerouwd om de gisteren overleden Apple-topman Steve Jobs.

Net als in de rest van de wereld gelden Apple-producten er als zeer prestigieus. ‘Onze rich and famous leggen graag een iPad op hun salontafel,’ zegt societyverslaggever Mike Denuñez. ‘Immers: de vraag naar exclusieve placemats blijft altijd bestaan.’

Ook het zakenleven en de onderwereld rouwen om de dood van Jobs. Het bedrijf Chihuahua S.A., de belangrijkste importeur van Apple-producten in Managuay, heeft in een verklaring zijn medeleven uitgesproken. Toch ziet het bedrijf de toekomst zonnig in: ‘Wij verwachten ook van zijn opvolger prachtige hightech-producten te kunnen blijven stelen.’

Geplaatst op

‘Osama bin Laden niet dood, maar gevlucht’

Osama bin Laden: dood of levend?

PERNILOS – Ondanks herhaalde bevestigingen door de Amerikaanse overheid houdt het gerucht aan dat Osama bin Laden niet dood is, maar gevlucht naar Zuid-Amerika.

De leider van Al Qaida zou zich ophouden in een snackbar in Pernilos in het zuiden van Managuay. Dat zegt Miguel Moscoso, een inwoner van Pernilos. De snackbar wordt gerund door Jamal Sánchez, de enige moslim van Managuay en maker van shoarmataco’s. ‘Moslims, shoarma – een en een is twee,’ concludeert Moscoso. De Managuayaan ontdekte vanochtend lange, grijze baardharen tussen het lamsvlees en meldde dit onmiddellijk bij de politie.

Overigens betwijfelt Moscoso dat de autoriteiten onderzoek doen, want ‘ze nemen mijn tips nooit serieus.’ Wel is hij bereid journalisten de weg te wijzen naar de snackbar. ‘Bij de kippenslachterij rechtsaf, en dan is het precies tussen de de lp-winkel van Jim Morrsion en de hamburgertent van Elvis in.’

Geplaatst op

ONDERTUSSEN IN MANAGUAY: Boliviahaatdag

Mensen uit Bolivia (of Managuay, dat is hier niet duidelijk)

Juan (16) tekent een grote J op het rotsblok. ‘Zo, deze plek is van mij.’ Hij is de enige niet: twee dagen voor de vrijmarkt hebben tientallen mensen zich een stuk van het rotsplateau toegeëigend met letters en lijnen. Een paar meter verder houdt een man op een stretcher zijn plekje bezet. Juan: ‘Boliviahaatdag. De mooiste dag van het jaar.’

Afgelopen zondag was het zover. Op Boliviahaatdag, een officiële vrije dag, geven de Managuayanen publiekelijk uiting aan hun ongenoegen over aartsvijand Bolivia, het buurland waar de poncho’s altijd net iets kleuriger zijn, de panfluiten net iets groter en de cocabladeren net iets voller van smaak.

De politiek doet volop mee. Er zijn anti-Boliviaanse wetten, zoals de Ponchowet (sinds 2012 geldt een poncho als wapen, zodat een Boliviaan die een Managuayaanse vrouw aanspreekt, opgepakt kan worden voor ‘pronken met naderende verkrachting’), maar ook openlijk anti-Boliviaanse volksvertegenwoordigers.

Het bekendste voorbeeld is Paco Tornado van de extreem-rechtse PPP (Partij voor Paco). Tornado verwierf internationale bekendheid met zijn propagandafilm Flauta, waarin hij teksten uit de Boliviaanse grondwet combineerde met beelden van een brandende panfluit. Volgens hem is Bolivia geen land, maar een ‘fascistische ideologie.’ In Nederland levert die uitspraak meestal een vergelijking met Geert Wilders op, maar dat is niet terecht. Immers, de PPP bezet slechts twee zetels in het parlement, waarvan één voor Tornado’s moeder, en naar de politieke ambities van moeder Wilders is het vooralsnog gissen.

Op het rotsplateau daalt de schemering neer. Juan sluit zich aan bij een groepje dat blijft overnachten. ‘Viva Managuay!’ proosten ze even later, staand bij een vuurkorf. Een verdwaalde lama komt zich warmen, panfluitmuzikanten zetten ‘El condor pasa’ in, de man op de stretcher wikkelt zich in een poncho. Het lijken potdikkie wel Bolivianen.
Roger Abrahams

Deze culturele reportage was eerder te lezen in de Volkskrant.

Foto Maurizio Costanzo/Flickr.com

Geplaatst op

Het ‘Venetië van Zuid-Amerika’

‘Ziehier, het Venetië van Zuid-Amerika!’ Zo juichten Europese intellectuelen toen zij in de jaren 1920 Mataquintos bezochten. Maar al bij hun tweede gondeltocht kwamen ze erachter dat het ‘netwerk van kanalen’ in feite de vertakkingen waren van het openbaar riool.

Op de foto Riool nr. 14, dat sinds kort droog staat. Het is omgeleid naar de Araná, de rivier van de stad, die immers veel centraler ligt.

Geplaatst op

Zeven gewonden bij valpartij slotetappe

Chaos bij de valpartij in Mataquintos, vanmiddag

MATAQUINTOS – De laatste etappe van de Ronde van Managuay is vanmiddag ontsierd door een massale valpartij in de hoofdstad Mataquintos. Zeven wielrenners raakten gewond.

De valpartij is vrijwel zeker het werk van Team Ejército, de wielerploeg van het leger van Managuay. Het incident vond plaats op de hoek Boutersestraat/Pinochetstraat, waar tweehonderd soldaten en officieren en twaalf tanks een onaangekondigde militaire oefening hielden. Tientallen renners botsten er met een snelheid van zestig km per uur bovenop en kwamen ten val. Zeven raakten ernstig gewond. Waarom de oefening juist vandaag en precies op het parcours moest plaatsvinden, is een raadsel. ‘Landsverdediging is ons werk,’ stelde een kolonel kort na het ongeval. ‘Hetero-activiteiten gaan vóór homoactiviteiten,’ zou hij daarna hebben gemompeld, maar dat is niet bevestigd.

Dat het Managuayaanse leger er alles aan zou doen om zijn wielrenploeg te laten winnen, werd eerder op de dag al duidelijk. Om zes uur vanochtend (plaatselijke tijd) bliezen trompettisten in startplaats San Pedrito zo hard appèl, dat alle andere wielrenploegen uit hun bed opschrikten. Bovendien moest om één uur ’s middags het volledige peloton afstappen bij de gemeentegrenzen van Mataquintos voor een door het leger ingestelde identiteitscontrole. Renners van Team Ejército mochten echter doorrijden, ‘want die kennen we al,’ aldus een controlerende luitenant.

RONDkijken
San Pedrito–Mataquintos (101 km)
Als het peloton in Mataquintos het verplichte rondje maakt om het presidentiële paleis, kijk dan eens wat aan de noordkant ervan ligt. Inderdaad, die grijze plak. Toch geen snelweg? Jawel. Sinds 2007 begint de A1 bij de ambtswoning van generaal Jamón. Handig wanneer het staatshoofd voor urgente zaken de deur uit moet – al beweren boze tongen dat hij slechts een eigen oprit wilde om bestellingen bij de Burrito Bar tijdig op te kunnen halen.

Geplaatst op

‘Coach tot 2014? Ik dacht het niet.’

Officiële persfoto van Francisco Krestyanin tijdens de contractceremonie

MATAQUINTOS – Francisco Krestyanin, de nieuwe vaste hoofdtrainer van FC Puta Madre, is niet van plan zijn contract tot 2014 uit te dienen. ‘Maarre, mondje dicht hè.’

Door Jens Mikkelsen

Krestyanin (62) verklaarde gisteren nog tijdens een feestelijke ceremonie dat zijn ‘hart voor altijd bij de club ligt’ en dat ‘het vertrouwen grenzeloos is.’ Nu noemt hij dat, in een exclusief interview voor MBC, ‘voetbalgelul’. Krestyanin heeft een andere toekomst voor ogen. ‘Gewoon, voor veel geld een kutteam in Azië trainen, zoals elke zichzelf respecterende coach.’

Krestyanins uitlatingen moeten hard aankomen bij de club. FC Puta Madre had zijn hoop gevestigd op de man die ooit in het roemruchte elftal ‘De Slagers Met Bloederige Schorten’ een glansrol speelde als ‘De Uitbener-Ausputzer’. Krestyanin was vanaf de B-junioren actief bij de club uit Mataquintos, en speelde ruim 400 wedstrijden in het eerste elftal. Hij geldt als een van de succesvolste oud-voetballers, die vijf maal net naast de landstitel greep, twee keer bijna de Zuid-Amerikaanse Super Cup won, de Copa Sudamericana drie maal aan zich voorbij moest laten gaan, regelmatig het spreekwoordelijke lid op de neus kreeg in de strijd om de Copa Libertadores en diverse malen terecht werd vernederd om de wereldbeker.

Geplaatst op

‘Doping-Tour’ onthaalt farmaceuten als sponsor

La Ronda de Managuay voert dit jaar deels over de Managuayaanse pampa,
waar het ontwijken van lama’s de grootste uitdaging is


MATAQUINTOS – De Ronde van Managuay, die zaterdag van start gaat, heeft drie grote farmaceutische bedrijven binnengehaald als sponsor. In de Zuid-Amerikaanse ‘doping-Tour’ is het gebruik van epo verplicht.

Dat heeft de voorzitter van de Managuayaanse wielerbond, Sancho Merckx Caudillo, dinsdag bekend gemaakt. Het gaat om de geneesmiddelenfabrikanten Pfizer, GlaxoSmithKline en Roche, die elk een wielerploeg onder hun hoede nemen. ‘Laat ik eerlijk zijn: wij als organisatie zijn dolblij met deze kwaliteitsimpuls,’ zei Merckx Caudillo tijdens een persconferentie. ‘Door de heksenjacht in Europa waren we bang dat onze renners hun prestatieverbeterende middelen thuis zouden laten, maar nu we de producenten in huis hebben gehaald, verwacht ik een wedstrijd met verbluffende resultaten.’

Merckx Caudillo kondigde daarnaast diverse cadeautjes aan voor de deelnemende renners, waaronder ‘ruganaconda’s’ voor een constante massage tijdens het fietsen en rondemissen die je mag meenemen.

Geplaatst op

‘Volkskrant vertelt leugens inzake eindexamens’

Scholen in Managuay zouden meer te stellen hebben met
zwangere tieners dan met eindexamens, zo bericht de Volkskrant

MATAQUINTOS – De regering van Managuay heeft een klacht ingediend tegen de Volkskrant. Die schrijft in een reportage vandaag dat scholen in het Zuid-Amerikaanse land zich door de heersende seksuele moraal meer bezighouden met tienerzwangerschappen dan met eindexamens.

In het artikel voert de Volkskrant een Managuayaanse rector op die zegt dat bij schoolreisjes standaard een verloskundige meegaat, voor het geval een leerlinge onderweg moet bevallen. ‘De schoonmaakkosten werden gewoon te hoog.’

Volgens de Managuayaanse minister van Onderwijs, generaal Rufus Vendetta Malpenso, gaat het echter om een incident. ‘Nu lijkt het alsof Managuayaanse scholen één grote, broeierige bende zijn. Maar die verloskundige in kwestie is helemaal geen verloskundige. Zij is een leerlinge die vorig jaar van school is verwijderd wegens het bedrijven van illegale prostitutie, maar de schooldirecteur neemt haar op uitstapjes mee voor een ouderwets robbertje chinga-chinga achterin de bus.’ Wat hij onder het laatste verstaat, wil de minister niet zeggen.

De Volkskrant heeft niet gereageerd. Wel zegt de krant kritisch te kijken naar de samenwerking met Persbureau Managuay, het Nederlandse nieuwsagentschap dat de berichtgeving vanuit Managuay verzorgt. Oké, dus eigenlijk heeft de Volkskrant toch gereageerd. Vooruit, hoofdredacteur Philippe Remarque noemt de gewraakte reportage zelfs ‘onder de maat, en – no pun intended – onder de gordel.’

De reportage van Persbureau Managuay wordt morgen op deze webiste gepubliceerd.